时候

ความหมายและวิธีใช้

时候 เป็นคำนามบอกช่วงหรือจังหวะที่เหตุการณ์เกิดขึ้น มักไม่เน้นความยาวของเวลา แต่ตอบคำถามว่าเหตุการณ์เกิด ‘ตอนไหน’ เช่น 你什么时候来？ คุณมาเมื่อไร และ 那时候我还小 ตอนนั้นฉันยังเด็ก เมื่อมีคำชี้เฉพาะหน้า 时候 จะได้ 这时候 จังหวะนี้、那时候 ตอนนั้น และ 小时候 ตอนเด็ก คำเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นส่วนบอกเวลาและมักวางก่อนภาคแสดงของประโยค。

โครงสร้างสำคัญคือ กริยาวลีหรือข้อความ + 的时候 แปลว่า ‘ตอนที่…’ เช่น 吃饭的时候 ตอนกินข้าว และ 我到家的时候 ตอนที่ฉันถึงบ้าน ส่วน 什么时候 เป็นคำถามว่าเมื่อไร สามารถวางตรงตำแหน่งเดียวกับคำตอบได้ เช่น 你什么时候下班？ ตอบ 我五点下班 ไม่ต้องย้ายคำถามไปต้นประโยคแบบภาษาอังกฤษ。

有时候 หมายถึงบางครั้งและบอกความถี่ ไม่ใช่การครอบครองเวลา จึงใช้ 有时候我走路上班 บางครั้งฉันเดินไปทำงานได้ตามธรรมชาติ เมื่อพูดว่า 时候不早了 ผู้พูดกำลังบอกว่าเวลาดึกหรือสายพอควรแล้ว มักใช้ชวนให้จบกิจกรรมหรือกลับบ้าน การเลือกคำแปลไทยจึงต้องดูทั้งโครงสร้าง ไม่ควรแปล 时候 เป็นคำว่าเวลาแบบเดี่ยวทุกจุด。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 什么时候 + กริยา
• ข้อความ + 的时候
• 小时候 + เหตุการณ์
• 有时候 + ประโยค
• 这时候/那时候 + ประโยค
• 到…的时候
• 时候不早了

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

时候 ต่างจาก 时间: 时候 ชี้จังหวะหรือตอนที่เหตุการณ์เกิด ส่วน 时间 กล่าวถึงเวลาในฐานะทรัพยากร ระยะเวลา หรือเวลาที่กำหนด เช่น 没时间 ไม่มีเวลา และ 工作时间 เวลาทำงาน จึงพูด 你什么时候来？ เพื่อถามว่า ‘มาเมื่อไร’ แต่ใช้ 你有时间吗？ เพื่อถามว่า ‘คุณว่างไหม’。

时候 อ่าน shíhou โดย 候 เป็นเสียงเบา hou ไม่ใช่ hòu เต็มเสียง หัวคำจึงเขียน shíhou และคำอ่านไทยใช้ สือโฮว โดยพยางค์ท้ายสั้นและเบา รูปตัวเต็มคือ 時候 ไฟล์เสียงต้องสร้างใหม่จากประโยค 我小时候常常跟奶奶去市场 เพื่อให้ระบบสังเคราะห์อ่าน 候 ในบริบทคำจริง ไม่ใช่อ่านตัวอักษรแยกตัว。

ลำดับขีด