คลังคำศัพท์จีน

หน้านี้คือคลังคำศัพท์จีนของ Tenttulip สำหรับน้องๆ ที่อยากค้นคำศัพท์พร้อมตัวจีน พินอิน คำอ่านไทย ความหมายภาษาไทย และระดับ HSK ที่เกี่ยวข้อง ระบบนี้ย้ายข้อมูลหลักมาจาก glossary เก่าและจัดให้อยู่ในรูปแบบใหม่เพื่อรองรับ tooltip ในบทความและการค้นหาคำศัพท์ระยะยาว

ค้นคำศัพท์จีนจากบทเรียนและบทความ

ใช้ช่องค้นหาเพื่อดูคำศัพท์จีนที่ต้องการ เช่น ตัวอักษรจีน พินอิน หรือคำแปลภาษาไทย รายการคำศัพท์ด้านล่างเชื่อมไปยังหน้ารายคำที่มีรายละเอียดเพิ่มเติม เหมาะสำหรับใช้ทบทวนหลังอ่านบทความ HSK รีวิวซีรีส์จีน หรือบทเรียนวัฒนธรรมจีนบนเว็บไซต์

แสดง 100 จากทั้งหมด 13,365 คำ

dōngอ่านว่า: ตงทิศตะวันออก, ทางตะวันออก; เจ้าภาพหรือเจ้าของในคำและสำนวนบางคำ

dōngběiอ่านว่า: ตงเป่ยทิศตะวันออกเฉียงเหนือ; ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะ东北地区ของจีนเมื่อใช้เป็นชื่อภูมิภาค

dōngnánอ่านว่า: ตงหนานทิศตะวันออกเฉียงใต้หรือส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของพื้นที่หนึ่ง

dōng bēn xī zǒuอ่านว่า: ตงเปินซีโจ่ว(v.) วิ่งเต้นไปทั่ว, เดินทางไปทั่วทุกทิศ (เพื่อการดำรงชีวิตหรือเป้าหมายบางอย่าง)

dōnggōngอ่านว่า: ตงกงตำหนักตะวันออก; ที่พำนัก/คำเรียกเกี่ยวกับองค์รัชทายาท

dōng zhāng xī wàngอ่านว่า: ตงจางซีว่าง(chengyu) มองซ้ายมองขวา, ชะเง้อมองไปทั่ว, ทำตัวเลิ่กลั่ก: ใช้อธิบายท่าทีที่มองไปรอบๆ อย่างไม่ตั้งใจ, ไม่มีสมาธิ, หรือบางครั้งอาจมีท่าทีอยากรู้อยากเห็นหรือน่าสงสัย

dōngfāngอ่านว่า: ตงฟางทิศตะวันออกหรือด้านตะวันออก; โลกหรือวัฒนธรรมตะวันออกในบริบทเปรียบเทียบ

dōngxiอ่านว่า: ตงซิสิ่งของ, ของ, สิ่งหรือเรื่องบางอย่าง; ใช้เรียกคนหรือสัตว์ได้ในภาษาพูดตามน้ำเสียง

dōngbianอ่านว่า: ตงเปียนด้านตะวันออก, ทางตะวันออก, ฝั่งตะวันออกของจุดอ้างอิง

dōngdàozhǔอ่านว่า: ตงเต้าจู่dōngdàozhǔ - (n.) เจ้าภาพ: ผู้ที่จัดงาน, การแข่งขัน, หรือการประชุม และทำหน้าที่ต้อนรับแขก อาจเป็นบุคคล, องค์กร, เมือง, หรือประเทศ (n.) เจ้ามือ (เลี้ยงอาหาร): ผู้ที่รับหน้าที่จ่ายค่าอาหารเพื่อเลี้ยงแขก (ที่มา) คำนี้มีที่มาจากประวัติศาสตร์จีนโบราณ โดยรัฐเจิ้ง (郑国) ซึ่งอยู่บนเส้นทางทิศตะวันออก (东道) ของรัฐฉิน (秦国) มักจะทำหน้าที่จัดหาเสบียงและที่พักให้กับทูตของรัฐฉินที่เดินทางผ่าน จึงถูกเรียกว่าเป็น 'เจ้าแห่งเส้นทางตะวันออก' (东道主) ซึ่งต่อมาหมายถึงเจ้าภาพ

