คลังคำศัพท์จีน

หน้านี้คือคลังคำศัพท์จีนของ Tenttulip สำหรับน้องๆ ที่อยากค้นคำศัพท์พร้อมตัวจีน พินอิน คำอ่านไทย ความหมายภาษาไทย และระดับ HSK ที่เกี่ยวข้อง ระบบนี้ย้ายข้อมูลหลักมาจาก glossary เก่าและจัดให้อยู่ในรูปแบบใหม่เพื่อรองรับ tooltip ในบทความและการค้นหาคำศัพท์ระยะยาว

ค้นคำศัพท์จีนจากบทเรียนและบทความ

ใช้ช่องค้นหาเพื่อดูคำศัพท์จีนที่ต้องการ เช่น ตัวอักษรจีน พินอิน หรือคำแปลภาษาไทย รายการคำศัพท์ด้านล่างเชื่อมไปยังหน้ารายคำที่มีรายละเอียดเพิ่มเติม เหมาะสำหรับใช้ทบทวนหลังอ่านบทความ HSK รีวิวซีรีส์จีน หรือบทเรียนวัฒนธรรมจีนบนเว็บไซต์

แสดง 100 จากทั้งหมด 13,365 คำ

qiǎoduó-tiāngōngอ่านว่า: เฉี่ยวตั๋วเทียนกงประณีตชาญฉลาดจนฝีมือมนุษย์ดูเหมือนเหนือกว่าสิ่งที่ธรรมชาติสร้าง ใช้ชมงานศิลป์ งานช่าง สิ่งประดิษฐ์ สถาปัตยกรรม หรือการออกแบบที่มนุษย์สร้างหรือดัดแปลงอย่างยอดเยี่ยม; ไม่ควรใช้กับทิวทัศน์ธรรมชาติล้วน ๆ ที่ไม่มีฝีมือมนุษย์

qiǎomiàoอ่านว่า: เฉี่ยวเมี่ยว(adj.) ชาญฉลาด, แยบยล, หลักแหลม (ใช้กับวิธีการ, การออกแบบ, คำพูด)

qiǎoguǒอ่านว่า: เฉี่ยวกั่วเฉี่ยวกั่ว, ขนมแป้งแบบดั้งเดิมที่กินในเทศกาลชีซี (七夕); อาจทอด อบ หรือขึ้นรูปด้วยแม่พิมพ์ตามธรรมเนียมของแต่ละท้องถิ่น เรียกอีกอย่างว่า 乞巧果子

jùrénอ่านว่า: จวี้เหยิน(n.) ยักษ์, คนร่างยักษ์ (n.) (เปรียบเทียบ) ยักษ์ใหญ่ (ในวงการต่างๆ)

jùxíngอ่านว่า: จวี้สิง(adj.) ขนาดยักษ์, ขนาดใหญ่ยักษ์: ที่มีขนาดใหญ่กว่าปกติอย่างมาก

jùdàอ่านว่า: จวี้ต้าใหญ่มาก มหาศาล หรือรุนแรงมากเมื่อเทียบกับฐานอ้างอิง ใช้ได้ทั้งขนาด ปริมาณ ความแตกต่าง ผลกระทบ แรงกดดัน และความสูญเสีย

jùtóuอ่านว่า: จวี้โถว(n.) ยักษ์ใหญ่ (ในวงการ), เจ้าพ่อ: บุคคลหรือบริษัทที่มีอำนาจและอิทธิพลอย่างสูงในสาขาใดสาขาหนึ่ง

jùxīngอ่านว่า: จวี้ซิง(n.) ดาวยักษ์ (ทางดาราศาสตร์) (n.) ซูเปอร์สตาร์, ดาราดัง

jù'éอ่านว่า: จวี้เอ๋อ(adj.) จำนวนมหาศาล (ใช้กับเงิน)

gǒnggùอ่านว่า: ก่งกู้(v.) ทำให้มั่นคง, เสริมความแข็งแกร่ง, ทำให้แน่นแฟ้น (ทำให้สิ่งที่มีอยู่แล้วแข็งแกร่งหรือมั่นคงยิ่งขึ้น) (adj.) มั่นคง, แข็งแกร่ง

wūpóอ่านว่า: วูโผ(n.) แม่มด (โดยเฉพาะแม่มดเฒ่าที่ชั่วร้ายในนิทานหรือเรื่องเล่า)

