回信

การตอบข้อความที่มีผู้ส่งมาก่อน

回信huíxìn มีความหมายหลักสองแบบ แบบกริยาคือเขียนตอบหลังได้รับจดหมายหรือข้อความเขียน ส่วนแบบคำนามคือจดหมายหรือข้อความที่ตอบกลับมา จุดสำคัญคือมีการติดต่อจากอีกฝ่ายก่อนแล้วผู้รับจึงตอบ หากมีเพียงการเขียนจดหมายฉบับแรก ยังไม่ใช่การ “ตอบจดหมาย” เมื่อแปลไทยให้ดูตำแหน่งในประโยค ถ้าคำนี้อยู่หลังผู้กระทำและนำไปสู่ผู้รับ มักเป็นการกระทำ ถ้ามีลักษณนามสำหรับจดหมายหรือมีคำว่าได้รับนำหน้า มักหมายถึงจดหมายตอบกลับหนึ่งฉบับ

จดหมายกระดาษและอีเมล

แหล่งพจนานุกรมอธิบายจากจดหมายและคำตอบเป็นลายลักษณ์อักษร ในชีวิตปัจจุบันสามารถใช้กับอีเมลที่เขียนตอบได้ด้วย โดยเฉพาะเมื่อบทสนทนาเน้นการเขียนตอบที่รออยู่ หากพูดถึงการตอบข้อความในแชตทันทีหรือการตอบคำถามด้วยปากเปล่า อาจเลือกคำกว้างกว่าเพื่อให้เป็นธรรมชาติ การพูดว่าตอบ “ให้ใคร” ต้องรักษาทิศทางให้ถูก ผู้เขียนเป็นฝ่ายส่งคำตอบกลับไปยังผู้ส่งเดิม ไม่ใช่ได้รับจดหมายจากตนเอง

รูปประโยคที่ช่วยแยกชนิดคำ

เมื่อใช้เป็นกริยาอาจตามด้วยคนที่ตอบหรือวางผู้รับไว้หน้าคำกริยา เช่น “ตอบเพื่อน” หรือ “ตอบเหล่าซือ” เมื่อใช้เป็นคำนามอาจมีคำว่า “หนึ่งฉบับ” “ได้รับ” หรือ “รอ” นำหน้า ลองถามตัวเองว่าในประโยคนั้นใครส่งฉบับแรก ใครกำลังเขียนคำตอบ และใครกำลังรอ หากตอบสามคำถามนี้ได้ จะไม่สลับความหมายของการส่งกับการรับคำตอบ ในข้อความสุภาพ การบอกว่าจะตอบภายในวันใดช่วยให้ผู้รับรู้ว่าจะรอถึงเมื่อไร

ต่างจากคำตอบทั่วไป

回复huífù ที่แปลว่า “ตอบกลับ” โดยทั่วไปใช้กับคำถาม ข้อความ งาน หรือคำร้องได้กว้างกว่า ส่วนคำนี้ชวนให้นึกถึงข้อความเขียนที่มีต้นทางเป็นจดหมายหรืออีเมล การตอบคำถามในห้องเรียนจึงไม่จำเป็นต้องใช้คำเกี่ยวกับจดหมาย และการได้รับข้อความตอบอาจเป็นคำนามโดยไม่บอกว่าเขียนตอบเมื่อไร น้อง ๆ ฝึกดูคำนามเกี่ยวกับจดหมาย ผู้ส่ง และผู้รับควบคู่กัน จะอ่านตัวอย่างได้เป็นธรรมชาติกว่าการจำคำแปลเดียว ดูบทเรียนเพิ่มเติมที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับขีด