คลังคำศัพท์จีน

หน้านี้คือคลังคำศัพท์จีนของ Tenttulip สำหรับน้องๆ ที่อยากค้นคำศัพท์พร้อมตัวจีน พินอิน คำอ่านไทย ความหมายภาษาไทย และระดับ HSK ที่เกี่ยวข้อง ระบบนี้ย้ายข้อมูลหลักมาจาก glossary เก่าและจัดให้อยู่ในรูปแบบใหม่เพื่อรองรับ tooltip ในบทความและการค้นหาคำศัพท์ระยะยาว

ค้นคำศัพท์จีนจากบทเรียนและบทความ

ใช้ช่องค้นหาเพื่อดูคำศัพท์จีนที่ต้องการ เช่น ตัวอักษรจีน พินอิน หรือคำแปลภาษาไทย รายการคำศัพท์ด้านล่างเชื่อมไปยังหน้ารายคำที่มีรายละเอียดเพิ่มเติม เหมาะสำหรับใช้ทบทวนหลังอ่านบทความ HSK รีวิวซีรีส์จีน หรือบทเรียนวัฒนธรรมจีนบนเว็บไซต์

zhèngmíng

อ่านว่า: เจิ้งหมิง

(v.) พิสูจน์, ยืนยัน (แสดงหลักฐานเพื่อยืนยันความจริง) (n.) หลักฐาน, ข้อพิสูจน์, ใบรับรอง (เอกสารหรือสิ่งที่ใช้ในการพิสูจน์)

píng

อ่านว่า: ผิง

(v.) วิจารณ์, ประเมิน, ตัดสิน, ให้ความเห็น

píngjià

อ่านว่า: ผิงเจี้ย

(v.) ประเมิน, ประเมินค่า, วิจารณ์ (ใช้กับการพิจารณาและตัดสินคุณค่าของคนหรือสิ่งของ) (n.) คำประเมิน, คำวิจารณ์ (ใช้เป็นคำนามหมายถึงผลของการประเมิน)

pínggū

อ่านว่า: ผิงกู

(v.) ประเมิน, ประเมินค่า, ประเมินผล (พิจารณาเพื่อตัดสินคุณค่าหรือระดับ) (n.) การประเมิน, การประเมินผล

píngpàn

อ่านว่า: ผิงพ่าน

(v.) ตัดสิน, ประเมินผล: การพิจารณาตัดสินหรือประเมินข้อดีข้อเสีย, ถูกผิด, หรือระดับฝีมือ โดยมักใช้ในบริบทของการแข่งขันหรือการประเมินที่เป็นทางการ (n.) กรรมการตัดสิน: หมายถึงบุคคลที่ทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันต่างๆ เช่น การประกวดร้องเพลง, การแข่งขันทางศิลปะ (ส่วนในกีฬาจะนิยมใช้คำว่า 裁判 cáipàn มากกว่า)

píngwěi

อ่านว่า: ผิงเหว่ย

(n.) กรรมการตัดสิน: หมายถึงบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ได้รับเลือกให้ทำหน้าที่ประเมินผลและตัดสินผู้เข้าแข่งขันในรายการต่างๆ เช่น การประกวดร้องเพลง, การแข่งขันสุนทรพจน์, หรือการประกวดความสามารถอื่นๆ

píngdìng

อ่านว่า: ผิงติ้ง

(v.) ประเมินและตัดสิน, ประเมินผล: เป็นคำกริยาที่เป็นทางการ หมายถึงการพิจารณาประเมินตามเกณฑ์มาตรฐาน แล้วจึงตัดสินหรือจัดระดับออกมาเป็นผลลัพธ์ มักใช้ในบริบทของการประเมินผลงาน, การประกวด, หรือการจัดอันดับคุณภาพ

píngshěn

อ่านว่า: ผิงเฉิ่น

(v.) พิจารณาและตัดสิน, ตรวจสอบประเมินค่า: การตรวจสอบและประเมินผลงาน, โครงการ, หรือข้อเสนอต่างๆ โดยผู้เชี่ยวชาญหรือคณะกรรมการเพื่อทำการตัดสิน (n.) กรรมการ, คณะกรรมการตัดสิน: หมายถึงตัวบุคคลที่เป็นผู้พิจารณาตัดสิน หรือคณะกรรมการ (Nuance) มีความหมายใกล้เคียงกับ 评定 (píngdìng) แต่ 评审 จะเน้นถึง "กระบวนการพิจารณาโดยผู้เชี่ยวชาญ" ในขณะที่ 评定 จะเน้นถึง "ผลลัพธ์ของการตัดสินหรือการจัดระดับ"

