见

ความหมายและวิธีใช้

见 อ่าน jiàn และใช้เป็นกริยาว่าพบหรือเจอบุคคล เช่น 见老师 ไปพบครู และ 明天见 พรุ่งนี้เจอกัน เมื่อรวมกับกริยารับสัมผัสจะเน้นผลว่าได้รับรู้จริง เช่น 看见 มองเห็น และ 听见 ได้ยิน ส่วน 见到 เน้นผลว่าพบหรือเห็นสำเร็จ จึงใช้ 没见到 เมื่อไปหาแล้วไม่พบได้เป็นธรรมชาติ。

见 ยังเป็นส่วนของคำที่เกี่ยวกับมุมมองหรือสิ่งที่รับรู้ เช่น 意见 ความคิดเห็น、看法与见解 ทัศนะและข้อวิเคราะห์ และ 常见 พบบ่อย คำว่า 再见 เป็นคำอำลาแบบมาตรฐาน แม้แปลตรงตัวว่าเจอกันอีก ส่วน 见面 เป็นกริยาสองพยางค์ที่หมายถึงคนสองฝ่ายพบกันและมีรูปแบบไวยากรณ์เฉพาะของคำกริยาแยกส่วน。

เสียง xiàn ในปัจจุบันมีขอบเขตจำกัดและไม่ใช้แทน jiàn ในการสนทนาทั่วไป ตัวอย่างมาตรฐานที่ยังควรรู้คือ 图穷匕见 tú qióng bǐ xiàn ซึ่ง 见 หมายถึงปรากฏให้เห็น สำนวนนี้มาจากภาพการคลี่แผนที่จนสุดแล้วกริชที่ซ่อนอยู่ปรากฏ และใช้เปรียบว่าเจตนาที่แท้จริงเปิดเผยออกมา นอกสำนวนหรือรูปเก่าลักษณะนี้ให้ใช้ 现 เมื่อต้องการเขียนว่า ปรากฏ ในภาษาสมัยใหม่。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 见 + บุคคล
• 看见/听见 + สิ่งที่รับรู้
• 见到 + คน/สิ่ง
• 和 + คน + 见面
• 对…有意见
• 明天见/再见
• 图穷匕见

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

见 กับ 看见 ไม่เหมือนกันทั้งหมด 见人 หรือ 见老师 เน้นการไปพบ ส่วน 看见 เน้นผลของการมองเห็น จึงพูด 我去见老师 เมื่อไปพบครู แต่พูด 我看见老师了 เมื่อมองเห็นครูแล้ว สำหรับเหตุการณ์ที่ไปหาและพบจริงใช้ 见到 ได้ชัดเจน。

见 ปกติอ่าน jiàn คำอ่านไทย เจี้ยน ส่วน xiàn ใช้จำกัดใน 图穷匕见 และรูปเก่าบางคำ ไฟล์เสียงจึงใช้ 见面 กับ 图穷匕见 เพื่อบังคับบริบท คำ 了 ใน 见到了 อ่าน le เสียงเบา และ 第一次 อ่าน dì-yī cì โดย 一 คงเสียงหนึ่งเมื่อเป็นเลขลำดับหลัง 第。

ลำดับขีด