คลังคำศัพท์จีน

หน้านี้คือคลังคำศัพท์จีนของ Tenttulip สำหรับน้องๆ ที่อยากค้นคำศัพท์พร้อมตัวจีน พินอิน คำอ่านไทย ความหมายภาษาไทย และระดับ HSK ที่เกี่ยวข้อง ระบบนี้ย้ายข้อมูลหลักมาจาก glossary เก่าและจัดให้อยู่ในรูปแบบใหม่เพื่อรองรับ tooltip ในบทความและการค้นหาคำศัพท์ระยะยาว

ค้นคำศัพท์จีนจากบทเรียนและบทความ

ใช้ช่องค้นหาเพื่อดูคำศัพท์จีนที่ต้องการ เช่น ตัวอักษรจีน พินอิน หรือคำแปลภาษาไทย รายการคำศัพท์ด้านล่างเชื่อมไปยังหน้ารายคำที่มีรายละเอียดเพิ่มเติม เหมาะสำหรับใช้ทบทวนหลังอ่านบทความ HSK รีวิวซีรีส์จีน หรือบทเรียนวัฒนธรรมจีนบนเว็บไซต์

yùjiàn

อ่านว่า: ยวี่ เจี้ยน

(v.) คาดการณ์, ทำนาย, มองเห็นล่วงหน้าถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น (n.) การคาดการณ์, สายตาอันยาวไกล

yùyán

อ่านว่า: ยวี่ เหยียน

(v.) ทำนาย, พยากรณ์ (เหตุการณ์ในอนาคต) (n.) คำทำนาย, คำพยากรณ์

yùjì

อ่านว่า: ยวี่จี้

(v.) คาดการณ์ว่า, คาดว่า, ประมาณการว่า: การคาดคะเนหรือคำนวณเหตุการณ์ในอนาคตล่วงหน้าจากข้อมูลที่มีอยู่

yùdìng

อ่านว่า: ยวี่ติ้ง

(v.) จองล่วงหน้า, สั่งจอง: การจองตั๋ว, ห้องพัก, หรือบริการไว้ล่วงหน้า (มีความหมายเหมือน 预定 - yùdìng และสามารถใช้แทนกันได้)

yùsài

อ่านว่า: ยวี่ ซ้าย

(n.) รอบคัดเลือก, รอบแรก: การแข่งขันในช่วงแรกเพื่อคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันหรือทีมที่อ่อนกว่าออกไป ก่อนที่จะเข้าสู่การแข่งขันรอบหลักหรือรอบชิงชนะเลิศ

yùfáng

อ่านว่า: ยวี่ฝาง

(v.) ป้องกัน, ป้องกันล่วงหน้า (ใช้กับการใช้มาตรการเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งที่ไม่ดีเกิดขึ้น) (n.) การป้องกัน

lǐng

อ่านว่า: หลิ่ง

(v.) นำ, เป็นผู้นำ: การนำทางหรือเป็นหัวหน้า (เช่น 带领 - dàilǐng, 领导 - lǐngdǎo) (v.) รับ, เบิก: การไปรับสิ่งของที่ตนมีสิทธิ์ เช่น เงินเดือน, รางวัล, พัสดุ (v.) เข้าใจ, ตระหนักรู้: การทำความเข้าใจความหมายหรือนัยยะ (เช่น 领会 - lǐnghuì) (n.) ปกเสื้อ, คอเสื้อ: ส่วนของเสื้อผ้าที่อยู่รอบคอ (เช่น 衣领 - yīlǐng) (m.) ตัว, ผืน: (เป็นลักษณนามที่ใช้ไม่บ่อยในภาษาปัจจุบัน) สำหรับเสื้อคลุมยาวหรือเสื่อ

lǐngshì

อ่านว่า: หลิ่งชื้อ

(n.) กงสุล: เจ้าหน้าที่ตัวแทนของรัฐบาลในต่างประเทศ มีหน้าที่ช่วยเหลือและคุ้มครองพลเมืองของประเทศตนที่พำนักหรือเดินทางอยู่ในต่างประเทศ

lǐngshìguǎn

อ่านว่า: หลิ่งซื่อกว่าน

(n.) สถานกงสุล (Consulate)

lǐnghuì

อ่านว่า: หลิ่งฮุ่ย

(v.) เข้าใจ, เข้าใจอย่างลึกซึ้ง, ตระหนักรู้ (ถึงความหมายที่แฝงอยู่, เจตนา)

lǐngxiān

อ่านว่า: หลิ่งเซียน

(v.) นำ, ขึ้นนำ, เป็นผู้นำ (อยู่ข้างหน้าในแง่ของตำแหน่ง, คะแนน, หรือระดับการพัฒนา)

lǐngyǎng

อ่านว่า: หลิ่งหย่าง

(v.) รับเลี้ยง, รับอุปการะ: การรับเด็กหรือสัตว์มาเลี้ยงดูในฐานะสมาชิกของครอบครัว

lǐngjūn

อ่านว่า: หลิ่งจวิน

(v.) นำทัพ, เป็นผู้นำ (n.) ผู้นำ, แกนนำ

lǐngqǔ

อ่านว่า: หลิ่งฉวี่

(v.) รับ, เบิก, รับเอา (ไปรับสิ่งของที่ตนควรจะได้รับ เช่น เงินเดือน, รางวัล, พัสดุ)

lǐngtǔ

อ่านว่า: หลิ่งถู่

(n.) ดินแดน, อาณาเขต (ของประเทศ)

lǐngyù

อ่านว่า: หลิ่งอวี้

(n.) ขอบเขต, แวดวง, สาขา

lǐngdǎo

อ่านว่า: หลิ่งต่าว

(v.) นำ, เป็นผู้นำ, ชี้นำ (ใช้กับกริยาการนำทางหรือชี้แนะกลุ่ม) (n.) ผู้นำ, หัวหน้า (ใช้เรียกบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีตำแหน่งเป็นผู้นำ)

lǐngdài

อ่านว่า: หลิ่งไต้

(n.) เนคไท: ผ้าผืนยาวที่ผูกรอบคอเสื้อเพื่อการตกแต่ง

lǐngwù

อ่านว่า: หลิ่งอู้

(v.) ตระหนักรู้, เข้าใจอย่างถ่องแท้ (n.) ความเข้าใจอย่างถ่องแท้, การตระหนักรู้

lǐnglüè

อ่านว่า: หลิ่งเลวี่ย

(v.) ซาบซึ้ง, สัมผัสได้ถึง, เข้าใจอย่างลึกซึ้ง (มักใช้กับทิวทัศน์, ศิลปะ, ความรู้สึก)

lǐngxiù

อ่านว่า: หลิ่งซิ่ว

(n.) ผู้นำ: (เป็นคำที่เป็นทางการและยกย่อง) ผู้นำสูงสุดของประเทศ, กลุ่มการเมือง, หรือขบวนการที่สำคัญ (มีความหมายสูงกว่า 领导 - lǐngdǎo)

lǐngduì

อ่านว่า: หลิ่งตุ้ย

(n.) หัวหน้าทีม, ผู้นำทีม, หัวหน้าทัวร์: บุคคลที่รับผิดชอบนำกลุ่มคน เช่น ทีมกีฬา, คณะผู้แทน, หรือกรุ๊ปทัวร์ (v.) นำทีม: การทำหน้าที่เป็นผู้นำกลุ่ม

อ่านว่า: พอ

(adv.) ค่อนข้างจะ, ทีเดียว, พอสมควร: เป็นคำวิเศษณ์ที่เป็นทางการหรือใช้ในภาษาเขียน มีความหมายเท่ากับ 很 (hěn), 挺 (tǐng) หรือ 相当 (xiāngdāng) แต่จะมีความเป็นวรรณกรรมมากกว่า ไม่ค่อยใช้ในภาษาพูดทั่วไป