pínglùn

อ่านว่า: ผิงลุ่น

(v.) วิจารณ์, แสดงความคิดเห็น, คอมเมนต์ (แสดงความคิดเห็นหรือข้อคิดเห็นเกี่ยวกับข้อดีข้อเสียของบุคคลหรือสิ่งต่างๆ) (n.) บทวิจารณ์, ความคิดเห็น, คอมเมนต์

pínglùnyuán

อ่านว่า: ผิงลุ่นหยวน

(n.) นักวิจารณ์, ผู้วิจารณ์: บุคคลที่มีอาชีพในการแสดงความคิดเห็น, วิเคราะห์, หรือวิจารณ์เหตุการณ์ต่างๆ เช่น การเมือง, กีฬา, ภาพยนตร์, หรือสถานการณ์ปัจจุบัน โดยทั่วไปจะทำงานให้กับสื่อสิ่งพิมพ์หรือสื่อกระจายเสียง

píngxuǎn

อ่านว่า: ผิงสวี่ยน

(v.) คัดเลือก (โดยการประเมิน): การพิจารณาและคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมที่สุดเพื่อรับรางวัลหรือตำแหน่ง (n.) การคัดเลือก (โดยการประเมิน)

shí

อ่านว่า: สือ

(v.) รู้จัก, จำได้ (n.) ความรู้

shíbié

อ่านว่า: สือเปี๋ย

(v.) ระบุ, จำแนก, แยกแยะ: การรับรู้และระบุตัวตนของบุคคล, สิ่งของ, หรือลักษณะเฉพาะได้อย่างแม่นยำ

shízì

อ่านว่า: ฉือจื้อ

(v.) อ่านออกเขียนได้, รู้หนังสือ: การเรียนรู้และจดจำตัวอักษรได้

zhàpiàn

อ่านว่า: จ้า เพี่ยน

(v.) ฉ้อโกง, ต้มตุ๋น, หลอกลวง (เพื่อเอาทรัพย์สิน) (n.) การฉ้อโกง, การต้มตุ๋น, คดีฉ้อโกง

sùkǔ

อ่านว่า: ซู่คู

(v.) ระบายความทุกข์, บ่นเรื่องความลำบาก: การบอกเล่าความยากลำบาก ความเดือดร้อน หรือความทุกข์ใจของตนเองให้ผู้อื่นฟัง

sùsòng

อ่านว่า: ซู่ซ่ง

(n.) การฟ้องร้อง, การดำเนินคดี, คดีความ เป็นศัพท์ทางกฎหมาย หมายถึงกระบวนการทางกฎหมายในการยื่นเรื่องต่อศาลเพื่อตัดสินข้อพิพาท (เป็นคำทางการมากกว่าคำพูดทั่วไปอย่าง 打官司 dǎ guānsi)

sùshuō

อ่านว่า: ซู่ซัว

(v.) บอกเล่า, ระบาย, พรั่งพรู: หมายถึงการบอกเล่าเรื่องราว ความคิด หรือความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ในใจ มักเป็นเรื่องราวของความทุกข์ ความคิดถึง หรือความรู้สึกที่ลึกซึ้ง เป็นการพูดเพื่อต้องการให้ผู้ฟังเข้าใจหรือรับรู้ความรู้สึกนั้นๆ (มีความหมายทางอารมณ์ลึกซึ้งกว่า บอก (说 shuō) หรือ บอกให้รู้ (告诉 gàosù))