chà / chā / chāi / cīอ่านว่า: ช่า / ชา / ชาย / ชือchà แย่, ด้อย, ขาดอีก; chā ความแตกต่างหรือผลต่าง; chāi งานหรือภารกิจที่ได้รับมอบหมาย; cī ไม่เสมอกันในคำว่า 参差

chā(yì)diǎnrอ่านว่า: ช่า อี้เตี่ยนร์เกือบจะ..., เกือบแล้ว: ใช้บอกว่าเหตุการณ์หนึ่งเกือบเกิดขึ้น แต่สุดท้ายไม่เกิด หรือเกิดห่างจากจุดนั้นเพียงเล็กน้อย มักใช้กับเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ เช่น 差一点儿摔倒 เกือบล้ม หรือใช้กับผลที่เกือบสำเร็จ เช่น 差一点儿就赢了 เกือบชนะแล้ว

chàbuduōอ่านว่า: ช่าปูตัวเกือบจะ, ใกล้เคียงกัน, พอ ๆ กัน หรือแทบไม่ต่างกัน; ใช้บอกว่าปริมาณ เวลา หรือสภาพใกล้ถึงจุดหนึ่ง

chābiéอ่านว่า: ชาเปี๋ยความแตกต่างหรือจุดที่ไม่เหมือนกันระหว่างสิ่งที่นำมาเปรียบเทียบ

chāyìอ่านว่า: ชาอี้ความแตกต่าง

chājùอ่านว่า: ชาจวี้ช่องว่างหรือความห่างด้านระดับ ระยะ ผลลัพธ์ หรือความคิดระหว่างสิ่งที่นำมาเปรียบเทียบ

chācuòอ่านว่า: ชาชั่ว(n.) ข้อผิดพลาด, ความผิดพลาด (มักใช้กับเรื่องงาน)

chā'éอ่านว่า: ชาเอ๋อ(n.) ส่วนต่าง, ผลต่าง: ความแตกต่างระหว่างตัวเลขสองจำนวน (มักใช้ในบริบททางการเงิน, การบัญชี, หรือสถิติ)

yǐอ่านว่า: อี่แล้ว เรียบร้อยแล้ว หรืออยู่ในสภาพที่เกิดขึ้นแล้ว ใช้เป็นคำวิเศษณ์แบบกระชับและค่อนข้างเป็นภาษาเขียน

yǐjīngอ่านว่า: อี่จิง...แล้ว หรือได้เกิดขึ้นเรียบร้อยแล้ว; ชี้ว่าสภาพหรือเหตุการณ์เริ่มก่อนเวลาที่กล่าวถึง

bābudeอ่านว่า: ปาปุเตอะ(v.) อยากให้...ใจจะขาด, ปรารถนาอย่างยิ่งที่จะ... (แสดงความต้องการอย่างแรงกล้า)

bāshìอ่านว่า: ปาชื้อรถบัสหรือรถโดยสาร เป็นคำยืมที่ใช้เด่นในบางภูมิภาค ชื่อบริการ และบริบทการท่องเที่ยวหรือการเดินทาง

bāzhangอ่านว่า: ปาจางฝ่ามือ; การตบ

bājieอ่านว่า: ปาเจียประจบ, เอาใจเพื่อหวังผล

xiàngอ่านว่า: เซี่ยงตรอก, ซอย

xùnอ่านว่า: ซวิ่นข่วยซวิ่นในปากว้า; ลม ไม้ ความแทรกซึมอย่างนุ่มนวล

shìอ่านว่า: ซื่อเมืองในฐานะเขตการปกครอง; ตลาดหรือกิจการตลาดในคำประสมบางคำ

shì zhōngxīnอ่านว่า: ซื่อ จงซินใจกลางเมือง

shìzhíอ่านว่า: ซื่อจื๋อมูลค่าตลาด

shìqūอ่านว่า: ซื่อชวีเขตเมืองหรือตัวเมือง โดยเน้นพื้นที่เมืองที่มีอาคาร บริการ และการคมนาคมค่อนข้างหนาแน่น

