怪

怪guài มีสามหน้าที่หลัก: คุณศัพท์ว่าแปลก เช่น 很怪; กริยาว่าตำหนิ/โทษ เช่น 别怪我; และวิเศษณ์ภาษาพูดในรูป 怪+คุณศัพท์+的 ว่า ‘…จัง/ค่อนข้าง…’ เช่น 怪好看的 การบอกว่าใครหรือสิ่งใดแปลกเป็นการประเมินเทียบกับความคาดหมาย จึงควรอธิบายลักษณะจริงและไม่ใช้ตีตราคน

คุณศัพท์ว่าแปลก

声音很怪、情况有点怪shēngyīn hěn guài, qíngkuàng yǒudiǎn guài ควรระบุว่าอะไรผิดจากปกติ เช่น เสียงดังเป็นช่วงหรือข้อมูลไม่ตรงกัน ไม่สรุปบุคลิก สุขภาพ หรือเจตนาจากความรู้สึกว่า怪

กริยา怪 + คน/เหตุ

别怪我、不能怪他、怪自己bié guài wǒ, bùnéng guài tā, guài zìjǐ หมายถึงตำหนิหรือถือโทษ การกำหนดความรับผิดต้องดูข้อมูล อำนาจควบคุม และหลายสาเหตุ ไม่ใช้ความล้มเหลวหนึ่งครั้งเป็นหลักฐานโทษบุคคลทั้งหมด

วิเศษณ์ภาษาพูด 怪…的

怪好看的、怪可惜的、怪麻烦的guài hǎokàn de, guài kěxī de, guài máfan de ให้ความหมายประมาณ ‘ค่อนข้าง/…จัง’ มีน้ำเสียงพูดและมักมี的ท้ายวลี ไม่ควรสับสนกับ怪异ที่เน้นผิดปกติ

แยกจาก奇怪、责怪、异常、怪不得 และภาพช่วยจำ

奇怪 คือแปลกหรือรู้สึกสงสัย 责怪 คือตำหนิอย่างชัดเจน 异常 คือผิดปกติเชิงสภาพ และ怪不得 คือมิน่าล่ะ 怪 อ่าน guài ‘ไกว้’ ภาพแก้วทรงเดียวกันสี่ใบซึ่งสามใบตั้งตรงและหนึ่งใบคว่ำเป็นภาพช่วยจำเฉพาะความหมายคุณศัพท์ว่า ‘ผิดจากแบบที่คาด’ จำนวนสี่ใบและสีเป็นองค์ประกอบภาพเท่านั้น ภาพไม่ได้บอกว่าแก้วหรือบุคคลใดมีคุณลักษณะประหลาดโดยเนื้อแท้ และไม่ควรใช้ตีตรารูปลักษณ์ พฤติกรรม สุขภาพ หรืออัตลักษณ์ ทั้งยังไม่แสดงว่าใครเป็นผู้ทำ เหตุใดแก้วจึงคว่ำ ใครต้องรับผิด ความผิดมีจริงหรือไม่ หรือใช้แทนความหมายกริยา ‘โทษ’ และโครงสร้างวิเศษณ์ 怪…的 ไม่ได้

ลำดับขีด