引

แกนความหมายของคำนี้

引yǐn เป็นคำกริยาที่มีแกนร่วมคือทำให้สิ่งหนึ่งเคลื่อนตาม เข้ามา หรือเกิดขึ้นจากการนำ ดึง หรือเชื่อมโยง ในความหมายที่จับต้องได้อาจหมายถึงดึง ชัก หรือพา เช่น 引水yǐnshuǐ “ผันหรือนำน้ำมา” และ 引路yǐnlù “นำทาง” เมื่อขยายไปสู่เรื่องนามธรรมจึงพบความหมายอย่างดึงดูด ก่อให้เกิด นำแนวคิดเข้ามา และอ้างข้อความ

คำไทยที่เหมาะสมเปลี่ยนตามส่วนที่ตามหลัง จึงไม่ควรเลือกคำแปลเพียงคำเดียวแล้วใช้กับทุกบริบท ตัวอย่าง 引起注意yǐnqǐ zhùyì คือทำให้เกิดความสนใจ 引用原文yǐnyòng yuánwén คืออ้างข้อความต้นฉบับ และ 引入新技术yǐnrù xīn jìshù คือนำเทคโนโลยีใหม่เข้ามา

เหตุใดภาษาจีนปัจจุบันมักใช้เป็นคำประสม

แม้พจนานุกรมบันทึก 引yǐn เป็นคำกริยา แต่การพูดและเขียนสมัยใหม่มักเติมอีกพยางค์เพื่อระบุชนิดของการชักนำ เช่น 引导yǐndǎo เน้นชี้นำ 引发yǐnfā เน้นก่อเหตุหรือปฏิกิริยา 引入yǐnrù เน้นนำสิ่งใหม่เข้าสู่ระบบ และ 引用yǐnyòng เน้นอ้างข้อความหรือข้อมูล

คำเดี่ยวพบได้ในโครงสร้างกระชับหรือภาษาเขียน เช่น 把水引进田里bǎ shuǐ yǐn jìn tián lǐ “ผันน้ำเข้าสู่แปลงนา” และ 引他进去yǐn tā jìnqu “พาเขาเข้าไป” ผู้เรียนควรจำทั้งแกนความหมายของตัวอักษรและคำประสมจริง ไม่สร้างประโยคใหม่ด้วยการแทนคำกริยาทุกชนิดด้วยคำเดี่ยว

ความหมายดึง ชัก และนำสิ่งที่จับต้องได้

ความหมายเก่าและเป็นรูปธรรมเห็นได้จาก 引弓yǐngōng “น้าวคันธนู” หรือการชักสิ่งหนึ่งให้เคลื่อนตาม แต่ในบทสนทนาทั่วไป ถ้าดึงวัตถุโดยตรงมักใช้ 拉lā เช่น 拉开抽屉lā kāi chōuti “ดึงลิ้นชักออก” การใช้ 引yǐn ลอย ๆ แทน 拉lā ในทุกสถานการณ์จึงฟังไม่เป็นธรรมชาติ

เมื่อมีทิศทางหรือปลายทาง ความหมาย “นำไปตามทาง” ชัดขึ้น เช่น 把河水引到农田bǎ héshuǐ yǐn dào nóngtián ผันน้ำจากแม่น้ำไปยังพื้นที่เกษตร โครงสร้างที่พบบ่อยคือ 把某物引到某处bǎ mǒu wù yǐn dào mǒu chù ซึ่งต้องระบุสิ่งที่ถูกนำและปลายทางให้สมเหตุสมผล

ความหมายนำทางและชี้นำ

引导yǐndǎo ใช้กับการชี้นำคน ความคิด พฤติกรรม หรือกระบวนการ เช่น 引导学生独立思考yǐndǎo xuéshēng dúlì sīkǎo “ชี้นำให้นักเรียนคิดอย่างเป็นอิสระ” ส่วน 指引zhǐyǐn มักเน้นคำแนะนำหรือทิศทางที่ช่วยให้รู้ว่าจะไปหรือทำอย่างไร และ 引领yǐnlǐng มักใช้กับการนำกลุ่มหรือแนวโน้มไปข้างหน้า

带dài เป็นคำทั่วไปกว่าสำหรับพาคนหรือของไปด้วย เช่น 带学生去教室dài xuéshēng qù jiàoshì คือพานักเรียนไปห้องเรียน ถ้าบริบทเน้นกระบวนการให้ความรู้หรือปรับทิศทางความคิด 引导yǐndǎo จะแม่นกว่า การเลือกคำจึงขึ้นกับว่าพาไปทางกายภาพหรือชี้นำความเข้าใจ

ความหมายก่อให้เกิดและดึงดูด

引起yǐnqǐ ใช้กับผลหรือความรู้สึกที่เกิดขึ้น เช่น ความสนใจ ความกังวล หรือการอภิปราย ส่วน 引发yǐnfā มักเน้นการจุดชนวนให้เหตุการณ์ ปัญหา ปฏิกิริยา หรือข้อถกเถียงเริ่มขึ้น ทั้งสองคำต้องดูความสัมพันธ์เชิงเหตุผลจากข้อมูลจริง ไม่ใช่เห็นว่าเหตุการณ์สองอย่างเกิดใกล้กันแล้วสรุปว่าอย่างแรกเป็นสาเหตุทันที