zhěnsuǒ

อ่านว่า: เจิ่นสั่ว

(n.) คลินิก, สถานพยาบาลขนาดเล็กที่ให้บริการตรวจรักษาผู้ป่วยนอก

zhěnduàn

อ่านว่า: เจิ่นต้วน

(v.) วินิจฉัย (โรค) (n.) การวินิจฉัย, ผลการวินิจฉัย

อ่านว่า: ฉือ

คำ, คำศัพท์, ถ้อยคำ

cíyǔ

อ่านว่า: ฉือยวี่

คำศัพท์และวลี, ถ้อยคำ

cíhuì

อ่านว่า: ฉือฮุ่ย

(n.) คำศัพท์, คลังคำศัพท์ (หมายถึงจำนวนคำศัพท์ทั้งหมดในภาษาใดภาษาหนึ่ง หรือที่บุคคลใดบุคคลหนึ่งรู้)

cídiǎn

อ่านว่า: ฉือเตี่ยน

พจนานุกรม

อ่านว่า: อี้

(v.) แปล, แปลความ (หมายถึงการถ่ายทอดความหมายจากภาษาหนึ่งไปเป็นอีกภาษาหนึ่ง) (n.) การแปล, คำแปล, ผู้แปล, ล่าม

shì

อ่านว่า: ซื่อ

(v.) ลอง, ทดลอง, ทดสอบ (เพื่อดูผลลัพธ์หรือความเหมาะสม)

shìjuàn

อ่านว่า: ชื่อจ้วน

(n.) ข้อสอบ, แบบทดสอบ, กระดาษข้อสอบ (ชุดคำถามที่ใช้ในการสอบหรือทดสอบ)

shìtú

อ่านว่า: ชื้อถู

(v.) พยายามที่จะ, หาทางที่จะ: การพยายามทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (ซึ่งมักจะเป็นเรื่องที่ยาก และอาจไม่สำเร็จ)

shìtàn

อ่านว่า: ซื่อท่าน

(v.) หยั่งเชิง, ลองใจ: การลองถาม, ลองทำ, หรือลองสำรวจเพื่อสืบหาความรู้สึก, ท่าที, หรือความตั้งใจของอีกฝ่ายอย่างไม่โจ่งแจ้ง (n.) การหยั่งเชิง: การกระทำหรือการทดลองเพื่อสืบหาข้อมูล

shìdiǎn

อ่านว่า: ชื้อเตี่ยน

(v.) ทดลอง, นำร่อง (ก่อนที่จะนำไปใช้จริงในวงกว้าง) (n.) โครงการนำร่อง, จุดทดลอง

shìyòng

อ่านว่า: ชื่อย่ง

(v.) ทดลองใช้: การทดลองใช้ผลิตภัณฑ์หรือบริการในช่วงเวลาที่กำหนดเพื่อประเมินคุณภาพหรือความเหมาะสมก่อนตัดสินใจซื้อ (v.) ทดลองงาน: การทำงานในตำแหน่งใหม่ในช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อพิสูจน์ความสามารถก่อนที่จะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำ

shìyòngqī

อ่านว่า: ซื่อย่งชี

(n.) ช่วงทดลองงาน: ระยะเวลาเริ่มต้นของการทำงานที่นายจ้างใช้ประเมินความสามารถ, ทัศนคติ, และความเหมาะสมของพนักงานใหม่ก่อนที่จะบรรจุเป็นพนักงานประจำ

shìxíng

อ่านว่า: ชื่อสิง

(v.) ทดลองใช้, นำร่อง (แผน, นโยบาย): เป็นคำกริยาที่หมายถึงการนำเอานโยบาย, กฎระเบียบ, หรือแผนการใหม่ๆ มาทดลองปฏิบัติใช้ก่อนที่จะบังคับใช้จริง เพื่อดูผลลัพธ์และปัญหาที่อาจเกิดขึ้น แตกต่างจาก 施行 (shīxíng) ซึ่งหมายถึง "การบังคับใช้" อย่างเป็นทางการ

shìtí

อ่านว่า: ชื้อถี

(n.) ข้อสอบ, คำถามในข้อสอบ: หมายถึงคำถามที่ใช้ในการสอบหรือการทดสอบเพื่อวัดความรู้หรือความสามารถ

