风景

风景fēngjǐng เป็นคำนามหมายถึงทิวทัศน์หรือภาพรวมของสิ่งที่มองเห็นในสถานที่หนึ่ง ตัวเต็ม風景 มักใช้กับ自然风景วิวธรรมชาติ、沿途风景วิวระหว่างทาง และ欣赏风景ชมวิว อาจเป็นภูเขา ทะเลสาบ เมือง หรือชนบท ไม่ได้แปลว่าต้องสวยเสมอไป หากจะประเมินความงามควรเติม优美、壮观、迷人ตามหลักฐานและมุมมอง

บอกสถานที่และขอบเขตของวิว

这里的风景、沿途的风景、山顶的风景zhèli de fēngjǐng, yántú de fēngjǐng, shāndǐng de fēngjǐng คำขยายสถานที่บอกว่ามองจากไหนหรืออยู่ช่วงใด 沿途เน้นสิ่งที่เห็นระหว่างเส้นทาง ส่วน山顶的风景อาจหมายถึงวิวที่เห็นบนยอดเขา ไม่ได้ยืนยันว่าอากาศเปิดหรือมองเห็นได้ทุกวัน

กริยาที่ใช้ร่วม: 看、欣赏、拍摄

看风景、欣赏风景、拍摄风景kàn fēngjǐng, xīnshǎng fēngjǐng, pāishè fēngjǐng 看คือมองทั่วไป 欣赏มีน้ำหนักชื่นชม และ拍摄คือถ่ายภาพ/วิดีโอ การ说拍风景ไม่ได้แปลว่าได้ภาพสวยเสมอ อีกทั้ง风景เป็นสิ่งที่เห็นจริง ส่วน照片เป็นสื่อที่บันทึกวิว

ธรรมชาติ เมือง และ风景区

自然风景、城市风景、风景区zìrán fēngjǐng, chéngshì fēngjǐng, fēngjǐngqū 自然风景เน้นธรรมชาติ 城市风景เน้นภาพเมือง และ风景区คือเขตท่องเที่ยว/ทัศนียภาพที่กำหนดเป็นพื้นที่ คำว่า风景区ไม่ใช่เพียงวิวหนึ่งมุมและอาจมีระบบจัดการ สิ่งปลูกสร้าง หรือข้อกำหนดเฉพาะ

แยกจาก景色、景象、风光和环境 พร้อมขอบเขตภาพ

景色ใกล้กับวิวที่เห็น 景象อาจเป็นภาพเหตุการณ์/ปรากฏการณ์ 风光มักใช้กับทิวทัศน์งดงามหรือภาพรวมสถานที่ และ环境คือสภาพแวดล้อม 风景อ่านfēngjǐng คำอ่านไทย ‘เฟิงจิ่ง’ ภาพที่ใช้เป็นตัวอย่างธรรมชาติหนึ่งแบบ ไม่อ้างว่าเป็นสถานที่จริงหรือครอบคลุมวิวทุกชนิด

ลำดับขีด