将要

เหตุการณ์ยังไม่เกิดขึ้น

将要jiāngyào วางหน้ากริยาหรือข้อความบอกสภาพ เพื่อบอกว่าเหตุการณ์จะเกิดขึ้น มักเป็นอนาคตที่ใกล้เข้ามาหรือกำลังถูกคาดหมาย เช่น 将要出发jiāngyào chūfā คือกำลังจะออกเดินทาง เหล่าซืออยากให้นักเรียนแยกจุดเวลาให้ชัด ผู้พูดยังไม่ได้บอกว่าการเดินทางเริ่มแล้ว คำนี้มีน้ำเสียงค่อนข้างเป็นทางการ พบในคำบรรยาย แผนงาน และการรายงานได้บ่อย แต่ไม่ได้จำกัดว่าต้องเกิดภายในอีกไม่กี่วินาทีเสมอไป

วางหลังประธานและก่อนสิ่งที่จะเกิด

โครงสร้างพื้นฐานคือประธาน ตามด้วยคำบอกอนาคต แล้วจึงเป็นกริยา เช่น 我们将要搬家wǒmen jiāngyào bānjiā บอกว่าเรากำลังจะย้ายบ้าน หากระบุวันเวลาไว้ด้วยก็ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจว่า “จะ” อยู่ในช่วงใด 这个项目将要开始zhè ge xiàngmù jiāngyào kāishǐ ใช้ได้โดยไม่ต้องเติมคำว่าเริ่มอีกครั้ง นักเรียนไม่ควรนำคำนี้ไปวางหลังกรรมเพียงเพราะภาษาไทยวางคำขยายต่างกัน และไม่ควรใช้เพื่อบอกเหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่แล้ว

เทียบคำที่คล้ายกันและฝึกเลือกน้ำเสียง

正在zhèngzài หมายถึงกำลังทำอยู่ ต่างจากคำในหน้านี้ที่ยังเป็นอนาคต ส่วน 快要kuàiyào มักเน้นว่าใกล้จะถึงจุดเกิดเหตุการณ์แล้ว 将jiāng ใช้บอกอนาคตในสำนวนทางการได้เช่นกัน และ 要yào ในบทสนทนาอาจใช้สั้นกว่า การเลือกคำจึงขึ้นกับน้ำเสียงและระยะเวลาที่ต้องการเน้น นักเรียนควรเริ่มฝึกจากเหตุการณ์ที่มีแผนชัด เช่น สำเร็จการศึกษา เริ่มประชุม หรือออกเดินทาง ก่อนลองใช้กับการคาดการณ์ ภาพประกอบเลือกช่วงเตรียมพร้อมก่อนเริ่มกิจกรรมเพื่อช่วยจำว่าเหตุการณ์ยังไม่เกิด

ลำดับขีด