地面

地面dìmiàn เป็นคำนามหมายถึงพื้นหรือผิวหน้าที่คนเดิน ยานพาหนะเคลื่อน หรือสิ่งของตั้งอยู่ ใช้ได้ทั้งพื้นภายในอาคาร พื้นถนนหรือพื้นที่กลางแจ้ง ตลอดจนผิวโลกและผิววัตถุท้องฟ้า เช่น 地面很湿พื้นเปียก 飞机降到地面เครื่องบินลงสู่พื้น และ月球地面พื้นผิวดวงจันทร์ คำนี้มองพื้นที่เป็นผิวต่อเนื่อง ไม่ได้หมายถึงวัสดุปูพื้นชนิดหนึ่งโดยเฉพาะ

พื้นผิวที่มองและสัมผัสได้

地面很干净dìmiàn hěn gānjìng บอกสภาพของพื้นโดยรวม คำขยายที่พบบ่อยคือ湿เปียก 滑ลื่น 干净สะอาด 平เรียบ และ不平ขรุขระ เมื่อบอกสิ่งที่อยู่บนพื้นนิยมใช้地面上 เช่น 地面上有水 บนพื้นมีน้ำ

แยกจาก地板、地上และ土地

地板dìbǎn มักหมายถึงแผ่นหรือวัสดุปูพื้นในอาคาร ส่วน地上เป็นคำบอกตำแหน่งว่า ‘บนพื้น’ และ土地หมายถึงที่ดินหรือผืนดินในเชิงทรัพยากร/กรรมสิทธิ์ 地面เน้นผิวหน้าที่มองเห็นและสัมผัส จึงใช้กับการทำความสะอาด อุณหภูมิ ความสูง และการลงจอดได้

พื้นโลกและพื้นผิววัตถุท้องฟ้า

地面温度、月球地面dìmiàn wēndù, yuèqiú dìmiàn ใช้ในข่าวอากาศ วิศวกรรม หรือวิทยาศาสตร์เพื่อพูดถึงอุณหภูมิหรือสภาพพื้นผิว บริบทการบินใช้离开地面และ降落到地面 แต่ต้องแยกค่าที่วัดบนพื้นออกจากอุณหภูมิอากาศหรือระดับความสูงซึ่งเป็นคนละข้อมูล

ความปลอดภัย การออกเสียง และภาพ

地面อ่านdìmiàn ทั้งสองพยางค์เสียงสี่ คำอ่านไทย ‘ตี้เมี่ยน’ หากพื้นเปียก ลื่น แตก หรือไม่เรียบควรอธิบายสภาพและพื้นที่ให้ชัด ภาพใช้พื้นหินต่อเนื่องหนึ่งระนาบที่มีรอยเปียกตามธรรมชาติและมุมมองสมจริง เพื่อสื่อผิวพื้นโดยไม่เพิ่มคน ป้าย ตัวอักษร หรือวัตถุซ้ำ

ลำดับขีด