shìyàn

อ่านว่า: ชื้อย่าน

(v.) ทดลอง, ทดสอบ: การลองทำหรือทดสอบเพื่อดูประสิทธิภาพ, คุณภาพ, หรือผลลัพธ์ของสิ่งใหม่ๆ (เน้นการ "ทดสอบ" ว่าใช้งานได้ดีหรือไม่) (n.) การทดลอง, การทดสอบ: (มีความหมายใกล้เคียงกับ 实验 - shíyàn แต่ 试验 มักใช้กับการทดสอบผลิตภัณฑ์หรือวิธีการ ในขณะที่ 实验 มักใช้กับการทดลองทางวิทยาศาสตร์)

shī

อ่านว่า: ซือ

(n.) บทกวี, กวีนิพนธ์

shīrén

อ่านว่า: ชือเหยิน

(n.) กวี, นักกวี (ผู้ประพันธ์บทกวี)

shīgē

อ่านว่า: ชือเกอ

(n.) บทกวี, กวีนิพนธ์: งานประพันธ์ประเภทหนึ่งที่มีรูปแบบฉันทลักษณ์และภาษาที่สละสลวยเพื่อแสดงออกถึงอารมณ์ความรู้สึก

chéngxìn

อ่านว่า: เฉิงซิ่น

(n.) ความซื่อสัตย์, ความมีสัจจะ, ความน่าเชื่อถือ (การยึดมั่นในคำพูดและการกระทำที่สุจริต)

chéngshí

อ่านว่า: เฉิงฉือ

(adj.) ซื่อสัตย์, สุจริต: การพูดความจริง, ไม่โกหกหลอกลวง, มีความจริงใจ

chéngxīn chéngyì

อ่านว่า: เฉิงซินเฉิงอี้

(adv.) ด้วยความจริงใจ, ด้วยใจจริง, อย่างสุดซึ้ง

chéngkěn

อ่านว่า: เฉิงเขิ่น

(adj.) ที่จริงใจ, อย่างจริงใจ, อย่างใจจริง: ที่มีเจตนาดีและจริงใจอย่างแท้จริง ปราศจากการเสแสร้ง

chéngyì

อ่านว่า: เฉิงอี้

(n.) ความจริงใจ, ความตั้งใจจริง

chéngzhì

อ่านว่า: เฉิงจื้อ

(adj.) จริงใจ, ด้วยความจริงใจอย่างสุดซึ้ง (เป็นคำที่เป็นทางการ)

huà

อ่านว่า: ฮว่า

(n.) คำพูด, ถ้อยคำ, ประโยค (n.) ภาษา (เช่น 中国话 Zhōngguóhuà ภาษาจีน) (v.) พูด, กล่าว (มักใช้ในคำประสม เช่น 说话 shuōhuà)

huàjù

อ่านว่า: ฮว่าจวี้

(n.) ละครเวที, ละครพูด (ศิลปะการแสดงบนเวทีที่ใช้บทสนทนาเป็นหลักในการดำเนินเรื่อง)

huàtǒng

อ่านว่า: ฮว่าถ่ง

(n.) ไมโครโฟน, ไมค์

huàyǔ

อ่านว่า: ฮว่าอวี่

(n.) ถ้อยคำ, คำพูด, วาจา (เป็นภาษาเขียน)

huàfèi

อ่านว่า: ฮว่าเฟ่ย

(n.) ค่าโทรศัพท์, ค่าโทร: ค่าบริการในการใช้โทรศัพท์

huàtí

อ่านว่า: ฮว่าถี

(n.) หัวข้อสนทนา, ประเด็นในการพูดคุย

dànshēng

อ่านว่า: ต้านเชิง

(v.) ถือกำเนิด, กำเนิด (เป็นภาษาเขียนหรือใช้ในบริบทที่เป็นทางการ, ใช้กับบุคคลสำคัญ, สิ่งประดิษฐ์, หรือยุคสมัย) (n.) การถือกำเนิด, การกำเนิด

dànchén

อ่านว่า: ตั้นเฉิน

dànchén - (n.) วันคล้ายวันเกิด (ใช้สำหรับบุคคลที่ล่วงลับไปแล้วซึ่งเป็นที่เคารพนับถือ)

xúnwèn

อ่านว่า: สวินเวิ่น

(v.) สอบถาม: (เป็นคำที่เป็นทางการ) การถามเพื่อต้องการข้อมูลหรือคำชี้แจง (เป็นทางการกว่า 问 - wèn)