dōngbùอ่านว่า: ตงปู้ส่วนตะวันออกหรือภาคตะวันออกของพื้นที่ ประเทศ หรือภูมิภาคที่กำลังกล่าวถึง

sīอ่านว่า: ซือ(n.) ไหม, เส้นด้าย: เส้นใยที่ได้จากหนอนไหม (n.) เส้น, ชิ้นบางๆ: ใช้อธิบายสิ่งที่มีลักษณะเป็นเส้นหรือเป็นชิ้นเล็กๆ (m.) นิดหน่อย, เล็กน้อย: (ลักษณนาม) ใช้อธิบายปริมาณที่น้อยมาก

sīháoอ่านว่า: ซือหาว(adv.) แม้แต่น้อย, สักนิด, เลยแม้แต่น้อย (มักใช้ในประโยคปฏิเสธร่วมกับ 不 bù หรือ 没 méi เพื่อเน้นย้ำอย่างยิ่งยวดว่า "ไม่...เลยแม้แต่น้อย") (มีความเป็นทางการและเน้นย้ำมากกว่า 一点儿都... yīdiǎnr dōu...)

sīchóuอ่านว่า: ซือโฉว(n.) ผ้าไหม, ไหม: เป็นคำเรียกโดยรวมสำหรับผลิตภัณฑ์ที่ทำจากเส้นไหม ทั้งที่ทอเป็นผ้าแล้วและที่ยังเป็นเส้นใยอยู่ ถือเป็นคำที่มีความหมายกว้าง (ในขณะที่ 丝 (sī) มักหมายถึง 'เส้นไหม' และ 绸 (chóu) มักหมายถึงผ้าไหมชนิดหนาและมันวาว)

diūอ่านว่า: ติวทำของหายหรือตกหล่น และใช้ในอีกบริบทว่าทิ้งหรือโยนสิ่งของ

diūsān-làsìอ่านว่า: ติวซานล่าซื่อขี้ลืม, ลืมนั่นลืมนี่

diūrénอ่านว่า: ติวเหยิน(v./adj.) ขายหน้า, น่าอับอาย, เสียหน้า

diūshīอ่านว่า: ติวชือdiūshī - (v.) ทำหาย, สูญหาย

diūqìอ่านว่า: ติวชี่diūqì - (v.) ทิ้ง, ละทิ้ง, ทอดทิ้ง

diūdiàoอ่านว่า: ติวเตี้ยวdiūdiào - (v.) ทิ้ง, โยนทิ้ง (v.) (เปรียบเทียบ) สละ, ละทิ้ง

diūliǎnอ่านว่า: ติวเหลี่ยนdiūliǎn - (v.) เสียหน้า, ขายหน้า (adj.) น่าอับอาย, น่าขายหน้า

liǎngอ่านว่า: เหลี่ยงสอง ใช้หน้าลักษณนาม หน่วย หรือคำนามบอกจำนวน และใช้ในจำนวนหลักร้อย พัน หมื่นตามธรรมชาติของภาษาพูด

liǎngxiàziอ่านว่า: เหลี่ยงเซี่ยจึฝีมือจริง, ความสามารถอยู่บ้าง

liǎng geอ่านว่า: เหลี่ยง เกอะสองคน/สองอัน

liǎng ge yuèอ่านว่า: เหลี่ยง เกอะ เยวี่ยสองเดือน

liǎngcèอ่านว่า: เหลี่ยงเช่อ(n.) สองข้าง, สองฟาก, สองฝั่ง

liǎng qiānอ่านว่า: เหลี่ยง เชียนสองพัน

liǎngkǒuziอ่านว่า: เหลี่ยงโข่วจึ(n.) สองสามีภรรยา (เป็นภาษาพูด)

liǎng’ànอ่านว่า: เหลี่ยงอั้นสองฝั่งของแม่น้ำหรือผืนน้ำ และในบางบริบทหมายถึงสองฝั่งช่องแคบไต้หวัน

liǎng niánอ่านว่า: เหลี่ยง เหนียนสองปี

liǎngshǒuอ่านว่า: เหลียงโส่ว(n.) สองมือ: มือทั้งสองข้าง (n.) (เปรียบเทียบ) สองด้าน, สองแนวทาง, สองแผน: วิธีการหรือแผนการสองอย่างที่เตรียมไว้รับมือสถานการณ์

liǎngjíอ่านว่า: เหลี่ยงจี๋สองขั้ว, ขั้วเหนือและขั้วใต้

liǎngqīอ่านว่า: เหลียงชี(adj.) สะเทินน้ำสะเทินบก: ที่สามารถใช้ชีวิตได้ทั้งบนบกและในน้ำ (adj.) (เปรียบเทียบ) ที่มีความสามารถสองด้าน, ที่ทำงานสองอย่าง (เช่น ในวงการบันเทิงและวงการอื่น)

liǎng xiàoอ่านว่า: เหลี่ยง เสี้ยวสองโรงเรียน / สองสถาบัน

liǎng diǎnอ่านว่า: เหลี่ยง เตี่ยนสองโมง/บ่ายสอง/ตีสองตามบริบท

liǎng diǎn bànอ่านว่า: เหลี่ยง เตี่ยน ป้านสองโมงครึ่ง

liǎng bǎiอ่านว่า: เหลี่ยง ไป่สองร้อย, เลข 200

liǎngyìอ่านว่า: เหลี่ยงอี้ปีกสองข้าง; ฝ่ายสนับสนุนสองด้าน

liǎngbiānอ่านว่า: เหลี่ยงเปียนสองข้างหรือทั้งสองฝั่งของสถานที่หรือสิ่งหนึ่ง และใช้ภาษาพูดหมายถึงสองฝ่ายในสถานการณ์หนึ่งได้

yánอ่านว่า: เหยียนเข้มงวด เคร่งครัด แน่นหนา หรือรุนแรงตามบริบท มักใช้เป็นภาคแสดงเกี่ยวกับการควบคุมและเป็นส่วนของคำประสม

yánlìอ่านว่า: เหยียนลี่เข้มงวด เด็ดขาด หรือรุนแรงในท่าที น้ำเสียง การตำหนิ หรือการจัดการตามบริบท

yánmìอ่านว่า: หยานมี่(adj.) เข้มงวด, รัดกุม, แน่นหนา: อธิบายถึงระบบ กฎเกณฑ์ หรือการวางแผนที่เข้มงวดและไม่มีช่องโหว่ (adv.) อย่างเข้มงวด, อย่างรัดกุม: ใช้ขยายคำกริยาเพื่อบอกว่าทำสิ่งนั้นอย่างเข้มงวดและรอบคอบ

yánhánอ่านว่า: เหยียนหานหนาวจัด

yánjùnอ่านว่า: หยานจวิ้น(adj.) รุนแรง, วิกฤต, หนักหน่วง, เคร่งขรึม (ใช้อธิบายสถานการณ์, การทดสอบ, หรือสีหน้าที่จริงจัง, ยากลำบาก, หรือเลวร้าย)

yángéอ่านว่า: เหยียนเก๋อเข้มงวด เคร่งครัด หรือยึดกฎ เกณฑ์ และมาตรฐานอย่างจริงจังโดยไม่ปล่อยปละ

yánjìnอ่านว่า: หยานจิ้น(v.) ห้ามอย่างเด็ดขาด (เป็นคำสั่งห้ามที่หนักแน่นและเป็นทางการ มักพบบนป้ายประกาศหรือในกฎระเบียบ)

yánsùอ่านว่า: เหยียนซู่เคร่งขรึม จริงจัง หรือเอาจริงเอาจัง และเมื่อเป็นคำกริยาใช้หมายถึงทำให้เคร่งครัดหรือเป็นระเบียบ

yánjǐnอ่านว่า: เหยียนจิ่น(adj.) (ใช้กับท่าที, รูปแบบ, วิธีการ) เข้มงวด, รัดกุม, แม่นยำ, รอบคอบ

yánzhòngอ่านว่า: เหยียนจ้งร้ายแรง รุนแรง หนัก หรือสาหัส ใช้ประเมินปัญหา สถานการณ์ ผลกระทบ ความเสียหาย อุบัติเหตุ หรืออาการที่มีระดับสูงและควรใส่ใจ

