通知书

หนังสือที่ส่งมาเพื่อแจ้งเรื่องให้ทราบ

通知书tōngzhīshū เป็นคำนาม หมายถึงหนังสือแจ้งหรือใบแจ้งที่บันทึกเรื่องที่ต้องการให้ผู้รับทราบไว้เป็นลายลักษณ์อักษร เช่น แจ้งการรับเข้าศึกษา แจ้งวันประชุม หรือแจ้งผลการพิจารณา จุดสำคัญอยู่ที่หน้าที่ของเอกสารว่าใช้แจ้งเรื่อง ไม่ใช่ว่าต้องเป็นข่าวดีหรือข่าวร้าย และไม่จำเป็นต้องเป็นจดหมายตอบรับจากมหาวิทยาลัยทุกครั้ง

ในภาษาไทยควรเลือกคำตามชนิดเอกสาร เช่น “หนังสือแจ้ง” สำหรับการติดต่ออย่างเป็นทางการ หรือ “ใบแจ้ง” เมื่อกล่าวถึงเอกสารแจ้งข้อมูลสั้น ๆ ภาพคนอ่านกระดาษที่นำออกจากซองเป็นหนึ่งในสถานการณ์ที่พบคำนี้ ไม่ได้หมายความว่าหนังสือแจ้งทุกฉบับต้องส่งทางไปรษณีย์หรือมีรูปแบบเหมือนในภาพ

แยกการแจ้งออกจากตัวเอกสาร

通知tōngzhī ใช้เป็นกริยา “แจ้ง” ได้ และใช้เป็นนามหมายถึงประกาศหรือการแจ้งได้ตามบริบท เมื่อเติม 书shū เป็น 通知书tōngzhīshū จะเน้นตัวเอกสารที่ใช้แจ้ง ไม่ใช่การโทรบอกหรือพูดบอกเฉย ๆ ส่วนท้ายในคำนี้จึงไม่ได้แปลว่า “หนังสืออ่านเป็นเล่ม” แบบตรงตัว

เมื่อพูดถึงจำนวนเอกสาร ใช้ 一份通知书yí fèn tōngzhīshū หมายถึงหนังสือแจ้งหนึ่งฉบับ และ 这份通知书zhè fèn tōngzhīshū หมายถึงหนังสือแจ้งฉบับนี้ รูปเหล่านี้ช่วยให้เห็นว่าคำทั้งคำทำหน้าที่เป็นนาม หากต้องการบอกว่าใครแจ้งใคร ให้ใช้กริยาแจ้งและตามด้วยผู้รับสาร ไม่ใช้ชื่อเอกสารแทนกริยาโดยตรง

ส่วนหน้าบอกว่าเป็นหนังสือแจ้งเรื่องอะไร

录取通知书lùqǔ tōngzhīshū ใช้กับหนังสือแจ้งการรับเข้า เช่น จดหมายตอบรับเข้าศึกษา ส่วน 入学通知书rùxué tōngzhīshū เน้นหนังสือแจ้งการเข้าเรียน ชื่อเอกสารสองแบบนี้อาจใช้ในสถานการณ์การศึกษาใกล้เคียงกัน แต่ไม่ควรสรุปจากชื่ออย่างเดียวว่ารายละเอียดหรือสิ่งที่ผู้รับต้องทำเหมือนกันทั้งหมด ต้องอ่านเนื้อหาเอกสารจริงประกอบ

面试通知书miànshì tōngzhīshū เป็นหนังสือแจ้งเรื่องการสัมภาษณ์ ซึ่งมักบอกการนัดหมาย ขณะที่ 面试结果通知书miànshì jiéguǒ tōngzhīshū ระบุชัดว่าเป็นหนังสือแจ้งผลการสัมภาษณ์ การเพิ่มคำว่า “ผล” ทำให้ข้อมูลต่างกัน จึงอย่าแปลวลีแรกเป็นใบแจ้งผลโดยอัตโนมัติ และการได้รับเอกสารแจ้งผลก็ยังไม่ได้บอกว่าผลนั้นผ่านหรือไม่ผ่าน

