外套

เสื้อที่สวมทับด้านนอก

外套wàitào เป็นคำนามใช้เรียกเสื้อชั้นนอกหรือเสื้อที่สวมทับเสื้อผ้าอีกชั้นหนึ่ง เช่น เสื้อคลุมหรือแจ็กเก็ต จุดสำคัญอยู่ที่หน้าที่ของเสื้อในชุดที่สวม ไม่ใช่การกำหนดว่าต้องมีความยาว สี หรือเนื้อผ้าแบบใดแบบหนึ่ง เสื้อชั้นนอกอาจบางหรือหนาต่างกันตามการใช้งาน จึงไม่ควรแปลว่าชุดกันหนาวหนาๆ ในทุกประโยค

คำว่า 衣服yīfu มีความหมายกว้างกว่า คือเสื้อผ้าโดยทั่วไป ส่วน 外套wàitào ชี้เฉพาะเสื้อที่สวมด้านนอก ในร้านเสื้อผ้าหรือเวลาจัดกระเป๋าเดินทาง การระบุคำนี้ช่วยให้รู้ว่ากำลังพูดถึงเสื้อชิ้นไหน ภาพประกอบหน้านี้เป็นตัวอย่างแจ็กเก็ตหนึ่งตัว ไม่ได้หมายความว่าเสื้อชั้นนอกทุกตัวต้องมีซิปหรือกระเป๋าเหมือนภาพ

ในบริบทสิ่งของ คำเดียวกันอาจหมายถึงปลอกหุ้มหรือสิ่งหุ้มชั้นนอกได้ด้วย จึงควรดูว่าประโยคพูดถึงการแต่งกายหรืออุปกรณ์อะไร สำหรับตัวอย่างในหน้านี้ใช้ความหมายด้านเสื้อผ้าเป็นหลัก ไม่ใช่ชื่อยี่ห้อหรือชื่อเฉพาะของสินค้า

นับเสื้อเป็นตัว ไม่ใช่นับเป็นชุด

一件外套yí jiàn wàitào หมายถึงเสื้อคลุมหนึ่งตัว โดย 件jiàn เป็นลักษณนามที่ใช้กับเสื้อผ้าเป็นชิ้น เช่น 这件外套zhè jiàn wàitào คือเสื้อคลุมตัวนี้ เมื่อต้องการถามจำนวนเสื้อคลุมก็ใช้ลักษณนามเดียวกัน ไม่เปลี่ยนไปตามจำนวนกระเป๋าหรือแขนเสื้อ

อย่าสับสนอักษรตัวท้ายในชื่อเสื้อกับลักษณนาม 套tào ที่ใช้กับของซึ่งจัดเป็นชุด เช่น 一套衣服yí tào yīfu หมายถึงเสื้อผ้าหนึ่งชุด ส่วนเสื้อคลุมหนึ่งตัวใช้รูปที่นับเป็นชิ้นตามตัวอย่างข้างต้น ความต่างนี้มีประโยชน์เวลาซื้อของ เพราะหนึ่งตัวกับหนึ่งชุดอาจมีจำนวนชิ้นไม่เท่ากัน

ในประโยคลองเสื้อนี้ 太大了tài dà le บอกว่าใหญ่เกินไป และ 小一点的xiǎo yìdiǎn de หมายถึงตัวที่เล็กกว่านิดหน่อย โดยละชื่อเสื้อไว้เพราะทั้งผู้ซื้อและผู้ขายรู้ว่ากำลังพูดถึงอะไร ไม่ได้แปลว่าต้องซื้อเสื้อขนาดเล็กที่สุด

ใส่ ถอด และแขวนเสื้อ

ใช้ 穿外套chuān wàitào เมื่อต้องการบอกว่าสวมเสื้อชั้นนอก ส่วน 穿上外套chuānshàng wàitào เน้นการใส่เสื้อขึ้นมา ในคำเตือนก่อนออกจากบ้าน 记得jìde มีความหมายว่าอย่าลืมทำสิ่งนั้น ไม่ได้กำลังถามความจำเกี่ยวกับเหตุการณ์เก่า