shìchǎngอ่านว่า: ชื้อฉ่างตลาดในฐานะสถานที่ซื้อขาย; ระบบหรือพื้นที่ทางเศรษฐกิจที่มีผู้ซื้อ ผู้ขาย การแข่งขัน และความต้องการสินค้า

shìchǎng fèn'éอ่านว่า: ชื่อฉ่าง เฟิ่นเอ๋อส่วนแบ่งตลาด

shìchǎng shīlíngอ่านว่า: ซื่อฉ่าง ซือลิงความล้มเหลวของตลาด, market failure

shìchǎng jīngjìอ่านว่า: ชื่อฉ่างจิงจี้(n.) เศรษฐกิจการตลาด: เป็นระบบเศรษฐกิจที่การตัดสินใจเกี่ยวกับการลงทุน, การผลิต, และการกระจายสินค้าถูกชี้นำโดยกลไกราคาซึ่งเกิดจากอุปสงค์และอุปทาน คำว่า 市场 (shìchǎng) แปลว่า "ตลาด" และ 经济 (jīngjì) แปลว่า "เศรษฐกิจ" คำตรงข้ามคือ 计划经济 (jìhuà jīngjì) หรือ "เศรษฐกิจแบบวางแผน"

shìmínอ่านว่า: ชื้อหมิน(n.) ชาวเมือง, พลเมือง (ของเมือง): ผู้อยู่อาศัยในเมือง

shìzhǎngอ่านว่า: ซื่อจ่างผู้บริหารสูงสุดของเมือง นายกเทศมนตรี หรือผู้ว่าการเมืองตามระบบการปกครองของพื้นที่นั้น

bùอ่านว่า: ปู้ผ้าหรือวัสดุที่ทอเป็นผืน; กระจาย ปู วาง หรือประกาศในคำประสมและภาษาเขียนบางรูป

bùjúอ่านว่า: ปู้จวี๋(v.) จัดวางโครงสร้าง, วางแผนผัง (n.) โครงสร้าง, แผนผัง, การจัดวาง, เลย์เอาต์

bùmǎnอ่านว่า: ปู้หม่านปกคลุมอยู่ทั่ว, เต็มไปด้วย

bùzhìอ่านว่า: ปู้จื้อจัดวางหรือตกแต่งสถานที่; มอบหมายงานหรือภารกิจ; การจัดวาง

shuàiอ่านว่า: ซว่ายหล่อ ดูดี เท่ หรือมีท่าทางสง่างาม; ผู้บัญชาการหรือขุนฝ่ายแดงในหมากรุกจีนเมื่ออยู่ในบริบทเฉพาะ

shuàigēอ่านว่า: ซว่ายเกอหนุ่มหล่อ ผู้ชายหน้าตาดี; ภาษาพูดใช้เรียกผู้ชายอย่างเป็นกันเองในบางบริบท ไม่ใช่คำเรียกสุภาพที่เหมาะกับทุกสถานการณ์

fānอ่านว่า: ฟาน(n.) ใบเรือ

fānchuánอ่านว่า: ฟานฉวาน(n.) เรือใบ

shīfuอ่านว่า: ซือฟุช่างผู้ชำนาญ ผู้ถ่ายทอดฝีมือ หรือคำเรียกผู้ประกอบอาชีพบางอย่างอย่างสุภาพ

shīxiōngอ่านว่า: ซือซยงศิษย์พี่ชาย, รุ่นพี่ชายร่วมสำนัก/อาจารย์

shīmèiอ่านว่า: ซือเม่ยศิษย์น้องหญิง, รุ่นน้องหญิงร่วมสำนัก/อาจารย์

shījiěอ่านว่า: ซือเจี่ยศิษย์พี่หญิง, รุ่นพี่หญิงร่วมสำนัก/อาจารย์

shīfuอ่านว่า: ซือฝุ(n.) อาจารย์, ท่านอาจารย์ (ใช้เรียกครูผู้ถ่ายทอดวิชาความรู้ให้แบบศิษย์-อาจารย์ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเหมือนพ่อ; แตกต่างจาก 师傅 shīfu ที่ใช้เรียกช่างฝีมือหรือคนขับรถทั่วไป)

shīshēngอ่านว่า: ชือเชิง(n.) ครูและนักเรียน, คณาจารย์และนักเรียน: เป็นคำเรียกรวมสำหรับครูอาจารย์และนักเรียนในสถาบันการศึกษา