jǐngbù

อ่านว่า: จิ่งปู้

(n.) บริเวณคอ, ส่วนคอ

pínlǜ

อ่านว่า: ผินลวี่

(n.) ความถี่ (ทางวิทยาศาสตร์/เทคนิค): อัตราการเกิดซ้ำของเหตุการณ์เป็นคาบในช่วงเวลาหนึ่ง เช่น ความถี่ของคลื่นวิทยุ, ความถี่ของเสียง, ความถี่ในการสั่นสะเทือน (n.) ความถี่ (ทั่วไป): อัตราความบ่อยของการเกิดสิ่งใดสิ่งหนึ่งในช่วงเวลาที่กำหนด เช่น ความถี่ของการประชุม, ความถี่ของการเกิดอุบัติเหตุ

pínfán

อ่านว่า: ผินฝาน

(adj.) บ่อย, ถี่ (เกิดขึ้นหลายครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ)

píndào

อ่านว่า: ผินเต้า

(n.) ช่อง (สถานีวิทยุ, โทรทัศน์, หรือช่องทางเผยแพร่เนื้อหาบนอินเทอร์เน็ต)

pínpín

อ่านว่า: ผินผิน

(adv.) บ่อยๆ, ครั้งแล้วครั้งเล่า: ใช้อธิบายการกระทำหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซ้ำๆ กันหลายครั้งในช่วงเวลาหนึ่ง เป็นคำที่เป็นทางการมากกว่า `常常 (chángcháng)`

tuí fèi

อ่านว่า: ถุย เฟ่ย

(adj.) ทรุดโทรม (ทางจิตใจ), หมดอาลัยตายอยาก, สิ้นหวัง; ใช้อธิบายสภาพจิตใจที่หดหู่, ขาดความกระตือรือร้น, ไม่มีเป้าหมายในชีวิต (adj.) เสื่อมโทรม, ผุพัง; ใช้อธิบายสภาพของสิ่งของ, สังคม หรือศิลปะที่อยู่ในภาวะเสื่อมสลาย ไร้ชีวา

อ่านว่า: เคอ

(m.) เม็ด, ผล, หัว, ดวง (ลักษณนามสำหรับสิ่งของที่มีลักษณะเป็นก้อนกลมเล็กๆ เช่น ธัญพืช, ลูกปัด, ดาว, ฟัน, หัวใจ)

อ่านว่า: ถี

(n.) หัวข้อ, ปัญหา, โจทย์ (m.) ข้อ (ลักษณนามของโจทย์คำถาม)

tícái

อ่านว่า: ถีฉาย

(n.) หัวข้อ, แก่นเรื่อง, ธีม (ของงานศิลปะ, วรรณกรรม, ภาพยนตร์)

tímù

อ่านว่า: ถีมู่

(n.) หัวข้อ, ชื่อเรื่อง: ชื่อหัวข้อของบทความ, การปราศรัย, หรือผลงาน (n.) โจทย์, คำถาม: คำถามในข้อสอบหรือแบบฝึกหัด

yánsè

อ่านว่า: เหยียนเซ่อ

สี, สีสัน

éwài

อ่านว่า: เอ๋อว่าย

(adj./adv.) พิเศษ, เพิ่มเติม, นอกเหนือจากที่กำหนด: ที่เกินไปจากจำนวนหรือขอบเขตที่กำหนดไว้เดิม

diāndǎo

อ่านว่า: เตียนเต่า

diāndǎo - (v.) กลับหัวกลับหาง, พลิกกลับ: การทำให้ตำแหน่งบนล่างหรือหน้าหลังสลับกัน (v.) (เปรียบเทียบ) กลับผิดเป็นถูก, ทำให้สับสน: การทำให้เรื่องราวที่ถูกต้องกลายเป็นผิด หรือสลับลำดับที่ควรจะเป็น

diānfù

อ่านว่า: เตียนฟู่

diānfù - (v.) ล้มล้าง (ระบอบ, อำนาจรัฐ) (v.) พลิกคว่ำ, ล้มล้าง (แนวคิด, ประเพณี, ภาพลักษณ์)

chàndǒu

อ่านว่า: ช่านโต่ว

(v.) สั่น, สั่นเทา, ตัวสั่น (เนื่องจากความหนาว, ความกลัว, หรือความโกรธ) (n.) การสั่น, การสั่นเทา

fēng

อ่านว่า: เฟิง

(n.) ลม (n.) รูปแบบ, อิทธิพล, ธรรมเนียม (n.) ทิวทัศน์ (ใช้ในคำประสม)

fēngyún

อ่านว่า: เฟิงหยุน

(n.) ลมและเมฆ (n.) (เปรียบเทียบ) สถานการณ์ที่ผันผวน, ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

fēngsú

อ่านว่า: เฟิงสู

(n.) ขนบธรรมเนียม, ประเพณี (ที่สืบทอดกันมาในสังคม)

fēngguāng

อ่านว่า: เฟิงกวง

(n.) ทิวทัศน์, ทัศนียภาพ: หมายถึงทิวทัศน์ที่มองเห็นโดยรวม ซึ่งประกอบด้วยทิวเขา, สายน้ำ, และพืชพันธุ์ต่างๆ (มีความหมายใกล้เคียงกับ 风景 - fēngjǐng และ 景色 - jǐngsè) (n.) ความรุ่งโรจน์, ความโอ่อ่า, หน้ามีตา: (ใช้ในเชิงเปรียบเทียบ) หมายถึงความสำเร็จหรือสถานะทางสังคมที่โดดเด่น

fēnglì

อ่านว่า: เฟิงลี่

(n.) กำลังลม, พลังงานลม

fēngwèi

อ่านว่า: เฟิงเว่ย

(n.) รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์, กลิ่นอาย, เอกลักษณ์เฉพาะถิ่น

fēng hé rì lì

อ่านว่า: เฟิงเหอรื่อลี่

(idiom) ลมสงบแดดสวย, อากาศแจ่มใส (บรรยายสภาพอากาศที่ดีมาก)

fēngshàng

อ่านว่า: เฟิงช่าง

(n.) แฟชั่น, กระแสนิยม, รสนิยม (ที่แพร่หลายและเป็นที่ยอมรับในสังคมช่วงเวลาหนึ่ง)

fēngdù

อ่านว่า: เฟิงตู้

(n.) ความสง่างาม, มาด, ท่วงท่า (หมายถึงกิริยาท่าทางและสไตล์ที่ดีงาม)

fēngqíng

อ่านว่า: เฟิงฉิง

(n.) เสน่ห์ (ของผู้หญิง) (n.) บรรยากาศและวัฒนธรรมท้องถิ่น

fēngjǐng

อ่านว่า: เฟิงจิ่ง

(n.) ทิวทัศน์, ภูมิทัศน์, วิว (หมายถึงทัศนียภาพของธรรมชาติ)

fēngbào

อ่านว่า: เฟิงเป้า

(n.) พายุ, พายุฝนฟ้าคะนอง (n.) วิกฤตการณ์, ความวุ่นวาย, เรื่องอื้อฉาว (ใช้ในเชิงเปรียบเทียบ)

fēnggé

อ่านว่า: เฟิงเก๋อ

(n.) สไตล์, รูปแบบ, ลีลา: รูปแบบหรือลักษณะเฉพาะตัวที่แสดงออกมาในงานศิลปะ, วรรณกรรม, การกระทำ, หรือการแต่งกาย

fēngqì

อ่านว่า: เฟิงชี่

(n.) บรรทัดฐานทางสังคม, ค่านิยม, กระแสสังคม, ธรรมเนียมปฏิบัติ (แนวปฏิบัติ, ทัศนคติ, หรือสไตล์ที่แพร่หลายในสังคมหรือกลุ่มในช่วงเวลาหนึ่ง)

fēngshuǐ

อ่านว่า: เฟิงสุ่ย

(n.) ฮวงจุ้ย (ศาสตร์จีนโบราณเกี่ยวกับการจัดสภาพแวดล้อม)

fēngshā

อ่านว่า: เฟิงซา

(n.) พายุทราย, ลมที่พัดเอาทรายมา

fēngbō

อ่านว่า: เฟิงปอ

(n.) คลื่นลม (ตามตัวอักษร) (n.) (เปรียบเทียบ) มรสุม, ความวุ่นวาย, เรื่องอื้อฉาว, ข้อพิพาท