gāi

อ่านว่า: กาย / ไก

gāi - (aux.) ควร, ควรจะ, น่าจะ (v.) ถึงตา..., ถึงเวลา... 该(代) (gāi) - นั้น, คนนั้น, สิ่งนั้น

jìn

อ่านว่า: จิ้น

(v.) ใช้จนหมด, สิ้นสุด: การใช้จนหมดสิ้น (adj.) ละเอียดถี่ถ้วน, สมบูรณ์: ครอบคลุมทุกรายละเอียด, ไม่ขาดตกบกพร่อง

xiángxì

อ่านว่า: เสียงซี่

(adj.) ละเอียด, โดยละเอียด, อย่างละเอียด: ที่มีรายละเอียดครบถ้วนสมบูรณ์ ไม่ขาดตกบกพร่อง

chàyì

อ่านว่า: ช่าอี้

(adj.) ประหลาดใจ, งงงวย, แปลกใจ: การรู้สึกประหลาดใจเนื่องจากเหตุการณ์หรือพฤติกรรมที่ผิดปกติหรือไม่คาดคิด

yǔqì

อ่านว่า: ยวี่ ชี่

(n.) น้ำเสียง, ลักษณะการพูดที่แสดงถึงอารมณ์หรือทัศนคติของผู้พูด

yǔfǎ

อ่านว่า: อวี่ฝ่า

(n.) ไวยากรณ์ (กฎเกณฑ์เกี่ยวกับโครงสร้างของภาษา)

yǔyán

อ่านว่า: อวี่เหยียน

(n.) ภาษา (ใช้เรียกระบบการสื่อสารของมนุษย์ ทั้งการพูด การเขียน และสัญลักษณ์)

yǔyīn

อ่านว่า: อวี่อิน

(n.) เสียงพูด, การออกเสียง (ในทางภาษาศาสตร์) (n.) เสียง (ที่เกี่ยวกับเทคโนโลยี เช่น ข้อความเสียง, การสั่งงานด้วยเสียง)

อ่านว่า: อู้

(n.) ข้อผิดพลาด, ความผิดพลาด: (เช่น 错误 - cuòwù, 失误 - shīwù) (v.) พลาด, ทำให้ล่าช้า: (เช่น 耽误 - dānwù) (v.) เข้าใจผิด: (เช่น 误会 - wùhuì)

wùhuì

อ่านว่า: วู้ฮุ่ย

(v.) เข้าใจผิด (เข้าใจความหมายหรือเจตนาของอีกฝ่ายหนึ่งอย่างไม่ถูกต้อง) (n.) ความเข้าใจผิด

wùqū

อ่านว่า: วู่ชวี

(n.) ความเข้าใจผิด, แนวคิดที่ผิดพลาดซึ่งคนส่วนใหญ่มักมีร่วมกัน (มาจากคำว่า 错误 - ผิดพลาด + 区域 - พื้นที่/ขอบเขต)

wùdǎo

อ่านว่า: วู่ต่าว

(v.) ทำให้เข้าใจผิด, ชักนำไปในทางที่ผิด: การให้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือชี้นำให้ใครบางคนเชื่อในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง

wùchā

อ่านว่า: อู้ชา

(n.) ผลต่างระหว่างค่าที่วัดหรือคำนวณได้กับค่าที่แท้จริง; ค่าความคลาดเคลื่อน (มักใช้ในทางวิทยาศาสตร์, วิศวกรรม, หรือสถิติ)

wùjiě

อ่านว่า: วู้เจี่ย

(v.) เข้าใจผิด, ตีความผิด (เข้าใจความหมายหรือเจตนาอย่างไม่ถูกต้อง, คล้ายกับ 误会 wùhuì) (n.) ความเข้าใจผิด, การตีความผิด

yòurén

อ่านว่า: โย่ว เหริน

(adj.) ยั่วยวน, น่าดึงดูดใจ, ชวนให้หลงใหล (ใช้บรรยายสิ่งที่มีเสน่ห์ดึงดูดความปรารถนาของผู้คน เช่น อาหาร, ข้อเสนอ, ทิวทัศน์)