sàngshīอ่านว่า: ซ่างชือ(v.) สูญเสีย: (เป็นคำที่เป็นทางการ) การสูญเสียสิ่งที่เป็นนามธรรมที่สำคัญ เช่น ความสามารถ, ความทรงจำ, โอกาส, หรือความเชื่อมั่น

sàngshēngอ่านว่า: ซ่างเซิง(v.) เสียชีวิต (จากอุบัติเหตุหรือภัยพิบัติ): เป็นคำกริยาที่เป็นทางการหรือใช้ในภาษาเขียน หมายถึงการเสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่ไม่ปกติ เช่น อุบัติเหตุ, ภัยพิบัติ, หรือสงคราม ไม่ใช้กับการเสียชีวิตตามธรรมชาติ ข้อเปรียบเทียบ: * 死 (sǐ): แปลว่า "ตาย" เป็นคำทั่วไปที่สุด ใช้ได้ทุกสถานการณ์ * 去世 (qùshì): แปลว่า "ถึงแก่กรรม" เป็นคำสุภาพ ใช้กับการเสียชีวิตตามธรรมชาติ * 遇难 (yùnàn): มีความหมายใกล้เคียงกับ 丧生 มาก และใช้แทนกันได้ในบริบทข่าวสาร หมายถึง "เสียชีวิตจากภัยอันตราย"

gǔnอ่านว่า: กุ่นเส้นตั้งในอักษรจีน หนึ่งในเส้นขีดพื้นฐาน

gè / geอ่านว่า: เก้อ / เกอะ (เสียงเบา)ลักษณนามทั่วไปสำหรับคน สิ่งของ และคำนามธรรมหลายชนิด; รายบุคคลหรือแต่ละรายในคำประสม

gèrénอ่านว่า: เก้อเหรินบุคคลหรือคนคนหนึ่ง; ส่วนตัวหรือเฉพาะตนเมื่อใช้ขยายคำนาม

gètǐอ่านว่า: เก้อถี่หน่วยแต่ละหน่วยที่แยกพิจารณาจากกลุ่ม เช่น บุคคล สิ่งมีชีวิต หรือกิจการรายย่อยตามบริบท

gèrอ่านว่า: เก้อร์ความสูงหรือขนาดตัวของคน และขนาดของสิ่งของ (ภาษาพูด)

gèbiéอ่านว่า: เก้อเปี๋ยบางรายหรือเฉพาะรายซึ่งมีจำนวนน้อยเมื่อเทียบกับกลุ่ม และอาจหมายถึงการจัดการแยกเป็นรายกรณี

gètóurอ่านว่า: เก้อโถวร์(n.) รูปร่าง, ความสูง, ขนาดตัว (เป็นภาษาพูด)

gèziอ่านว่า: เก้อจึรูปร่างหรือส่วนสูงของคน โดยเฉพาะเมื่อบอกว่าสูง เตี้ย ใหญ่ หรือเล็ก

ge xuéshengอ่านว่า: เกอะ เสวียเซิง...คนนักเรียน / ลักษณนาม + นักเรียน

gèxìngอ่านว่า: เก้อซิ่งบุคลิกลักษณะเฉพาะตัว ความเป็นตัวของตัวเอง หรือคุณสมบัติที่ทำให้แตกต่างจากผู้อื่น

gè'ànอ่านว่า: เก้ออ้าน(n.) กรณีเฉพาะ, เคส (Case study)

yātouอ่านว่า: ยาโทะ(n.) (คำเรียกที่ไม่เป็นทางการ) เด็กผู้หญิง; แม่หนู. เป็นคำที่ผู้ใหญ่ใช้เรียกเด็กผู้หญิง หรือผู้ชายใช้เรียกคนรักหรือเพื่อนหญิงที่สนิทกัน เพื่อแสดงความเอ็นดูสนิทสนม ในบางบริบทอาจฟังดูโบราณเล็กน้อย หรืออาจใช้แสดงความไม่พอใจเบาๆ ได้

zhōng / zhòngอ่านว่า: จง / จ้งzhōng กลาง ข้างใน หรือระหว่างกระบวนการ; zhòng โดน ถูกเป้า หรือประสบสิ่งหนึ่ง

zhōngjièอ่านว่า: จงเจี้ย(n.) ตัวกลาง ผู้ประสาน นายหน้า หรือเอเจนซี่ที่เชื่อมสองฝ่ายหรือหลายฝ่ายให้ติดต่อ เจรจา ซื้อขาย หรือรับบริการกัน

zhōngyīอ่านว่า: จงอีการแพทย์แผนจีน; แพทย์ผู้ประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนจีน

zhōngwǔอ่านว่า: จงอู่เที่ยงวันหรือช่วงใกล้เวลา 12 นาฬิกา; ใช้บอกช่วงเวลากลางวัน

Zhōnghuáอ่านว่า: จงหวา(n.) จงหัว, (ความเป็น) จีน: (เป็นคำที่เป็นทางการและครอบคลุม) ชื่อที่ใช้เรียกประเทศและอารยธรรมจีน ซึ่งแฝงความหมายทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ (มีความหมายกว้างกว่า 中国 - Zhōngguó)

Zhōnghuá Mínzúอ่านว่า: จงฮว๋าหมินจู๋ชนชาติจีนโดยรวม หรือประชาชาติจีนในฐานะชุมชนร่วมทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

zhōngyèอ่านว่า: จงเย่ช่วงกลางของยุคหรือศตวรรษ

zhōngguóอ่านว่า: จงกั๋วประเทศจีน; ใช้เป็นชื่อประเทศและขยายสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจีน

Zhōng guó huàอ่านว่า: จง กั๋ว ฮว่า(n.) ภาพวาดจีน, จิตรกรรมจีน (หมายถึงศิลปะการวาดภาพแบบดั้งเดิมของจีนที่ใช้พู่กัน, หมึก, และสีบนกระดาษหรือผ้าไหม) อีกชื่อหนึ่งคือ 国画 (guóhuà)

zhōngxíngอ่านว่า: จง สิง(adj.) ขนาดกลาง, ไซส์กลาง

Zhōng-wàiอ่านว่า: จงว่าย(n.) จีนและต่างประเทศ, ในประเทศและต่างประเทศ

zhōngyāngอ่านว่า: จงยางตรงกลาง ศูนย์กลาง หรือส่วนกลางที่เป็นหน่วยนำของรัฐหรือองค์กร

zhòngjiǎngอ่านว่า: จ้งเจี่ยงถูกรางวัลหรือได้รับรางวัลจากการสุ่ม จับสลาก หรือตรวจหมายเลขรางวัล เช่น สลาก ลอตเตอรี่ และกิจกรรมลุ้นรางวัล

zhōngxuéอ่านว่า: จงเสวียโรงเรียนมัธยม หรือการศึกษาระดับมัธยมซึ่งรวมช่วงต้นและช่วงปลายตามบริบทจีน

zhōngxuéshēngอ่านว่า: จงเสวียเซิงนักเรียนระดับมัธยม; ผู้ที่กำลังเรียนในโรงเรียนมัธยม

zhōngxiǎo qǐyèอ่านว่า: จงเสี่ยว ฉี่เย่วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม, ธุรกิจ SME

zhōngxiǎoxuéอ่านว่า: จงเสี่ยวเสวียโรงเรียนระดับมัธยมและประถมศึกษา; การศึกษาระดับโรงเรียนทั้งสองช่วง

zhōngniánอ่านว่า: จงเหนียนวัยกลางคน; ช่วงวัยระหว่างวัยหนุ่มสาวกับวัยสูงอายุ

zhōngyōngอ่านว่า: จง ยง(n.) ทางสายกลาง, ความพอดี: หลักปรัชญาสำคัญในลัทธิขงจื๊อ หมายถึงการยึดมั่นในความพอดี, ความสมดุล, ไม่เอนเอียงไปทางใดทางหนึ่ง และหลีกเลี่ยงความสุดโต่ง

zhōngxīnอ่านว่า: จงซินศูนย์กลาง จุดกึ่งกลาง; หน่วยงานหรือสถานที่ที่ให้บริการเฉพาะด้าน

zhōngxìngอ่านว่า: จง ซิ่ง(adj.) เป็นกลาง (ทางเคมี: ไม่เป็นกรดหรือด่าง; ทางความคิด: ไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง) (adj.) ที่ไม่ระบุเพศ, ยูนิเซ็กส์ (ใช้ได้ทั้งชายและหญิง) (n.) (ไวยากรณ์) เพศกลาง

zhōngwénอ่านว่า: จงเหวินภาษาจีน โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงภาษาเขียน เนื้อหา วิชา หรือความสามารถทางภาษาโดยรวม

zhōngwén kèอ่านว่า: จงเหวิน เค่อวิชาภาษาจีน, คาบหรือชั้นเรียนภาษาจีน

zhōngduànอ่านว่า: จงต้วนหยุดชะงัก ขัดจังหวะ หรือขาดช่วงระหว่างที่กำลังดำเนินอยู่ รวมถึงเหตุการณ์หยุดชะงัก

zhōngxúnอ่านว่า: จงสุน(n.) กลางเดือน: หมายถึงช่วงวันที่ 11 ถึง 20 ของเดือน (คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง: 上旬 (shàngxún) ต้นเดือน, 下旬 (xiàxún) ปลายเดือน)

zhòngshǔอ่านว่า: จ้งสู่เป็นลมแดด, โรคลมแดด

zhōngqīอ่านว่า: จงชี(n.) ระยะกลาง, ช่วงกลาง

zhōngzhǐอ่านว่า: จง จื่อ(v.) ยุติ, ระงับ, ทำให้สิ้นสุดลง (ในขณะที่กำลังดำเนินอยู่)

zhòngdúอ่านว่า: จ้งตู๋ได้รับพิษหรือเกิดภาวะเป็นพิษ และใช้เปรียบเปรยว่าติดบางสิ่งอย่างงอมแงม

Zhōngqiū kuàilèอ่านว่า: จงชิว ไคว่เล่อสุขสันต์วันไหว้พระจันทร์

Zhōngqiūjiéอ่านว่า: จงชิวเจี๋ยเทศกาลไหว้พระจันทร์ ตรงกับวันที่ 15 เดือน 8 ตามปฏิทินจันทรคติจีน

Zhōngqiūjié kuàilèอ่านว่า: จงชิวเจี๋ย ไคว่เล่อสุขสันต์เทศกาลไหว้พระจันทร์

zhōnglìอ่านว่า: จงลี่(adj.) เป็นกลาง: ไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง, ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (n.) ความเป็นกลาง

zhōngděngอ่านว่า: จงเติ่ง(adj.) ปานกลาง, ระดับกลาง

zhōngjíอ่านว่า: จงจี๋ระดับกลาง ขั้นกลาง อยู่ระหว่างระดับต้นกับระดับสูง

zhōngyàoอ่านว่า: จงเย่ายาจีน หรือวัตถุดิบยาที่ใช้ตามการแพทย์แผนจีน

zhōng làอ่านว่า: จง ล่าเผ็ดกลาง

ใช้คู่กับเครื่องมือเรียน HSK

ถ้าน้องๆ กำลังวางแผนเรียนเป็นระดับ แนะนำให้เปิด HSK Tools Hub เพื่อเลือกแฟลชการ์ด แบบทดสอบ และ learning path ของแต่ละระดับ หรืออ่าน คู่มือเลือก HSK Level ก่อนเริ่มเรียน

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับคลังคำศัพท์จีน

คำศัพท์ในหน้านี้ใช้กับ tooltip ในบทความไหม

ใช่ ระบบใหม่ใช้ฐานคำศัพท์ชุดเดียวกันกับ tooltip ในบทความ เมื่อนำเมาส์ไปชี้คำที่ระบบจับได้ จะเห็นพินอิน คำอ่านไทย ประเภทคำ และคำแปลแบบย่อ

ทำไมบางคำยังไม่มีรูปหรือภาพลำดับขีด

ข้อมูลเดิมมีรูปประกอบบางส่วนเท่านั้น พี่จะค่อยๆ ตรวจและเติมรูปที่เหมาะกับคำศัพท์ รวมถึงภาพลำดับขีดสำหรับตัวอักษรเดี่ยวในรอบปรับปรุงถัดไป