zuǐ (n.) – ปาก
พินอิน: zuǐ
คำอ่านไทย: จุ่ย
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) ปาก (อวัยวะบนใบหน้าของคนหรือสัตว์); ปาก (ของภาชนะ); คำพูด, วาจา (ใช้ในเชิงเปรียบเทียบ)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ปากของคน, สัตว์, สิ่งของ)
A: 你嘴上是什么东西？
Nǐ zuǐ shàng shì shénme dōngxi?
บนปากของเธอคืออะไรน่ะ
B: 啊？可能是刚才吃的面包屑。
À? Kěnéng shì gāngcái chī de miànbāo xiè.
เอ๊ะ? น่าจะเป็นเศษขนมปังที่กินเมื่อกี้นี้
这只鸟的嘴很尖。
Zhè zhī niǎo de zuǐ hěn jiān.
ปากของนกตัวนี้แหลมมาก
这个茶壶的嘴坏了，倒水不方便。
Zhège cháhú de zuǐ huài le, dào shuǐ bù fāngbiàn.
พวยกาของกาน้ำชานี้เสียแล้ว รินน้ำไม่สะดวก
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: คำพูด, วาจา)
这件事你别多嘴，跟你没关系。
Zhè jiàn shì nǐ bié duōzuǐ, gēn nǐ méi guānxi.
เรื่องนี้เธออย่าปากมาก ไม่เกี่ยวกับเธอ
他这个人就是嘴快，你别往心里去。
Tā zhège rén jiùshì zuǐ kuài, nǐ bié wǎng xīnlǐ qù.
คนอย่างเขาก็เป็นคนปากไวแบบนี้แหละ เธออย่าเก็บไปใส่ใจเลย