yòufā

อ่านว่า: โย่วฟา

(v.) กระตุ้นให้เกิด, เป็นสาเหตุของ, ชักนำให้เกิด: หมายถึงการเป็นตัวกระตุ้นหรือปัจจัยที่นำไปสู่การเกิดปฏิกิริยา, อาการ, หรือเหตุการณ์บางอย่าง มักใช้ในบริบททางการแพทย์หรือวิทยาศาสตร์

yòuhuò

อ่านว่า: โย่ว ฮั่ว

(v.) ยั่วยวน, ล่อใจ (n.) สิ่งยั่วยวน, การล่อใจ, สิ่งล่อใจ

yòu'ěr

อ่านว่า: โย่วเอ่อร์

(n.) เหยื่อล่อ, สิ่งล่อใจ: ใช้ได้ทั้งความหมายตรงตัว คือเหยื่อที่ใช้ล่อสัตว์ให้ติดกับ และความหมายเชิงเปรียบเทียบ คือสิ่งที่นำมาใช้ล่อลวงให้ผู้อื่นหลงเชื่อหรือตกหลุมพราง

shuō

อ่านว่า: ซัว

(v.) พูด, กล่าว, บอก (การสื่อสารด้วยเสียงหรือคำพูด) (v.) อธิบาย, ชี้แจง (v.) ตำหนิ, ดุว่า (v.) แนะนำ, ทาบทาม (เช่น แนะนำคู่ครอง, พูดจาจับคู่)

shuōbushàng

อ่านว่า: ซัวปุซั่ง

(v.p.) พูดยาก, บอกไม่ได้: ไม่สามารถให้คำตอบที่ชัดเจนหรือแน่ใจได้, หรือไม่สามารถอธิบายความรู้สึกได้ (v.p.) ไม่ถือว่าเป็น: ไม่สามารถใช้คำอธิบายหรือคำเรียกขานนั้นๆ ได้อย่างเต็มที่, ไม่สมเหตุสมผลที่จะกล่าวแบบนั้น

shuōbudìng

อ่านว่า: ชัวปู๋ติ้ง

(adv.) ไม่แน่, บางที, เป็นไปได้ว่า, อาจจะ (แสดงถึงการคาดคะเนหรือความเป็นไปได้, ไม่สามารถบอกได้อย่างแน่นอน)

shuōdàodǐ

อ่านว่า: ชัวเต้าตี่

(advp.) ว่าถึงที่สุดแล้ว, พูดกันตามจริงแล้ว: เป็นวลีที่ใช้ขึ้นต้นประโยคเพื่อชี้ให้เห็นถึงแก่นแท้หรือสาเหตุพื้นฐานที่สุดของเรื่องราวต่างๆ มีความหมายเหมือนกับสำนวน 归根结底 (guīgēn jiédǐ)

shuō shíhuà

อ่านว่า: ชัวสือฮว่า

(phrase) พูดตามตรง, พูดความจริง: ใช้เกริ่นนำเพื่อแสดงว่าจะพูดความคิดเห็นที่แท้จริงออกมา หรือหมายถึงการพูดความจริง

shuōgànjiùgàn

อ่านว่า: ซัวกั้นจิ้วกั้น

(idiom) พูดจริงทำจริง, คิดปุ๊บทำปั๊บ: ใช้อธิบายบุคคลที่มีนิสัยเด็ดขาด เมื่อตัดสินใจจะทำสิ่งใดแล้วก็จะลงมือทำทันทีโดยไม่รีรอหรือลังเล

shuōqíng

อ่านว่า: ชัวฉิง

(v.) พูดขอร้องแทน, พูดไกล่เกลี่ยให้: เป็นคำกริยาที่หมายถึงการช่วยพูดขอร้องหรือขอความเมตตาให้กับผู้อื่น (โดยเฉพาะคนที่ทำผิด) เพื่อให้เขาได้รับการให้อภัยหรือการลงโทษที่เบาลง มาจากคำว่า 说 (shuō - พูด) และ 情 (qíng - ความรู้สึก, บุญคุณ)

shuōmíng

อ่านว่า: ซัวหมิง

(v.) อธิบาย, ชี้แจง; (n.) คำอธิบาย, คำชี้แจง, คู่มือ

shuōmíngshū

อ่านว่า: ซัวหมิงชู

(n.) คู่มือการใช้งาน, ใบกำกับ (ยา)