fēngliú

อ่านว่า: เฟิงหลิว

(adj./n.) ผู้มีความสามารถและสง่างาม: (ความหมายดั้งเดิม) ใช้อธิบายบุคคล (โดยเฉพาะศิลปินหรือบัณฑิต) ที่มีความสามารถโดดเด่นและมีวิถีชีวิตที่เป็นอิสระ (adj./n.) เจ้าสำราญ, เจ้าชู้, มากรัก: ใช้อธิบายพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับความรักใคร่หรือความสัมพันธ์เชิงชู้สาว

fēnglàng

อ่านว่า: เฟิงล่าง

(n.) คลื่นลม (n.) อุปสรรค, มรสุม, ความยากลำบาก (ใช้ในเชิงเปรียบเทียบ)

fēngzheng

อ่านว่า: เฟิงเจิง

(n.) ว่าว

fēngfàn

อ่านว่า: เฟิงฟั่น

(n.) แบบอย่าง, ความภูมิฐาน, ลักษณะอันดีงาม (ที่น่าชื่นชม)

fēngmào

อ่านว่า: เฟิงเม่า

(n.) โฉมหน้า, ลักษณะ, รูปแบบ (ของสถานที่, ยุคสมัย)

fēngqù

อ่านว่า: เฟิงชวี่

(adj.) มีอารมณ์ขัน, มีเสน่ห์, คารมดี: ที่มีอารมณ์ขันอย่างชาญฉลาดและน่าฟัง (มีความหมายใกล้เคียงกับ 幽默 - yōumò)

fēngcǎi

อ่านว่า: เฟิงฉ่าย

(n.) ความสง่างาม, ท่วงท่าสง่างาม, บุคลิกดี

fēngxiǎn

อ่านว่า: เฟิงเสี่ยน

(n.) ความเสี่ยง, ภัยอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ (โดยเฉพาะในด้านการลงทุน, ธุรกิจ, หรือการตัดสินใจ)

fēngyǔ

อ่านว่า: เฟิงอวี่

(n.) ลมฝน (n.) อุปสรรค, มรสุม, ความยากลำบาก (ใช้ในเชิงเปรียบเทียบ)

fēngfēng yǔyǔ

อ่านว่า: เฟิงเฟิงอวี่อวี่

(n.) อุปสรรค, มรสุมชีวิต, ความยากลำบาก (แปลตรงตัว: ลมๆ ฝนๆ)

fēngcān-lùsù

อ่านว่า: เฟิงชานลู่สู้

(idiom) กินกลางลม นอนกลางน้ำค้าง: การเดินทางหรือใช้ชีวิตอย่างยากลำบากตรากตรำกลางแจ้ง โดยไม่มีที่พักพิงที่เหมาะสม

piāo

อ่านว่า: เพียว

(v.) ปลิว, ลอย, ล่องลอย (ในอากาศ): เป็นการเคลื่อนที่ของสิ่งของที่มีน้ำหนักเบาไปตามลม เช่น ใบไม้, ธง, ควัน, หิมะ แตกต่างจาก 飞 (fēi) ซึ่งแปลว่า "บิน" ที่เป็นการเคลื่อนที่ด้วยพลังของตัวเอง และแตกต่างจาก 漂 (piāo) ซึ่งเสียงเหมือนกันแต่เน้นการ "ลอย" บนผิวน้ำมากกว่า (v.) ไร้หลักแหล่ง, พเนจร (เชิงเปรียบเทียบ): ใช้อุปมาถึงการใช้ชีวิตที่ไม่มั่นคง เคลื่อนย้ายไปเรื่อยๆ ไม่มีหลักแหล่งที่แน่นอน

biāoshēng

อ่านว่า: เปียวเซิง

(v.) พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว (ราคา, อุณหภูมิ, ความนิยม)

fēi

อ่านว่า: เฟย

(v.) บิน: การเคลื่อนที่ไปในอากาศ (ใช้กับนก, เครื่องบิน, แมลง) (v.) เคลื่อนที่เร็ว, ปลิว: ใช้ในความหมายเชิงเปรียบเทียบถึงการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

