用不着

ไม่มีความจำเป็นต้องทำหรือใช้

用不着yòngbuzháo อ่าน ย่งปุจ๋าว ใช้บอกว่าไม่จำเป็นต้องทำบางอย่าง หรือไม่มีความจำเป็นต้องใช้สิ่งนั้นในสถานการณ์ที่พูดถึง ภาพคนที่มีร่มกางใช้อยู่แล้วจึงไม่ต้องรับร่มสำรองอีกคันช่วยให้เห็นความหมายนี้ สิ่งที่เสนอมาไม่ได้เสียหรือใช้ไม่ได้ เพียงแต่ผู้พูดไม่จำเป็นต้องใช้เพิ่ม จึงต้องแยกความไม่จำเป็นออกจากความสามารถในการใช้งาน

ตามด้วยการกระทำที่ไม่จำเป็น

วลีนี้ตามด้วยคำกริยาหรือกลุ่มคำกริยาได้ เช่น 用不着担心yòngbuzháo dānxīn หมายถึงไม่จำเป็นต้องกังวล ส่วน 用不着问老师yòngbuzháo wèn lǎoshī คือไม่จำเป็นต้องถามครู ผู้พูดกำลังประเมินความจำเป็นของการกระทำในบริบทนั้น ไม่ได้ทำให้ประโยคกลายเป็นข้อห้ามว่าห้ามถามครูเสมอไป และควรดูเหตุผลที่ผู้พูดให้มาประกอบ

บอกคนที่จะทำเรื่องนั้นได้ด้วย

โครงสร้าง 用不着你操心yòngbuzháo nǐ cāoxīn มีคนที่จะเป็นห่วงหรือจัดการเรื่องนั้นแทรกระหว่างวลีกับคำกริยา จึงสื่อว่าเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้เธอมาคิดกังวล น้ำเสียงอาจเป็นการช่วยแบ่งเบาภาระ หรืออาจฟังเหมือนปัดไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามายุ่งก็ได้ คำที่ใช้เหมือนกันไม่ได้ทำให้ความรู้สึกเหมือนกันทุกครั้ง ต้องอ่านความสัมพันธ์และสถานการณ์รอบข้าง

ไม่จำเป็นต้องใช้ต่างจากใช้ไม่ได้

不用búyòng และ 不必búbì มีความหมายใกล้กับการบอกว่าไม่ต้องหรือไม่จำเป็นต้องในหลายบริบท แต่ยังต้องดูน้ำเสียงและโครงสร้าง ส่วน 用不了yòngbuliǎo ใช้สื่อว่าใช้ไม่ได้หรือไม่สามารถใช้ได้ในบริบทที่เกี่ยวข้อง จึงไม่ควรสลับกับ 用不着yòngbuzháo เพียงเพราะต่างมีคำปฏิเสธ ถ้าของยังใช้ได้แต่ไม่มีเหตุให้ใช้ในตอนนี้ จุดเน้นย่อมต่างจากของที่ใช้งานไม่ได้

เมื่อรู้กันแล้วว่าอะไรไม่จำเป็น

ถ้าคู่สนทนารู้ว่าสิ่งที่กำลังพูดถึงคืออะไร อาจใช้วลีนี้โดยไม่พูดการกระทำซ้ำครบทุกคำได้ เช่น ตอนตอบเรื่องร่มในบทสนทนาสมมติ ผู้พูดละรายละเอียดเรื่องการใช้ร่มไว้ ส่วน 现在用不着了xiànzài yòngbuzháo le สื่อว่าตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว การเติมคำขอบคุณช่วยให้เห็นเจตนารับรู้ความช่วยเหลือ แต่ความสุภาพยังขึ้นกับวิธีพูดและบริบทด้วย

อ่านบทสนทนาเรื่องร่มเป็นฉากสมมติ

บทสนทนา A-B ท้ายหน้านี้สมมติให้ตัวละครคุยกันในกรุงเทพฯ ช่วงฤดูฝน และกล่าวถึงพยากรณ์อากาศของวันในเรื่อง ไม่ใช่รายงานอากาศจริงวันนี้ คำว่า 应该yīnggāi ในคำตอบสื่อการคาดคะเนว่าไม่น่าจะจำเป็นต้องใช้ ไม่ใช่รับรองว่าจะไม่มีฝน ส่วน 不下雨bú xià yǔ อ่านเปลี่ยนเสียงคำปฏิเสธตามพยางค์ถัดไป

แยกคำพูดของตัวละครออกจากคำตัดสินจริง

ตัวอย่างเรื่องแผลเล็กอยู่ในคำพูดของตัวละครสมมติ เพื่อฝึกว่าผู้พูดมองการกระทำหนึ่งว่าไม่จำเป็น คำพูดนั้นไม่ได้ใช้ตัดสินอาการของนักเรียนหรือแนะนำการดูแลแผลจริง เช่นเดียวกับตัวอย่างบ้านใกล้บริษัทที่เล่าความสะดวกของผู้พูดคนนั้น การเข้าใจวลีต้องอ่านว่าใครประเมินเรื่องใด ไม่สรุปว่าการกระทำเดียวกันจะไม่จำเป็นสำหรับทุกคน

เสียงท้ายและระดับการเรียนที่ควรจำ

着zháo ในวลีนี้อ่านเสียงสอง ต่างจาก 着zhe ที่เป็นคำช่วยบอกสภาพต่อเนื่อง รูปตัวเต็มของวลีคือ 用不著yòngbuzháo ส่วนคำที่มีความหมายตรงข้ามในบริบทความจำเป็นหรือประโยชน์คือ 用得着yòngdezháo วลีนี้อยู่ในหัวข้อวลีตายตัวของไวยากรณ์ HSK 5 ลองฝึกบอกสิ่งที่ไม่จำเป็นพร้อมเหตุผล แล้วต่อยอดบทเรียนได้ที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับขีด