看望

看望kànwàng อ่านว่า kànwàng ‘คั่นว่าง’ เป็นคำกริยาว่า ‘ไปเยี่ยม/เยี่ยมเยียน’ กรรมมักเป็นบุคคล เช่น 看望父母、看望病人、看望朋友kànwàng fùmǔ, kànwàng bìngrén, kànwàng péngyou จุดสำคัญคือไปพบเพื่อถามสารทุกข์สุขดิบหรือแสดงความห่วงใย ไม่ใช่เพียงไปดูสถานที่ ก่อนเยี่ยมควรติดต่อ นัดเวลา ตรวจข้อกำหนดของสถานที่ และเคารพความต้องการ สุขภาพ ความเป็นส่วนตัว และสิทธิที่จะปฏิเสธหรือขอให้เยี่ยมสั้นลงของผู้รับการเยี่ยม

โครงสร้างและกรรมที่เป็นบุคคล

看望父母、看望病人、去看望朋友kànwàng fùmǔ, kànwàng bìngrén, qù kànwàng péngyou กรรมบอกว่าเยี่ยมใคร ส่วนสถานที่บอกว่าไปที่ไหน รูปที่พบบ่อยคือคน + 去、来qù, lái + สถานที่ + คำหลัก + บุคคล หรือคำหลัก + บุคคล หากละกรรมต้องมีบริบทเดิมที่ชัด คำนี้ไม่ใช้แทนการชมอาคาร นิทรรศการ หรือแหล่งท่องเที่ยว

นัดหมาย เวลา สุขภาพ และความเป็นส่วนตัว

提前联系、探视时间、短时间看望tíqián liánxì, tànshì shíjiān, duǎn shíjiān kànwàng ควรถามว่าผู้รับสะดวกเมื่อใด ต้องการให้ใครมาบ้าง และอยู่ได้นานเพียงใด สถานพยาบาลหรือสถานดูแลอาจจำกัดเวลา จำนวนคน อาหาร ดอกไม้ และการถ่ายภาพ หากผู้เยี่ยมมีไข้ ไอ หรือโรคติดต่อควรเลื่อน ใช้โทรศัพท์ หรือทำตามคำแนะนำของสถานที่ ไม่ถือว่าความหวังดีแทนความยินยอมได้

แยกจากคำว่าเยือนและชมสถานที่

访问机构、拜访客户、参观博物馆fǎngwèn jīgòu, bàifǎng kèhù, cānguān bówùguǎn คำแรกใช้กับคน สถานที่ ประเทศ หรือระบบในความหมายทางการและการเข้าถึงข้อมูล คำที่สองเน้นไปพบอย่างสุภาพ โดยเฉพาะงานหรือผู้ที่เคารพ ส่วนคำที่สามคือชมสถานที่ นิทรรศการ หรือโรงงาน คำหลักเน้นบุคคลและการถามไถ่ห่วงใยมากกว่า แต่บริบทจริงอาจมีหลายกิจกรรมร่วมกันจึงต้องดูกรรมและจุดประสงค์

ขอบเขตของภาพช่วยจำ

看望前先联系、看望后不久留kànwàng qián xiān liánxì, kànwàng hòu bù jiǔliú ภาพหมุดสองตัวพบกันที่ประตูเปิดและมีกล่องของฝากปิดหนึ่งกล่องช่วยจำเพียงสถานการณ์ ‘มาเยี่ยม’ ทั่วไป ไม่ยืนยันความสัมพันธ์ ความห่วงใย คำเชิญ ความยินยอม เวลา สุขภาพ ความเป็นส่วนตัว เจ้าของของฝาก หรือว่าการพบกันเป็นการเยี่ยมจริงแทนการประชุม ส่งของ รักษา สัมภาษณ์ หรือสนทนาธรรมดา การใช้คำในเหตุการณ์จริงต้องอาศัยบริบทและคำบอกจุดประสงค์

ลำดับขีด