shīfànอ่านว่า: ชือฟ่าน(n.) ครุศาสตร์, การฝึกหัดครู: เป็นคำนามที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาและการฝึกอบรมเพื่อผลิตบุคลากรครูโดยเฉพาะ คำนี้มักจะไม่ใช้เดี่ยวๆ แต่จะใช้เป็นส่วนหนึ่งของชื่อสถาบันหรือสาขาวิชา เทียบได้กับ "คณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์" หรือสถาบันอย่าง "มหาวิทยาลัยราชภัฏ" ซึ่งเดิมก็คือ "วิทยาลัยครู" (师范学院) ในประเทศไทย

shīzīอ่านว่า: ซือจือ(n.) บุคลากรทางการศึกษา, คณาจารย์: หมายถึงครู, อาจารย์, และบุคลากรทางการสอนทั้งหมดในสถาบันการศึกษา เป็นคำที่ใช้เพื่ออธิบายคุณภาพและปริมาณของบุคลากรเหล่านี้

shīzhǎngอ่านว่า: ชือจ่าง(n.) ครูบาอาจารย์และผู้อาวุโส: เป็นคำเรียกอย่างให้เกียรติโดยรวม หมายถึงครูและผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ (n.) ผู้บัญชาการกองพล: ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารระดับสูงที่ควบคุมหน่วยทหารขนาดใหญ่ (กองพล)

xīwàngอ่านว่า: ซีว่างหวังหรือคาดปรารถนาให้สิ่งหนึ่งเกิดขึ้น; ความหวังหรือสิ่งที่ฝากความคาดหวังไว้

zhàngziอ่านว่า: จั้ง จึ(n.) มุ้ง, มุ้งกันยุง (ในปัจจุบันนิยมใช้คำว่า 蚊帐 wénzhàng มากกว่า) (n.) ม่านเตียง (ที่ใช้กั้นเตียงในสมัยโบราณ)

zhàngpengอ่านว่า: จ้าง เพิง(n.) เต็นท์: ที่พักชั่วคราวทำจากผ้าใบหรือวัสดุอื่น ขึงกับเสาหรือเชือก ใช้สำหรับกางพักแรมกลางแจ้ง

Pàmǐ'ěrอ่านว่า: พ่า หมี่ เอ่อร์ปามีร์, เทือกเขา/ที่ราบสูงปามีร์

tiěziอ่านว่า: เถี่ยจึ(n.) โพสต์, กระทู้ (บนอินเทอร์เน็ต, ฟอรัม, โซเชียลมีเดีย) (n.) (ความหมายดั้งเดิม) บัตรเชิญ, แผ่นป้ายประกาศ

liánziอ่านว่า: เหลียนจึ(n.) ม่าน, มู่ลี่, ม่านประตู

dìอ่านว่า: ตี้จักรพรรดิ, ผู้ปกครองสูงสุด, เทพสูงสุดในบางบริบท

dìjūnอ่านว่า: ตี้จวินเทพผู้สูงศักดิ์ / องค์จักรพรรดิเทพ

dìguóอ่านว่า: ตี้กั๋วdìguó - (n.) จักรวรรดิ (n.) (เปรียบเทียบ) อาณาจักร (ทางธุรกิจ)

dìguózhǔyìอ่านว่า: ตี้กั๋วจู่อี้dìguózhǔyì - (n.) จักรวรรดินิยม, ลัทธิจักรวรรดินิยม

dàiอ่านว่า: ไต้พกหรือนำไปด้วย พาคนไป นำติดตัวมา สวมบางสิ่ง หรือดูแลนำกลุ่ม; เป็นคำนามได้ว่าแถบหรือเขต

dàidòngอ่านว่า: ต้ายต้งขับเคลื่อน กระตุ้น หรือชักนำให้คน กิจกรรม อุตสาหกรรม หรือส่วนอื่นเคลื่อนไหวและพัฒนาตามไปด้วย

dàitóuอ่านว่า: ต้ายโถวdàitóu - (v.) เป็นผู้นำ, นำหน้า, ริเริ่ม, เป็นแบบอย่าง (n.) ผู้นำ, หัวหน้า (มักใช้ในคำว่า 带头人 dàitóurén)