fēiwǎng

อ่านว่า: เฟยหว่าง

บินไปยัง

fēijī

อ่านว่า: เฟยจี

(n.) เครื่องบิน: อากาศยานชนิดหนึ่งที่ใช้เครื่องยนต์

fēixiáng

อ่านว่า: เฟยเสียง

(v.) โบยบิน, บินร่อน

fēichuán

อ่านว่า: เฟยฉวาน

(n.) ยานอวกาศ (ยานพาหนะที่ใช้เดินทางในอวกาศ)

fēixíng

อ่านว่า: เฟยสิง

(v.) บิน (ใช้กับการเคลื่อนที่ในอากาศของเครื่องบิน, นก, หรือแมลง) (n.) การบิน, เที่ยวบิน (ใช้เป็นคำนามหมายถึงการกระทำหรือกระบวนการบิน)

fēixíngyuán

อ่านว่า: เฟยสิงหยวน

(n.) นักบิน: บุคคลที่ทำหน้าที่ควบคุมอากาศยาน

fēiyuè

อ่านว่า: เฟยเยวี่ย

(v.) กระโดดข้าม, บินข้าม (v.) ก้าวกระโดด, พัฒนาอย่างรวดเร็ว (ใช้ในเชิงเปรียบเทียบ)

fēisù

อ่านว่า: เฟยซู่

(adj./adv.) รวดเร็ว (เหมือนบิน), อย่างรวดเร็ว

shípǐn

อ่านว่า: ฉือผิ่น

(n.) ผลิตภัณฑ์อาหาร, อาหาร: หมายถึงอาหารที่ผ่านการแปรรูปหรือผลิตขึ้นเพื่อการค้า (มีความหมายเฉพาะเจาะจงกว่า 食物 - shíwù ซึ่งหมายถึงอาหารโดยทั่วไป)

shítáng

อ่านว่า: สือถาง

(n.) โรงอาหาร (ของโรงเรียน, โรงงาน, บริษัท)

shísù

อ่านว่า: สือซู่

(n.) อาหารและที่พัก: หมายถึงการจัดหาอาหารและที่พักให้แก่บุคคล เป็นคำที่ใช้บ่อยในบริบทของการเดินทาง, การทำงาน, หรือการศึกษา

shíyù

อ่านว่า: ฉือยวี่

(n.) ความอยากอาหาร

shíwù

อ่านว่า: ฉืออู้

อาหาร, ของกิน

shíyòng

อ่านว่า: ฉื๋ออ้ง

(v.) รับประทาน, บริโภค: เป็นคำกริยาที่เป็นทางการของคำว่า 吃 (chī) (adj.) ที่สามารถรับประทานได้ (edible): ใช้อธิบายว่าสิ่งนั้นๆ สามารถนำมารับประทานได้และปลอดภัย ข้อควรรู้: โปรดระวังอย่าสับสนกับคำว่า 实用 (shíyòng) ที่ออกเสียงคล้ายกันแต่แปลว่า "ใช้งานได้จริง" หรือ "มีประโยชน์ใช้สอย"

cān

อ่านว่า: ชาน

(n.) อาหาร, มื้ออาหาร (มักใช้ในคำประสม) (m.w.) มื้อ (ลักษณนามของมื้ออาหาร)

cāntīng

อ่านว่า: ชานทิง

(n.) ร้านอาหาร, ภัตตาคาร (n.) ห้องอาหาร (ในบ้าน, โรงเรียน หรือโรงแรม)

cānzhuō

อ่านว่า: ชันจัว

(n.) โต๊ะกินข้าว, โต๊ะอาหาร

cānyǐn

อ่านว่า: ชานอิ่น

(n.) อาหารและเครื่องดื่ม (มักใช้ในบริบทของธุรกิจ, อุตสาหกรรม หรือการบริการ)

cānguǎn

อ่านว่า: ชานกว่าน

(n.) ร้านอาหาร, ภัตตาคาร: สถานที่สำหรับรับประทานอาหาร (มีความหมายเหมือน 餐厅 - cāntīng)

