得意

得意déyì บอกความรู้สึกพอใจในผลงาน ความสามารถ หรือผลที่ตนได้รับ และอาจแปลว่า ‘ภูมิใจ’ ‘พอใจตัวเอง’ หรือ ‘ได้ใจ’ ตามน้ำเสียง เช่น 得意地笑ยิ้มอย่างพอใจ และ别太得意อย่าเพิ่งได้ใจเกินไป คำนี้ไม่ได้เป็นลบเสมอ แต่ผู้พูดมักใช้บริบทตัดสินว่าความพอใจนั้นเหมาะสมหรือเริ่มลำพอง จึงต้องดูเหตุการณ์ คำขยาย และท่าทีของผู้พูดร่วมกัน

ความหมายบวกและนัยลบ

为自己的作品感到得意wèi zìjǐ de zuòpǐn gǎndào déyì คือพอใจหรือภูมิใจในผลงานของตนอย่างเป็นกลางได้ แต่รูป别太得意、得意忘形มักเตือนว่าได้ใจหรือลืมตัว ไม่ควรแปลเป็น ‘หยิ่ง’ โดยอัตโนมัติ เพราะความหมายลบเกิดจากบริบทและการประเมิน ไม่ใช่จากคำเพียงลำพัง

โครงสร้างที่พบบ่อย

得意地笑déyì de xiào ใช้地เสียงเบา de เชื่อมคำบอกลักษณะกับกริยา ส่วน得意的样子ใช้的 de ขยายคำนาม รูป很得意、十分得意、最得意วางคำบอกระดับหน้า得意 และ对…很得意ไม่ใช่รูปหลัก หากต้องการบอกว่าภูมิใจในสิ่งใดมักใช้为…感到得意หรือ以…为得意

แยกจาก高兴、自豪和骄傲

高兴gāoxìng คือดีใจทั่วไป 自豪คือภูมิใจอย่างเห็นคุณค่าและมักมีนัยบวก 骄傲อาจหมายถึงภูมิใจหรือหยิ่ง ส่วน得意เน้นความพอใจต่อความสำเร็จหรือความได้เปรียบของตน และเปิดทางให้น้ำเสียงประชดหรือตำหนิได้ง่ายกว่า จึงเลือกคำตามสิ่งที่ทำให้รู้สึกและท่าทีของผู้พูด

การออกเสียงและข้อควรระวัง

得意อ่านdéyì: 得เสียงสอง ไม่ใช่คำช่วยdeหรือกริยาช่วยděi ส่วน意เสียงสี่ คำอ่านไทย ‘เต๋ออี้’ ภาพยิ้มเพียงภาพเดียวไม่ยืนยันว่าเป็น得意 เพราะอาจเป็น高兴、满意หรือ自豪 การใช้คำนี้กับคนจริงจึงควรอาศัยคำพูด พฤติกรรม และบริบท ไม่สรุปสภาวะภายในจากสีหน้าอย่างเดียว

ลำดับขีด