wǔcān (n.) – อาหารกลางวัน
พินอิน: wǔcān
คำอ่านไทย: อู่ชาน
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: อาหารกลางวัน, มื้อกลางวัน (เป็นคำที่เป็นทางการกว่า 午饭 wǔfàn)
ประโยคตัวอย่าง:
我们公司的午餐时间是十二点到一点。
Wǒmen gōngsī de wǔcān shíjiān shì shí’èr diǎn dào yìdiǎn.
เวลาพักกลางวันของบริษัทพวกเราคือสิบสองโมงถึงบ่ายโมง
他邀请我去参加一个商务午餐。
Tā yāoqǐng wǒ qù cānjiā yí ge shāngwù wǔcān.
เขาเชิญฉันไปร่วมรับประทานอาหารกลางวันเพื่อธุรกิจ
A: 你今天午餐想吃什么？
Nǐ jīntiān wǔcān xiǎng chī shénme?
มื้อกลางวันวันนี้เธออยากกินอะไร
B: 我想吃泰式炒河粉。
Wǒ xiǎng chī Tàishì chǎo héfěn.
ฉันอยากกินผัดไทย
现在是星期三早上快九点了，离午餐时间还有一段时间。
Xiànzài shì xīngqīsān zǎoshang kuài jiǔ diǎn le, lí wǔcān shíjiān hái yǒu yí duàn shíjiān.
ตอนนี้ใกล้จะเก้าโมงเช้าของวันพุธแล้ว ยังเหลือเวลาอีกสักพักกว่าจะถึงมื้อกลางวัน
在曼谷的办公区，中午有很多卖午餐的摊位。
Zài Màngǔ de bàngōngqū, zhōngwǔ yǒu hěn duō mài wǔcān de tānwèi.
ในย่านสำนักงานของกรุงเทพฯ ตอนเที่ยงจะมีแผงขายอาหารกลางวันอยู่มากมาย
« Back to Word Index