是

ความหมายและวิธีใช้

是 เป็นกริยาเชื่อมที่บอกว่า A เป็นหรือคือ B โดย B มักเป็นคำนามหรือข้อมูลระบุตัวตน เช่น 我是学生 ฉันเป็นนักเรียน、她是老师 เธอเป็นครู และ 今天是星期三 วันนี้คือวันพุธ รูปปฏิเสธคือ 不是 ไม่ใช่ และคำถามแบบพื้นฐานสร้างได้ด้วย 是…吗 หรือ 是不是… โดยไม่ต้องผันกริยาตามบุคคลหรือเวลา。

ภาษาจีนทั่วไปไม่ใช้ 是 เชื่อมประธานกับคำคุณศัพท์ตรง ๆ แบบภาษาไทยหรืออังกฤษ จึงพูด 她很漂亮 เธอสวยมาก ไม่ใช่ 她是很漂亮 เว้นแต่มีโครงสร้างเน้นหรือเปรียบต่างเฉพาะ เช่น 她是很漂亮，但是不太爱说话 เธอสวยจริง แต่ไม่ค่อยชอบพูด ผู้เรียนระดับต้นควรจำว่า 是 เชื่อมกับคำนาม ส่วนคำคุณศัพท์มักเป็นภาคแสดงได้เอง。

โครงสร้าง 是…的 ใช้เน้นเวลา สถานที่ วิธี หรือผู้กระทำของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว เช่น 我是在北京认识他的 ฉันรู้จักเขาที่ปักกิ่ง ส่วน 是 ยังใช้ตอบยืนยันสั้น ๆ ได้ เช่น 是 ใช่ และ 是的 ใช่ครับ/ค่ะ ในข้อความ 你说的是 คำว่า 是 หมายถึงถูกต้องหรือเป็นเช่นนั้น ไม่ได้เชื่อมคำนามสองส่วนแบบประโยคพื้นฐาน。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• A + 是 + B
• A + 不是 + B
• A + 是 + B + 吗
• 是/不是 + คำตอบ
• 是 + ส่วนที่เน้น + 的
• 是的
• 你说的是

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

别ใช้ 有 แทน 是 หรือใช้ 是 แทน 有: 我是老师 หมายถึงฉันเป็นครู แต่ 我有老师 หมายถึงฉันมีครู และ 桌上有一本书 หมายถึงบนโต๊ะมีหนังสือหนึ่งเล่ม ไม่ใช้ 桌上是一本书 เมื่อกำลังบอกการมีอยู่ การเลือกระหว่าง 是、在 และ 有 ต้องดูว่าเป็นการระบุตัวตน ตำแหน่ง หรือการมีอยู่。

是 อ่าน shì เสียงสี่ คำอ่านไทยใช้ ซื่อ ไม่มีรูปตัวเต็มต่างออกไป เมื่ออยู่หลัง 不 รูปเขียนพินอินของวลี 不是 เป็น bú shì เพราะ 不 เปลี่ยนเป็นเสียงสองหน้าพยางค์เสียงสี่ แต่ 是 เองยังคงเสียงสี่ อย่าสับสน 是 shì เป็น/คือ กับ 事 shì เรื่อง ซึ่งออกเสียงเหมือนกันแต่ทำหน้าที่ต่างกัน。

ลำดับขีด