脱下来tuō xiàlái ในประโยคนี้บอกการถอดเสื้อออกจากตัว แล้วจึง 挂在衣架上guà zài yījià shàng คือแขวนบนไม้แขวนเสื้อ ลำดับของการกระทำช่วยให้เข้าใจว่าเสื้อย้ายจากตัวคนไปอยู่บนไม้แขวน ไม่ควรแปลคำบอกทิศทางแยกจนกลายเป็นว่าเสื้อเดินลงมาเอง

ถ้าพูดถึงการให้คนอื่นยืมเสื้อ 借给朋友jiègěi péngyou หมายถึงให้เพื่อนยืม ผู้ให้เป็นฝ่ายส่งเสื้อไปให้เพื่อนใช้งาน ต่างจากการบอกว่าตนเองยืมเสื้อมาจากเพื่อน จึงควรดูผู้กระทำและคำที่ตามหลังกริยาให้ครบ

ความหนา คุณสมบัติ และโอกาสที่ใส่

薄外套báo wàitào คือเสื้อคลุมบาง ส่วน 厚外套hòu wàitào คือเสื้อคลุมหนา การเลือกใช้คำขยายทำให้ภาพชัดขึ้น แต่ความหนาไม่ได้ยืนยันว่าเสื้อกันน้ำได้ หากต้องการรู้คุณสมบัตินั้นต้องดูคำว่า 防水fángshuǐ หรือรายละเอียดของเสื้อตัวที่กล่าวถึงโดยตรง

这件外套不防水zhè jiàn wàitào bù fángshuǐ จึงหมายถึงเสื้อคลุมตัวนี้ไม่กันน้ำ เป็นการบอกข้อมูลของเสื้อหนึ่งตัว ไม่ใช่สรุปว่าเสื้อชั้นนอกทุกชนิดไม่กันน้ำ เช่นเดียวกับประโยคที่มีกุญแจอยู่ในกระเป๋าเสื้อ เป็นการบอกตำแหน่งสิ่งของ ไม่ได้บอกว่าเสื้อทุกตัวต้องมีกระเป๋า

เมื่อต้องการเสื้อสำหรับงานที่เป็นทางการ ใช้ 适合正式场合的外套shìhé zhèngshì chǎnghé de wàitào ว่าเสื้อชั้นนอกที่เหมาะกับโอกาสเป็นทางการ ไม่จำเป็นต้องระบุชนิดเสื้อให้แคบลงหากผู้พูดยังไม่ได้เลือกแบบ บทสนทนาเรื่องอากาศข้างนอกและเครื่องปรับอากาศในห้างเป็นสถานการณ์สมมติสำหรับฝึกภาษา ไม่ใช่พยากรณ์อากาศหรือข้อสรุปว่าทุกห้างมีอุณหภูมิเท่ากัน

เสียงอ่านและจุดที่ควรจำ

อักษรย่อและตัวเต็มเขียนเหมือนกันคือ 外套wàitào อ่านสองพยางค์ด้วยเสียงที่ 4 ทั้งคู่ คำอ่านไทยโดยประมาณคือ ว่ายเท่า ให้แยกเสียงตกของทั้งสองพยางค์ชัดเจน อย่าอ่านตัวท้ายเป็นเสียงเบาเพียงเพราะอยู่ท้ายคำ

คำขยาย 薄báo เมื่อพูดถึงเสื้อบางใช้เสียงอ่านนี้ ไม่ใช่นำทุกเสียงอ่านของอักษรเดียวกันมาสลับใช้ได้ตามใจ ใน 一件yí jiàn อักษรหนึ่งเปลี่ยนเป็นเสียงที่ 2 ก่อนพยางค์เสียงที่ 4 ส่วน 的de และ 了le ที่เป็นคำช่วยอ่านเสียงเบา พินอินในประโยคจึงต้องตรวจตามหน้าที่ ไม่ใช่ใส่เสียงจากอักษรทีละตัวอย่างเดียว

ตัวอย่างยังมี 口袋kǒudai ว่ากระเป๋าเสื้อ และ 钥匙yàoshi ว่ากุญแจ ซึ่งพยางค์ท้ายอ่านเบาในรูปเสียงมาตรฐานที่ใช้ที่นี่ นักเรียนสามารถฝึกอ่านพร้อมคำบอกตำแหน่งเพื่อบอกว่าเก็บของไว้ที่ไหน แล้วทบทวนบทเรียนที่เกี่ยวข้องต่อได้ที่ เรียนภาษาจีน