回肠荡气

回肠荡气 หมายถึงอะไร

回肠荡气 เป็นสำนวนที่พรรณนาว่างานศิลปะหรือเรื่องราวทำให้อารมณ์ผู้รับสารสะเทือนและพลุ่งพล่านอย่างลึกซึ้ง พจนานุกรมมักยก文章、乐曲เป็นสิ่งที่ถูกขยาย แต่ภาษาปัจจุบันยังใช้กับ演讲、表演、电影、历史故事หรือการแข่งขันที่ดำเนินอย่างทรงพลังได้ แปลตามบริบทได้ว่า“กินใจอย่างยิ่ง”“สะเทือนอารมณ์”หรือ“ทรงพลังจนตราตรึงใจ”

ภาพเปรียบของสำนวน

回肠 แปลตามตัวอักษรว่าทำให้ลำไส้หมุนวน ส่วน荡气คือทำให้气หรืออารมณ์ภายในสั่นไหว คำอธิบายนี้เป็นภาพเปรียบตามแนวคิดภาษาโบราณ ไม่ใช่อาการของระบบย่อยอาหาร จุดสำคัญคือผลกระทบต่อ内心และ情感 ผู้เรียนจึงไม่ควรแปลแยกทีละตัวเป็น“ลำไส้หมุนและลมแกว่ง”

ที่มาและพัฒนาการ

汉典โยงรูปความคิดนี้กับถ้อยคำใน《高唐赋》และบทของ曹丕 ซึ่งกล่าวถึงเสียงที่感心动耳และ荡气回肠 ต่อมารูป 回肠荡气 และ 荡气回肠 กลายเป็นสำนวนใช้ชม文章、音乐และการเล่าเรื่องที่动人至深 การอ้างที่มาควรเข้าใจว่าเป็นเส้นทางของถ้อยคำและภาพเปรียบ ไม่จำเป็นต้องถือว่ารูปสี่อักษรทุกตัวปรากฏเหมือนปัจจุบันในประโยคเก่า

รูปสลับ 荡气回肠

荡气回肠 เป็นรูปสลับที่ใช้แพร่หลายและมีความหมายแทบเหมือนกัน ทั้งสองรูปทำหน้าที่เป็น谓语、定语หรือ补语ได้ เช่น 旋律回肠荡气、回肠荡气的故事、演得回肠荡气 การเลือกมักขึ้นกับจังหวะภาษาและความคุ้นเคยของผู้เขียน ไม่ควรอธิบายว่ารูปหนึ่งถูกและอีกรูปหนึ่งผิด

อารมณ์ที่เหมาะกับคำนี้

สำนวนนี้เหมาะกับความรู้สึกที่ลึก หนักแน่น และคงอยู่ เช่น 悲壮、苍凉、激昂、深情หรือ恢宏 ไม่จำกัดเฉพาะความเศร้า เพลงปลุกใจหรือฉากชัยชนะก็อาจ回肠荡气ได้หากสร้างพลังอารมณ์สูง แต่เรื่องน่ารักเบาสบายหรือมุกตลกสั้น ๆ มักไม่ใช้คำนี้ เพราะระดับคำสูงและจริงจังเกินไป

ต่างจาก 感人 และ 动人

感人 และ 动人 เป็นคำกว้าง แปลว่าซาบซึ้งหรือน่าประทับใจ ใช้ในบทสนทนาได้ง่ายกว่า 回肠荡气 เพิ่มภาพของอารมณ์ที่ถูกเขย่าอย่างต่อเนื่องและมีลีลาวรรณศิลป์ จึงเป็นคำชมที่แรงกว่า ไม่ควรใช้พร่ำเพรื่อกับทุกสิ่งที่เพียง“ดี”หรือ“เพราะ”

ต่างจาก 扣人心弦 และ 惊心动魄

扣人心弦 เน้นดึงความสนใจและความรู้สึกของผู้ฟังหรือผู้อ่าน จึงใช้กับเรื่องชวนติดตามได้ดี 惊心动魄 เน้นความตื่นเต้น รุนแรง หรือหวาดเสียวจนใจสั่น ส่วน回肠荡气เน้นความลึกและแรงสะเทือนทางอารมณ์ โดยเฉพาะจากท่วงทำนอง ภาษา หรือการเล่าเรื่อง ผลงานหนึ่งอาจมีคุณสมบัติหลายอย่าง แต่คำเหล่านี้ไม่ใช่คำแทนกันทุกบริบท

รูปประโยคที่ใช้บ่อย

ใช้เป็นภาคแสดงได้ว่า这首歌回肠荡气 เป็นส่วนขยายว่า回肠荡气的旋律 หรือ补语ว่า演得回肠荡气 หากต้องการบอกผลต่อคน ใช้令人回肠荡气 หรือ让人久久不能平静 การใช้กับผู้สร้างโดยตรง เช่น“这个歌手很回肠荡气”ฟังไม่เป็นธรรมชาติ ควรขยาย声音、演唱หรือ作品แทน

การออกเสียงและตัวเต็ม

พินอิน huícháng-dàngqì คำอ่านไทย“หุยฉางต้างชี่” 回 huí และ肠 cháng เป็นเสียง 2 荡 dàng และ气 qì เป็นเสียง 4 ตัวเต็มพบทั้ง 迴腸蕩氣 และรูปที่เขียน回腸蕩氣 โดย迴เน้นความหมายหมุนเวียน สำนวนนี้ควรอ่านเป็นหน่วยเดียว ไม่เว้นจังหวะจนภาพเปรียบขาดออกจากกัน

ลำดับขีด