东北

ความหมายและวิธีใช้

东北 ประกอบจาก 东 ตะวันออกและ 北 เหนือ จึงหมายถึงทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้หลัง 往、向 เพื่อบอกทิศการเคลื่อนที่ เช่น 往东北走 เดินไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และใช้ในตำแหน่งสัมพันธ์เป็น 在城市的东北边 อยู่ด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง รูป 东北方向 เน้นว่าเป็นทิศ ส่วน 东北部 เน้นพื้นที่ส่วนหนึ่งของสิ่งที่กำลังกล่าวถึง

เมื่อกล่าวถึงจีน 东北 หรือ 东北地区 มักเป็นชื่อภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน โดยทั่วไปสัมพันธ์กับ辽宁、吉林、黑龙江 การใช้เช่น 他是东北人 หรือ 他来自中国东北 จึงไม่ใช่แค่บอกว่าเขาอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจุดใด แต่ระบุภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม ในพินอินระดับประโยคสามารถขึ้นต้น Dōngběi เมื่อใช้เป็นชื่อภูมิภาคเฉพาะ

东北 ต่างจาก 东北边 ซึ่งต้องมีจุดอ้างอิงว่าด้านตะวันออกเฉียงเหนือของอะไร และต่างจาก 东北部 ที่ชี้ส่วนหนึ่งของพื้นที่ เช่น 中国东北部 มีความหมายเชิงตำแหน่งกว้างกว่า 中国东北 ซึ่งเป็นชื่อภูมิภาคที่ใช้ตามธรรมเนียม คำว่า 东北风 หมายถึงลมที่พัดมาจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามหลักการเรียกทิศต้นทางของลม

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 往/向 + 东北 + กริยา
• 在 + สถานที่ + 的东北边
• สถานที่ + 东北部
• 东北 + 方向
• 中国 + 东北
• 东北 + 地区/人
• 东北 + 风

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

东北 อ่าน dōngběi คำอ่านไทย ตงเป่ย โดย 东 เป็นเสียงหนึ่งและ 北 เป็นเสียงสาม ตัวเต็มคือ 東北 เมื่อตามด้วย 部 เขียนพินอินติดเป็น dōngběibù ได้ใน headword ประสม แต่ในประโยคควรเว้นคำตามหน่วยความหมาย เช่น wǎng dōngběi zǒu

ไม่ควรใช้ตัวพิมพ์ใหญ่กับ东北ทุกครั้ง การเขียนพินอินทิศทั่วไปใช้ dōngběi แต่เมื่อเป็นชื่อภูมิภาคเฉพาะใน 中国东北 หรือ 东北地区 ใช้ Dōngběi ได้ คำแปลไทยควรแยก ‘ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ’ จาก ‘ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน’ ตามบริบท ไม่ทำให้ทุกประโยคกลายเป็นชื่อภูมิภาค

ลำดับขีด