zhōngcān (n.) – อาหารจีน, อาหารกลางวัน
พินอิน: zhōngcān
คำอ่านไทย: จงชาน
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) อาหารจีน (หมายถึงอาหารและวัฒนธรรมการกินของประเทศจีน)
(n.) อาหารกลางวัน, มื้อกลางวัน (มีความหมายเดียวกับ 午餐 wǔcān แต่ไม่นิยมใช้เท่า)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: อาหารจีน)
A: 你喜欢吃中餐还是西餐？
Nǐ xǐhuān chī zhōngcān háishì xīcān?
เธอชอบกินอาหารจีนหรืออาหารตะวันตก
B: 我更喜欢中餐，因为味道比较丰富。
Wǒ gèng xǐhuān zhōngcān, yīnwèi wèidào bǐjiào fēngfù.
ฉันชอบอาหารจีนมากกว่า เพราะว่ารสชาติค่อนข้างหลากหลาย
这家中餐馆的菜很地道。
Zhè jiā zhōngcānguǎn de cài hěn dìdao.
อาหารของร้านอาหารจีนร้านนี้รสชาติต้นตำรับมาก
吃中餐的时候，我们通常用筷子。
Chī zhōngcān de shíhou, wǒmen tōngcháng yòng kuàizi.
ตอนที่กินอาหารจีน ปกติแล้วพวกเราจะใช้ตะเกียบ
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: อาหารกลางวัน)
我们中午十二点吃中餐。
Wǒmen zhōngwǔ shí’èr diǎn chī zhōngcān.
พวกเรากินอาหารกลางวันตอนเที่ยงวัน
今天的中餐我请客。
Jīntiān de zhōngcān wǒ qǐngkè.
อาหารกลางวันของวันนี้ฉันเลี้ยงเอง
俗话说：“早餐要吃好，中餐要吃饱，晚餐要吃少。”
Súhuà shuō: “Zǎocān yào chī hǎo, zhōngcān yào chī bǎo, wǎncān yào chī shǎo.”
คำโบราณว่าไว้: “มื้อเช้าต้องกินให้ดี มื้อกลางวันต้องกินให้อิ่ม มื้อเย็นต้องกินให้น้อย”