吸引xīyǐn หมายถึงดึงดูดความสนใจ คน หรือทรัพยากรเข้ามา เช่น 吸引顾客xīyǐn gùkè “ดึงดูดลูกค้า” ขณะที่ 导致dǎozhì ระบุว่าปัจจัยหนึ่งนำไปสู่ผลลัพธ์และมักใช้กับผลที่ไม่พึงประสงค์มากกว่า จึงไม่ควรแทนกันโดยอัตโนมัติ

ความหมายอ้าง นำเข้า และรับสิ่งใหม่

引用yǐnyòng คือยกข้อความ ข้อมูล หรือแนวคิดจากแหล่งหนึ่งมาใช้ ผู้เขียนควรระบุ 出处chūchù “แหล่งที่มา” ให้ตรวจสอบได้ ส่วน 援引yuányǐn มีน้ำเสียงเป็นทางการกว่าและพบบ่อยในการอ้างกฎหมาย ข้อกำหนด หรือหลักฐาน

引入yǐnrù คือทำให้แนวคิด วิธี เทคโนโลยี หรือองค์ประกอบเข้าสู่ระบบหรือบริบทใหม่ ส่วน 引进yǐnjìn มักใช้เมื่อนำเทคโนโลยี อุปกรณ์ พันธุ์ หรือบุคลากรจากภายนอกเข้ามา การนำเข้าในที่นี้ไม่เท่ากับการนำเข้าสินค้าทางศุลกากรทุกกรณี ซึ่งอาจต้องใช้คำเฉพาะด้านการค้า

แยกจากคำใกล้เคียง

โครงสร้างและคำร่วมที่ควรจำ

ถ้าต้องการบอกปลายทาง ใช้ 引到yǐn dào หรือ 引进yǐn jìn ตามชนิดของสิ่งและทิศทาง ถ้าต้องการบอกผล ใช้ 引起yǐnqǐ หรือ 引发yǐnfā ตามน้ำหนักเหตุการณ์ ถ้าต้องการบอกการอ้าง ใช้ 引用yǐnyòng หรือคำทางการอย่าง 援引yuányǐn

คำประสมไม่ควรถูกแยกแปลตัวอักษรทีละตัว เช่น 引擎yǐnqíng หมายถึงเครื่องยนต์และไม่ได้เกิดจากการรวมความหมาย “ดึง” กับอีกพยางค์แบบตรงตัว ขณะเดียวกัน 引人入胜yǐn rén rù shèng เป็นสำนวนว่าชวนติดตามหรือน่าหลงใหล ควรเรียนเป็นหน่วยใช้จริง

การออกเสียงและสถานะ HSK ปัจจุบัน

引yǐn อ่านเสียงสาม พินอินขึ้นต้นด้วย y เพื่อเขียนพยางค์ที่มีสระ i แต่ไม่เติมเสียงพยัญชนะ h แบบคำไทย “หย” คำอ่านไทยโดยประมาณจึงใช้ “อิ่น” เสียงจริงควรฟังจากไฟล์เสียงคำเดี่ยวและฝึกเทียบกับคำอย่าง 吸引xīyǐn ซึ่งพยางค์หลังเป็นเสียงเดียวกัน

หลักสูตรสอบ HSK ทางการที่มีผลเดือนกรกฎาคม 2026 ระบุ 引yǐn เป็นคำกริยา HSK 6 รายการ 5178 กำกับชนิดคำ 动dòng อยู่ที่หน้ากายภาพ 209 หรือหน้าพิมพ์ 206 ดังนั้นหน้านี้เปลี่ยน taxonomy จาก HSK 4 เดิมเป็น HSK 6

สรุปวิธีเลือกใช้

เมื่อเห็นคำนี้ ให้ถามก่อนว่ากำลังพูดถึงการดึงหรือนำสิ่งที่จับต้องได้ การชี้นำคนหรือความคิด การทำให้ผลหนึ่งเกิดขึ้น การดึงดูด หรือการอ้างแหล่งข้อมูล จากนั้นเลือกคำเต็มที่ตรงงาน เช่น 引导yǐndǎo 引起yǐnqǐ 吸引xīyǐn หรือ 引用yǐnyòng แทนการใช้ตัวเดี่ยวแบบกว้างเกินไป

ผู้เรียนฝึกได้ด้วยการจัดคำประสมเป็นสี่กลุ่ม ได้แก่ นำทาง เหตุและผล ดึงดูด และอ้างหรือนำเข้า แล้วแต่งประโยคที่มีกรรมหรือผลลัพธ์ชัดเจน ศึกษาคำและบทเรียนอื่นต่อได้ที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับการเขียนตัวอักษรจีน