kāikǒu (v./n.) – อ้าปากพูด, เอ่ยปาก, ช่องเปิด
—
พินอิน: kāikǒu
คำอ่านไทย: คายโข่ว
ประเภทคำ: คำกริยา (v.), คำนาม (n.)
ความหมาย: (v.) อ้าปากพูด, เอ่ยปาก (โดยเฉพาะการเริ่มพูดหรือการขอร้อง)
(n.) ปากทาง, ช่องเปิด, รอยแตก
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: อ้าปากพูด, เอ่ยปาก)
他很内向，不爱开口说话。
Tā hěn nèixiàng, bù ài kāikǒu shuōhuà.
เขาเป็นคนเก็บตัว ไม่ชอบอ้าปากพูดจา
A: 你需要帮忙吗？
Nǐ xūyào bāngmáng ma?
เธอต้องการความช่วยเหลือไหม
B: 我不好意思开口。
Wǒ bù hǎoyìsi kāikǒu.
ฉันไม่กล้าเอ่ยปากน่ะ
他想借钱，但一直没好意思开口。
Tā xiǎng jiè qián, dàn yīzhí méi hǎoyìsi kāikǒu.
เขาอยากจะยืมเงิน แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปากมาโดยตลอด
有什么要求你就尽管开口。
Yǒu shé me yāoqiú nǐ jiù jǐnguǎn kāikǒu.
มีข้อเรียกร้องอะไรเธอก็เอ่ยปากมาได้เลย
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ปากทาง, ช่องเปิด)
这个瓶子的开口太小了，水倒不出来。
Zhège píngzi de kāikǒu tài xiǎole, shuǐ dào bù chūlái.
ช่องเปิดของขวดใบนี้เล็กเกินไป น้ำเทไม่ออก
我们在墙上开了一个通风的开口。
Wǒmen zài qiáng shàng kāile yīgè tōngfēng de kāikǒu.
พวกเราได้เจาะช่องระบายอากาศไว้ที่บนกำแพง
河堤上出现了一个大开口，洪水涌了进来。
Hédī shàng chūxiànle yīgè dà kāikǒu, hóngshuǐ yǒngle jìnlái.
บนสันเขื่อนริมแม่น้ำปรากฏรอยแตกขนาดใหญ่ ทำให้น้ำท่วมทะลักเข้ามา
« Back to Word Index