shuōfú

อ่านว่า: ซัวฝู

(v.) โน้มน้าว, เกลี้ยกล่อม, พูดให้ยอมรับ (ใช้เหตุผลหรือคำพูดเพื่อทำให้ผู้อื่นเปลี่ยนความคิดหรือยอมทำตาม)

shuōfǎ

อ่านว่า: ซัวฝ่า

(n.) วิธีพูด, รูปแบบการพูด; คำกล่าว, ถ้อยแถลง, คำให้การ

shuōbáile

อ่านว่า: ชัวป๋ายเลอะ

(phrase/adv.) พูดง่ายๆ ก็คือ..., พูดกันตามตรงก็คือ...: เป็นวลีภาษาพูด ใช้เพื่อสรุปใจความสำคัญหรือเปิดเผยธาตุแท้ของเรื่องราวที่ซับซ้อนให้เข้าใจง่ายขึ้นอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่ใช้คำพูดที่อ้อมค้อม

shuōzhēnde

อ่านว่า: ชัวเจินเตอะ

(phrase/adv.) พูดจริงๆนะ, เอาจริงๆนะ: เป็นวลีภาษาพูดที่ใช้เพื่อเน้นย้ำว่าสิ่งที่กำลังจะพูดต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง, เป็นความรู้สึกที่จริงใจ หรือเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศการสนทนาจากเรื่องล้อเล่นมาเป็นเรื่องจริงจัง มีความหมายคล้ายกับ 说实话 (shuō shíhuà) และ 说老实话 (shuō lǎoshihuà)

shuōlǎoshihuà

อ่านว่า: ชัวเหล่าฉือฮว่า

(phrase/adv.) พูดตามตรง: เป็นวลีภาษาพูดที่ใช้ขึ้นต้นประโยคเพื่อเกริ่นว่าสิ่งที่กำลังจะพูดต่อไปนี้เป็นความจริงที่ออกจากใจ, เป็นความคิดเห็นที่ซื่อตรงและไม่อ้อมค้อม มีความหมายเหมือนกับ 说实话 (shuō shíhuà)

shuōhuà

อ่านว่า: ซัวฮว่า

(v.) พูด, พูดคุย, สนทนา: เป็นการกระทำของการเปล่งเสียงออกมาเป็นคำพูด (v.) พูดคุยเล่น, คุยกัน (v.) ตำหนิ, ว่ากล่าว

shuōhuǎng

อ่านว่า: ชัวหว่าง

(v.) พูดโกหก: การจงใจพูดในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง มีความหมายเหมือนกับคำว่า 撒谎 (sāhuǎng) ซึ่งเป็นภาษาพูดที่นิยมใช้บ่อยเช่นกัน

shuōqǐlái

อ่านว่า: ซัวฉี่ไหล

(v.p.) ถ้าพูดถึง, ว่ากันตามจริง: ใช้ขึ้นต้นประโยคเพื่อเปลี่ยนหัวข้อสนทนา หรือเพื่อแสดงว่าสิ่งที่กำลังจะพูดนั้นเป็นข้อเท็จจริงที่น่าประหลาดใจหรือซับซ้อนกว่าที่คิด

shuōdao

อ่านว่า: ชัวเต้า

(v.) พูดว่า..., กล่าวว่า...: เป็นคำกริยาที่มีความหมายเหมือนกับ 说 (shuō) แต่ 说道 มักใช้ในภาษาเขียนหรือการเล่าเรื่อง เพื่อนำหน้าบทสนทนา คล้ายกับคำว่า "กล่าวว่า" ในภาษาไทย นอกจากนี้ยังสามารถหมายถึง "เมื่อพูดถึงเรื่อง..." ได้อีกด้วย

shuō xiánhuà

อ่านว่า: ชัวเสียนฮว่า

(v.p.) นินทา, พูดเรื่องไร้สาระ, พูดเรื่องคนอื่น: เป็นวลีที่หมายถึงการพูดคุยในเรื่องที่ไม่เป็นสาระ หรือการพูดถึงเรื่องส่วนตัวของผู้อื่นในทางที่ไม่ดีลับหลัง มีความหมายใกล้เคียงกับคำสแลงว่า 八卦 (bāguà)