dàitóurénอ่านว่า: ไต้โถวเหรินdàitóurén - (n.) ผู้นำ, หัวหน้า, แกนนำ (คนที่ริเริ่มหรือนำผู้อื่นทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง)

dàiyǒuอ่านว่า: ต้ายโหย่วมีลักษณะ รส สี หรือความรู้สึกบางอย่างเจืออยู่หรือแฝงอยู่

dàiláiอ่านว่า: ไต้ไหลนำมา พามา หรือก่อให้เกิดผลกระทบและผลลัพธ์บางอย่างต่อคน สถานการณ์ หรือสถานที่

dàilùอ่านว่า: ไต้ลู่dàilù - (v.) นำทาง, พาไป (v.) นำทางให้ศัตรู, เป็นไส้ศึก (ใช้ในความหมายเชิงลบ)

dàiduìอ่านว่า: ต้ายตุ้ยdàiduì - (v.) นำทีม, นำคณะ

dàilǐngอ่านว่า: ต้ายหลิ่งนำ พา หรือเป็นผู้นำคนหรือกลุ่มให้เดินทาง ทำงาน เรียนรู้ หรือบรรลุเป้าหมายร่วมกัน

xíอ่านว่า: สี(n.) เสื่อ (ความหมายดั้งเดิม); ที่นั่ง (ในที่ประชุม, โรงละคร); งานเลี้ยง (mw.) ใช้กับงานเลี้ยง, คำพูด, หรือการสนทนา

xíwèiอ่านว่า: สีเว่ย(n.) ที่นั่งในโอกาสที่เป็นทางการ เช่น ที่ประชุม, รัฐสภา, โรงละคร หรือที่นั่งของผู้มีเกียรติในงานเลี้ยง; ตำแหน่งในองค์กรหรือสภา (เป็นคำที่เป็นทางการกว่า 座位)

bāngอ่านว่า: ปางช่วยหรือทำบางอย่างให้; กลุ่มหรือพวก; ใช้นับกลุ่มคน

bāngzhùอ่านว่า: ปังจู้ช่วยหรือช่วยเหลือ; ความช่วยเหลือที่ทำให้อีกฝ่ายแก้ปัญหาหรือทำสิ่งหนึ่งได้

bāngmángอ่านว่า: ปางหมางช่วยเหลือ, ลงมือช่วยทำงานหรือจัดการธุระบางอย่าง

bāngshouอ่านว่า: ปางโส่ว(n.) ผู้ช่วย, ลูกมือ, คนช่วย: คนที่เข้ามาช่วยทำงานหรือแก้ไขปัญหา

chángอ่านว่า: ฉางบ่อย เป็นประจำ; ปกติ ธรรมดา หรือคงอยู่เสมอเมื่อใช้ในคำประสม; แซ่ฉาง

chángrénอ่านว่า: ฉางเหริน(n.) คนธรรมดา, คนทั่วไป: บุคคลธรรมดาสามัญที่ไม่มีคุณสมบัติพิเศษ

chángchángอ่านว่า: ฉางฉางบ่อย ๆ เป็นประจำ หรือเกิดขึ้นอยู่เสมอ

chángniánอ่านว่า: ฉางเหนียนตลอดปี ต่อเนื่องหลายปี หรือปีปกติที่ใช้เปรียบเทียบ

chángtàiอ่านว่า: ฉางไท่(n.) สภาวะปกติ, เรื่องปกติ

chángwēnอ่านว่า: ฉางเวิน(n.) อุณหภูมิห้อง, อุณหภูมิปกติ

chánglǐอ่านว่า: ฉางหลี่(n.) สามัญสำนึก, เหตุผลทั่วไป, หลักเหตุผลปกติ

chángyòngอ่านว่า: ฉางย่งใช้บ่อย ใช้เป็นประจำ หรือเป็นสิ่งที่นิยมใช้ในงานและบริบทหนึ่ง

chángjiànอ่านว่า: ฉางเจี้ยนพบเห็นได้บ่อย เป็นเรื่องธรรมดาที่เห็นบ่อย หรือแพร่หลายในบริบทหนึ่ง

chángguīอ่านว่า: ฉางกุยแบบแผนที่ปฏิบัติกัน, ตามแบบปกติ

chángshíอ่านว่า: ฉางสือความรู้พื้นฐานทั่วไปหรือสามัญสำนึกที่คนในบริบทหนึ่งมักคาดว่าควรรู้

