出

ความหมายและวิธีใช้

出 มีความหมายพื้นฐานว่าจากด้านในไปสู่ด้านนอก ตรงข้ามกับ 进 เข้า จึงใช้ได้ทั้งเดี่ยวและเป็นส่วนต้นของคำ เช่น 出门 ออกจากบ้าน 出发 ออกเดินทาง และ 出口 ทางออก หากมีจุดเริ่มต้นชัดเจนมักใช้ 从 + สถานที่ + 出去 หรือ 从 + ภาชนะ + 拿出 เพื่อบอกว่าออกจากที่ใด

คำนี้ยังหมายถึงเกิดหรือปรากฏขึ้นได้ เช่น 出问题 เกิดปัญหา 出汗 เหงื่อออก และ 出太阳 พระอาทิตย์ออก เมื่อวางหลังคำกริยา 出 ทำหน้าที่เป็นบทเสริมบอกผลว่าผู้พูดรับรู้หรือทำสิ่งหนึ่งให้ปรากฏได้ เช่น 看得出 มองออก 听不出 ฟังไม่ออก และ 说出 พูดออกมา

ในบริบทการผลิตและสื่อ 出 ใช้หมายถึงออกผลงาน ผลิต หรือตีพิมพ์ เช่น 出书 ตีพิมพ์หนังสือ 出新产品 ออกผลิตภัณฑ์ใหม่ ความหมายนี้ต้องอาศัยกรรมหรือบริบทช่วย ไม่ควรแปล 出 ทุกแห่งว่าออกไป เพราะประโยค 出了一本书 กล่าวถึงการตีพิมพ์หนังสือ ไม่ใช่หนังสือเคลื่อนออกจากสถานที่

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 从 + สถานที่ + 出来/出去
• 出 + 门/发/口
• 出 + 问题/汗
• กริยา + 得/不 + 出
• 出 + หนังสือหรือผลิตภัณฑ์

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

出 เดี่ยวเน้นการออกหรือการเกิดผล ส่วน 出来 และ 出去 ระบุทิศสัมพันธ์กับผู้พูดชัดกว่า โดย 来 หมายถึงเข้าหาผู้พูดและ 去 หมายถึงออกห่างจากผู้พูด การเลือกสองคำนี้ผิดจะทำให้ทิศทางของเหตุการณ์กลับกัน

พินอิน chū เป็นเสียงหนึ่งคงที่ อักษรนี้ไม่มีการเปลี่ยนเสียงแบบ 一 หรือ 不 ใน 看得出 คำ 得 อ่านเสียงเบา de และ 出 ยังคงอ่าน chū ส่วน 出版社 อ่าน chūbǎnshè โดย 出 ไม่ได้รวมเสียงกับคำรอบข้างจนเปลี่ยนวรรณยุกต์

ลำดับขีด