听见

ความหมายและวิธีใช้

听见 เกิดจาก 听 ฟังหรือได้ยิน + 见 ส่วนเสริมผลที่หมายถึงรับรู้ได้ จึงบอกว่าหูจับเสียงนั้นได้จริง เช่น 听见脚步声 ได้ยินเสียงฝีเท้า、听见有人说话 ได้ยินว่ามีคนพูด และ 亲耳听见 ได้ยินด้วยหูตนเอง คำนี้มักพาผู้อ่านไปยังสถานการณ์ที่เสียงเกิดขึ้นตรงหน้าและผู้ฟังรับรู้ในขณะนั้น。

เมื่อบอกว่าได้ยินแล้วใช้ 听见了 หรือวาง 了 หลังกรรมตามโครงสร้างประโยค ส่วนการปฏิเสธเหตุการณ์ที่ผ่านมาใช้ 没听见 เช่น 刚才没听见 เมื่อครู่นี้ไม่ได้ยิน ถ้าพูดถึงความสามารถหรือระยะที่เสียงไปถึง ใช้ 听得见 ได้ยินได้ และ 听不见 ไม่ได้ยิน เช่น 坐在后面也听得见 นั่งด้านหลังก็ยังได้ยิน。

听见 รับกรรมที่เป็นเสียงหรือประโยคย่อยได้ เช่น 听见电话铃 ได้ยินเสียงโทรศัพท์ และ 听见他叫我 ได้ยินเขาเรียกฉัน เมื่อกรรมเป็นสิ่งที่ไม่มีเสียงโดยตัวเองต้องเข้าใจว่าหมายถึงเสียงหรือคำพูดของสิ่งนั้น ไม่พูด 听见一张照片 เพราะรูปถ่ายมองเห็นด้วยตา หากเป็นการมองเห็นใช้ 看见 ซึ่งมี 见 เป็นส่วนเสริมผลเหมือนกันแต่ใช้คนละประสาทสัมผัส。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 听见 + เสียง
• 听见 + คน + กริยา
• 听见了
• 没听见
• 听得见/听不见
• 亲耳听见
• 从…听见…

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

听见 กับ 听到 แปลว่าได้ยินได้ทั้งคู่และหลายประโยคสลับกันได้ เช่น 听见声音 และ 听到声音 โดย 听见 มักเน้นการรับรู้เสียงด้วยหูในสถานการณ์หนึ่ง ส่วน 听到 มักเน้นผลว่ารับเสียงหรือข้อมูลมาถึงแล้ว อย่าฝืนแยกจนคิดว่าคำหนึ่งใช้กับเสียงและอีกคำใช้กับข่าวเท่านั้น เพราะเจ้าของภาษาใช้ทับซ้อนกันมาก。

听见 อ่าน tīngjiàn คำอ่านไทยใช้ ทิงเจี้ยน ตัวเต็มคือ 聽見 ใน 听得见 พยางค์ 得 อ่าน de เสียงเบา และใน 听不见 พยางค์ 不 อ่าน bu แบบอ่อนในโครงสร้างศักยภาพ ไฟล์เสียงใช้ 门外有人说话 เพื่อยืนยันความหมายการรับรู้เสียงโดยตรงและแยกจาก 听 ที่เน้นกิจกรรม。

ลำดับขีด