cháng shuō Zhōngwénอ่านว่า: ฉาง ซัว จงเหวินพูดภาษาจีนบ่อยๆ

màoziอ่านว่า: ม่าวจึหมวก สิ่งสวมศีรษะที่มีรูปแบบและหน้าที่ต่างกัน; ใช้เชิงเปรียบเทียบใน扣帽子ว่าแปะป้ายหรือตีตรา

fúอ่านว่า: ฝูลักษณนามสำหรับภาพวาด แผนที่หรือผืนผ้าที่เป็นชิ้นแบน และใช้ในคำเกี่ยวกับความกว้างหรือขนาด

fúdùอ่านว่า: ฝูตู้ขนาดหรือช่วงของการเปลี่ยนแปลง การแกว่ง หรือการปรับค่า

mùอ่านว่า: มู่(n.) ม่าน, ฉาก: หมายถึงผ้าผืนใหญ่ที่ใช้ขึงกั้น เช่น ม่านบนเวทีละคร, ฉากสำหรับฉายภาพยนตร์ (n.) องก์ (ของละคร), ฉาก (ของเหตุการณ์): หมายถึงส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของการแสดงละครหรืออุปรากร และยังใช้ในเชิงเปรียบเทียบถึงช่วงตอนหนึ่งของเหตุการณ์สำคัญ (mw.) องก์: เป็นลักษณนามขององก์ในการแสดง

mùhòuอ่านว่า: มู่โฮ่ว(n.) หลังฉาก, เบื้องหลัง: ความหมายตรงตัวหมายถึงพื้นที่ด้านหลังเวทีการแสดงที่ไม่เปิดให้ผู้ชมเห็น ส่วนความหมายโดยนัยซึ่งใช้บ่อยกว่า หมายถึงเบื้องหลังของเหตุการณ์ต่างๆ ซึ่งไม่เปิดเผยต่อสาธารณะ (adj.) ที่อยู่เบื้องหลัง: ใช้อธิบายบุคคลหรือการกระทำที่ดำเนินการอยู่เบื้องหลัง โดยไม่เปิดเผยตัวตนต่อสาธารณะ

zhuàngอ่านว่า: จ้วง(m.w.) หลัง, ตึก (ใช้เป็นลักษณนามสำหรับอาคารหรือตึก)

gān / gànอ่านว่า: กาน / ก้านgān: แห้ง, ทำให้แห้ง และใช้ในคำบางคำ / gàn: ทำงาน ลงมือทำ หรือมีความสามารถ; อักษรตัวย่อรวมตัวเต็มหลายรูป

gànshiอ่านว่า: ก้านชื่อ(v.) ทำงาน, ทำการ (n.) เจ้าหน้าที่บริหาร, เลขานุการ (ในองค์กร)

gàn shénmeอ่านว่า: ก้าน เสินเมอะทำอะไร; ทำไปทำไม หรือเพื่ออะไร เมื่อถามเหตุผลหรือแสดงความไม่พอใจ

ใช้คู่กับเครื่องมือเรียน HSK

ถ้าน้องๆ กำลังวางแผนเรียนเป็นระดับ แนะนำให้เปิด HSK Tools Hub เพื่อเลือกแฟลชการ์ด แบบทดสอบ และ learning path ของแต่ละระดับ หรืออ่าน คู่มือเลือก HSK Level ก่อนเริ่มเรียน

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับคลังคำศัพท์จีน

คำศัพท์ในหน้านี้ใช้กับ tooltip ในบทความไหม

ใช่ ระบบใหม่ใช้ฐานคำศัพท์ชุดเดียวกันกับ tooltip ในบทความ เมื่อนำเมาส์ไปชี้คำที่ระบบจับได้ จะเห็นพินอิน คำอ่านไทย ประเภทคำ และคำแปลแบบย่อ

ทำไมบางคำยังไม่มีรูปหรือภาพลำดับขีด

ข้อมูลเดิมมีรูปประกอบบางส่วนเท่านั้น พี่จะค่อยๆ ตรวจและเติมรูปที่เหมาะกับคำศัพท์ รวมถึงภาพลำดับขีดสำหรับตัวอักษรเดี่ยวในรอบปรับปรุงถัดไป