jī'è

อ่านว่า: จีเอ้อ

(n.) ความหิวโหย: สภาพที่หิวมากหรืออดอยาก (adj.) หิวโหย: (เป็นคำที่เป็นทางการ) ที่รู้สึกหิวอย่างรุนแรง (เป็นทางการกว่า 饿 - è)

fàn

อ่านว่า: ฟ่าน

(n.) ข้าว (สุก): ข้าวที่หุงสุกแล้ว (n.) มื้ออาหาร: อาหารมื้อหลัก เช่น อาหารเช้า, กลางวัน, เย็น

fàndiàn

อ่านว่า: ฟ่านเตี้ยน

(n.) ร้านอาหาร: สถานที่สำหรับรับประทานอาหาร (n.) โรงแรม: สถานที่พักแรมขนาดใหญ่ ซึ่งมักจะมีร้านอาหารอยู่ด้วย

fànwǎn

อ่านว่า: ฟ่านหว่าน

(n.) ชามข้าว: ชามสำหรับใส่ข้าวหรืออาหาร (n.) (เปรียบเทียบ) อาชีพ, ปากท้อง, แหล่งทำมาหากิน: งานที่ใช้หาเลี้ยงชีพ

fànguǎn

อ่านว่า: ฟ่านก่วน

ร้านอาหาร (โดยทั่วไป)

yǐnliào

อ่านว่า: หยิ่นเลี่ยว

(n.) เครื่องดื่ม

yǐnshuǐ

อ่านว่า: อิ๋น สุ่ย

(v.) ดื่มน้ำ (เป็นภาษาเขียนหรือทางการกว่า 喝水 hē shuǐ) (n.) น้ำดื่ม, น้ำที่สามารถบริโภคได้

yǐnyòngshuǐ

อ่านว่า: อิ่นย้งสุ่ย

(n.) น้ำดื่ม, น้ำสะอาดที่สามารถบริโภคได้อย่างปลอดภัย

yǐnshí

อ่านว่า: อิ่นสือ

(n.) อาหารการกิน, โภชนาการ (หมายถึงอาหารและเครื่องดื่มโดยรวม)

bǎo

อ่านว่า: เป่า

อิ่ม (หลังจากรับประทานอาหาร)

bǎohé

อ่านว่า: ป่าวเหอ

(v.) อิ่มตัว (ทั้งทางเคมีและเปรียบเทียบ)

bǎomǎn

อ่านว่า: เป่าหม่าน

(adj.) อิ่มเอิบ, เต่งตึง, สมบูรณ์: ที่เจริญเติบโตเต็มที่ (adj.) (เปรียบเทียบ) เปี่ยมล้น, เต็มเปี่ยม: ที่เต็มไปด้วยพลังหรืออารมณ์ความรู้สึก

ใช้คู่กับเครื่องมือเรียน HSK

ถ้าน้องๆ กำลังวางแผนเรียนเป็นระดับ แนะนำให้เปิด HSK Tools Hub เพื่อเลือกแฟลชการ์ด แบบทดสอบ และ learning path ของแต่ละระดับ หรืออ่าน คู่มือเลือก HSK Level ก่อนเริ่มเรียน

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับคลังคำศัพท์จีน

คำศัพท์ในหน้านี้ใช้กับ tooltip ในบทความไหม

ใช่ ระบบใหม่ใช้ฐานคำศัพท์ชุดเดียวกันกับ tooltip ในบทความ เมื่อนำเมาส์ไปชี้คำที่ระบบจับได้ จะเห็นพินอิน คำอ่านไทย ประเภทคำ และคำแปลแบบย่อ

ทำไมบางคำยังไม่มีรูปหรือภาพลำดับขีด

ข้อมูลเดิมมีรูปประกอบบางส่วนเท่านั้น พี่จะค่อยๆ ตรวจและเติมรูปที่เหมาะกับคำศัพท์ รวมถึงภาพลำดับขีดสำหรับตัวอักษรเดี่ยวในรอบปรับปรุงถัดไป