呜咽

wūyè (v.) – สะอึกสะอื้น / yàn (v., n.) – กลืน, ลำคอ

—
### เสียงอ่านที่ 1: yè
yè (v., n.) – สะอึกสะอื้น, ร่ำไห้

พินอิน: yè
คำอ่านไทย: เย่ย
ประเภทคำ: คำกริยา (v.), คำนาม (n.)
ความหมาย:
(v.) สะอึกสะอื้น, ร่ำไห้: การร้องไห้ด้วยเสียงเบาๆ หรือเสียงสะอื้นที่ติดอยู่ในลำคอ
(n.) การสะอื้น: เสียงร้องไห้ที่แผ่วเบา

คำประสมที่พบบ่อย:
呜咽 (wū yè): สะอึกสะอื้น
哽咽 (gěng yè): สะอื้นจนพูดไม่ออก

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: สะอึกสะอื้น)
她伤心地呜咽着，说不出话来。
Tā shāngxīn de wū yèzhe, shuō bù chū huà lái.
เธอสะอึกสะอื้นด้วยความเสียใจจนพูดอะไรไม่ออก

寒风在窗外呜咽着，显得格外凄凉。
Hánfēng zài chuāngwài wū yèzhe, xiǎnde géwài qīliáng.
สายลมหนาวพัดโหยหวนอยู่นอกหน้าต่าง ดูอ้างว้างโดดเดี่ยวยิ่งนัก

她心里充满了委屈，哽咽着说不出话。
Tā xīnlǐ chōngmǎnle wěiqu, gěng yèzhe shuō bù chū huà.
ในใจเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ สะอื้นจนพูดไม่ออก

那个孩子受了委屈，独自一人低声呜咽。
Nàgè háizi shòule wěiqu, dúzì yī rén dīshēng wū yè.
เด็กคนนั้นรู้สึกน้อยใจ จึงได้แต่สะอึกสะอื้นเบาๆ อยู่คนเดียว

—
### เสียงอ่านที่ 2: yàn
yàn (v., n.) – กลืน, ลำคอ

พินอิน: yàn
คำอ่านไทย: ย่าน
ประเภทคำ: คำกริยา (v.), คำนาม (n.)
ความหมาย:
(v.) กลืน: การกลืนอาหารหรือสิ่งของลงคอ
(n.) ลำคอ, ช่องคอ: ส่วนคอที่ใช้สำหรับกลืน

คำประสมที่พบบ่อย:
咽喉 (yān hóu): ลำคอ
狼吞虎咽 (láng tūn hǔ yàn): (สำนวน) กินอย่างตะกละตะกลาม
细嚼慢咽 (xì jiáo màn yàn): (สำนวน) เคี้ยวช้าๆ ค่อยๆ กลืน

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: กลืน, ลำคอ)
他的嗓子哑了，咽口水都很疼。
Tā de sǎngzi yǎle, yàn kǒu shuǐ dōu hěn téng.
เขาเสียงแหบแห้ง กลืนน้ำลายยังเจ็บเลย

医生检查了我的咽喉，说有点发炎。
Yīshēng jiǎnchále wǒ de yān hóu, shuō yǒudiǎn fāyán.
หมอตรวจลำคอของฉันแล้วบอกว่ามันอักเสบเล็กน้อย

A: 这药太苦了，你怎么吃？
Zhè yào tài kǔle, nǐ zěnme chī?
ยานี้ขมมาก เธอจะกินได้ยังไง
B: 捏住鼻子，一口气咽下去。
Niē zhù bízi, yī kǒu qì yàn xiàqù.
บีบจมูกไว้แล้วกลืนลงไปรวดเดียวเลย