qǐng

อ่านว่า: ฉิ่ง

(v.) กรุณา..., โปรด... (คำสุภาพ ใช้วางหน้าคำกริยาเพื่อแสดงการร้องขออย่างสุภาพ) (v.) เชิญ (เช่น เชิญเข้ามา, เชิญนั่ง) (v.) เลี้ยง (อาหาร, เครื่องดื่ม, ดูหนัง); เป็นเจ้ามือ (v.) ว่าจ้าง, เชิญ (มาร่วมงาน)

qǐngjià

อ่านว่า: ฉิ่งเจี้ย

(v.) ลาหยุด, ขออนุญาตหยุด (จากงานหรือโรงเรียน)

qǐngzuò

อ่านว่า: ฉิ่งจั้ว

(idiom) เชิญนั่ง (คำสุภาพใช้เชิญให้นั่งลง)

qǐngkè

อ่านว่า: ฉิ่งเค่อ

เลี้ยง (ข้าว, หนัง, ฯลฯ), เป็นเจ้าภาพ

qǐngtiě

อ่านว่า: ฉิงเถี่ย

(n.) บัตรเชิญ, การ์ดเชิญ (Invitation Card): การ์ดหรือจดหมายที่ใช้สำหรับเชิญแขกเข้าร่วมงานพิธีหรืองานเลี้ยงต่างๆ เช่น งานแต่งงาน, งานวันเกิด มาจากคำว่า 请 (qǐng - เชิญ) และ 帖 (tiě - บัตร)

qǐngjiào

อ่านว่า: ฉิ่งเจี้ยว

(v.) ขอคำชี้แนะ, ขอคำแนะนำ, ขอความรู้: (เป็นคำสุภาพและแสดงความถ่อมตน) ใช้เมื่อต้องการถามหรือขอคำปรึกษาจากผู้ที่มีความรู้หรือมีประสบการณ์มากกว่า

qǐngjiǎn

อ่านว่า: ฉิ่งเจี่ยน

(n.) บัตรเชิญ, การ์ดเชิญ: เอกสารหรือการ์ดที่เป็นทางการสำหรับเชิญบุคคลให้เข้าร่วมงานหรือกิจกรรมต่างๆ เช่น งานแต่งงาน, งานเลี้ยงวันเกิด, การประชุม, หรือพิธีเปิดงาน

qǐngqiú

อ่านว่า: ฉิ่งฉิว

(v.) ร้องขอ, ขอ (เป็นทางการ); (n.) คำร้องขอ, คำขอ

qǐngjìn

อ่านว่า: ฉิ่งจิ้น

(idiom) เชิญเข้ามา (คำสุภาพที่ใช้เชิญให้คนเข้ามาข้างใน)

qǐngwèn

อ่านว่า: ฉิ่งเวิ่น

(v.) ขอโทษนะครับ/ค่ะ, ขอถามหน่อยครับ/ค่ะ (เป็นคำสุภาพที่ใช้เกริ่นขึ้นต้นประโยค ก่อนที่จะถามคำถาม)

ใช้คู่กับเครื่องมือเรียน HSK

ถ้าน้องๆ กำลังวางแผนเรียนเป็นระดับ แนะนำให้เปิด HSK Tools Hub เพื่อเลือกแฟลชการ์ด แบบทดสอบ และ learning path ของแต่ละระดับ หรืออ่าน คู่มือเลือก HSK Level ก่อนเริ่มเรียน

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับคลังคำศัพท์จีน

คำศัพท์ในหน้านี้ใช้กับ tooltip ในบทความไหม

ใช่ ระบบใหม่ใช้ฐานคำศัพท์ชุดเดียวกันกับ tooltip ในบทความ เมื่อนำเมาส์ไปชี้คำที่ระบบจับได้ จะเห็นพินอิน คำอ่านไทย ประเภทคำ และคำแปลแบบย่อ

ทำไมบางคำยังไม่มีรูปหรือภาพลำดับขีด

ข้อมูลเดิมมีรูปประกอบบางส่วนเท่านั้น พี่จะค่อยๆ ตรวจและเติมรูปที่เหมาะกับคำศัพท์ รวมถึงภาพลำดับขีดสำหรับตัวอักษรเดี่ยวในรอบปรับปรุงถัดไป