ตัวอย่างที่กล่าวถึงศาลและผลตรวจสุขภาพในหน้านี้ใช้ฝึกภาษาเท่านั้น ไม่ได้อธิบายขั้นตอนกฎหมายหรือวินิจฉัยสุขภาพ คำแปล 出庭通知书chūtíng tōngzhīshū จึงใช้ “หนังสือแจ้งให้ไปศาล” โดยไม่กำหนดว่าเท่ากับเอกสารทางกฎหมายชนิดใดในระบบไทย ส่วนใบแจ้งผลตรวจสุขภาพก็ไม่ได้บอกว่าผลตรวจเป็นอย่างไรจนกว่าจะอ่านรายละเอียด

หนังสือแจ้งไม่ใช่ประกาศนียบัตร

แม้จดหมายตอบรับเข้ามหาวิทยาลัยจะเป็นเอกสารสำคัญ แต่ 录取通知书lùqǔ tōngzhīshū ไม่ใช่ประกาศนียบัตรสำเร็จการศึกษา เอกสารหนึ่งแจ้งว่ารับเข้าเรียน ส่วนอีกอย่างรับรองการสำเร็จการศึกษาหรือคุณสมบัติตามที่ระบุ ไม่ควรใช้คำไทย “ประกาศนียบัตร” เป็นความหมายทั่วไปของคำนี้

กริยาที่ใช้ร่วมกันบอกคนละขั้นตอน เช่น 寄出通知书jìchū tōngzhīshū คือส่งหนังสือแจ้งออกไปทางไปรษณีย์ 收到通知书shōudào tōngzhīshū คือได้รับหนังสือแจ้ง และ 领取通知书lǐngqǔ tōngzhīshū คือไปรับหนังสือแจ้ง การส่งออกไปไม่ได้ยืนยันว่าผู้รับได้รับแล้ว และคำว่าได้รับก็ไม่ได้บอกว่าอ่านเข้าใจหรือทำตามข้อกำหนดแล้ว ต้องเพิ่มรายละเอียดหากต้องการสื่อขั้นตอนเหล่านั้น

ตัวเต็ม เสียงอ่าน และจุดที่มักอ่านคลาดเคลื่อน

ตัวย่อคือ 通知书tōngzhīshū และตัวเต็มคือ 通知書tōngzhīshū ต่างกันที่ตัวอักษรสุดท้าย อ่านเสียงหนึ่งทั้งสามพยางค์ คำอ่านไทยโดยประมาณคือ “ทงจือซู” พยัญชนะ t เป็นเสียงพ่นลม ส่วน zh และ sh ใช้ลิ้นในตำแหน่งห่อไปทางด้านหลังเล็กน้อย เสียง sh เป็นเสียงเสียดแทรก ไม่ใช่เสียง ช แบบไทยตรงตัว คำอ่านไทยจึงเป็นเพียงตัวช่วย ไม่สามารถแทนเสียงจีนได้ครบทุกส่วน

ใน 一份yí fèn พยางค์แรกเปลี่ยนเป็นเสียงสองก่อนเสียงสี่ ส่วน 发了fā le ใช้เสียงหนึ่งในกริยา “ส่ง” ไม่ใช่เสียงสี่ที่ใช้ในความหมายเกี่ยวกับเส้นผม คำช่วย 了le และ 着zhe ในตัวอย่างอ่านเสียงเบา เช่น 等待着děngdài zhe บอกว่ากำลังรออยู่ และ 焦急地jiāojí de ใช้คำช่วยเสียงเบาเพื่อบอกลักษณะการรออย่างร้อนใจ

ลองฝึกแยกให้ได้ว่าแต่ละประโยคบอกชนิดเอกสาร คนส่ง คนรับ หรือผลที่แจ้ง แล้วจึงเลือกคำไทยให้ตรงบริบท เรียนคำศัพท์และฝึกอ่านประโยคต่อได้ที่ เรียนภาษาจีน