自己

ความหมายและวิธีใช้

自己 เป็นสรรพนามสะท้อนกลับ หมายถึงตนเองหรือด้วยตนเอง และอ้างกลับไปยังประธานหรือผู้ที่เด่นในบริบท เช่น 我照顾自己 ฉันดูแลตัวเอง、他相信自己 เขาเชื่อมั่นในตัวเอง และ 孩子自己穿衣服 เด็กแต่งตัวเอง คำนี้ใช้ได้กับบุรุษที่หนึ่ง สอง และสามโดยไม่เปลี่ยนรูป

เพื่อย้ำผู้กระทำ สามารถวางหลังสรรพนามหรือคำนามเป็น 我自己 ฉันเอง、你自己 คุณเอง、老师自己 ครูเอง เช่น 这件事我自己做 เรื่องนี้ฉันทำเอง หากวางหน้า 的 จะบอกความเป็นเจ้าของหรือความเกี่ยวข้อง เช่น 我自己的书 หนังสือของฉันเอง และ 自己的选择 ทางเลือกของตนเอง

ตำแหน่งของ自己เปลี่ยนน้ำหนักความหมายได้: 我自己做 เน้นว่าฉันทำเองไม่ให้คนอื่นทำ 我做自己喜欢的事 หมายถึงฉันทำสิ่งที่ตัวเองชอบ และ 我给自己买礼物 หมายถึงฉันซื้อของขวัญให้ตนเอง ต้องดูว่าคำนี้เป็นผู้กระทำ กรรม หรือผู้ครอบครองในประโยค

自己 ต่างจาก 本人 และ 自己人: 本人 เป็นคำทางการหมายถึง本人หรือเจ้าตัว เช่น 本人签字 ให้เจ้าตัวลงนาม ส่วน 自己 เน้นการอ้างกลับหรือการทำด้วยตนเอง 自己人 เป็นคำนามว่า คนกันเองหรือพวกเดียวกัน ไม่ได้หมายถึงตัวเอง และ 独自 หมายถึงเพียงลำพังโดยไม่มีผู้อื่นร่วม

พินอิน zìjǐ มี zì เสียงสี่และ jǐ เสียงสาม คำอ่านไทย จื้อจี่ ในการพูดเร็วเสียงสามของ jǐ อาจออกไม่เต็มเมื่อมีคำตามหลัง แต่รูปมาตรฐานยังเขียน jǐ โครงสร้าง 对自己负责 รับผิดชอบต่อตนเอง、靠自己 พึ่งตนเอง และ 保护自己 ปกป้องตัวเอง เป็นกลุ่มคำที่ใช้บ่อยมากในชีวิตประจำวัน

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• สรรพนาม/คำนาม + 自己
• 自己 + กริยา
• กริยา + 自己
• 给 + 自己 + กริยา
• 自己的 + คำนาม
• 对自己 + กริยา
• 靠/相信/保护 + 自己

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

自己ต้องอ้างกลับไปยังผู้ที่ชัดเจนในบริบท มิฉะนั้นอาจกำกวมว่าเป็นตัวใคร

我自己เน้นฉันเอง ส่วน我自己的ขยายนามว่าของฉันเอง

自己人หมายถึงคนกันเอง ไม่ใช่สรรพนามว่าตัวเอง

ลำดับขีด