方向补语

ชื่อคำและความหมาย

方向补语 เป็นชื่อที่ผู้เรียนบางแหล่งใช้เรียกบทเสริมหลังคำกริยาซึ่งบอกทิศทางการเคลื่อนที่ แต่ชื่อมาตรฐานที่พบแพร่หลายในตำราไวยากรณ์จีนคือ 趋向补语 ทั้งสองชื่อในหน้าคำศัพท์นี้กล่าวถึงโครงสร้างเดียวกัน เช่น走进来、拿出去และ跑回来 โดยส่วน进来、出去、回来ช่วยให้รู้ว่าการเคลื่อนที่มุ่งไปทางใดและสัมพันธ์กับจุดอ้างอิงอย่างไร

รูปแบบเดี่ยวและแบบประสม

简单趋向补语ใช้来หรือ去ตามหลังกริยา เช่น拿来、带去 โดย来ชี้การเคลื่อนเข้าหาผู้พูดหรือจุดอ้างอิง ส่วน去ชี้การเคลื่อนออกห่าง 复合趋向补语นำ上、下、进、出、回、过、起มารวมกับ来หรือ去 เช่น走进来、跑出去、拿回来และ站起来 ทำให้ทิศทางละเอียดขึ้น

เลือก来หรือ去จากจุดอ้างอิง

หากผู้พูดอยู่ในห้องและเรียกคนข้างนอกให้เข้ามา จะใช้进来 แต่ถ้าผู้พูดยืนอยู่นอกห้องและบอกอีกคนให้เข้าไป จะใช้进去 จุดสำคัญจึงไม่ใช่แค่ “เข้า” หรือ “ออก” แต่ต้องรู้ว่าการเคลื่อนเข้าใกล้หรือออกห่างจากตำแหน่งที่ผู้พูดมองเหตุการณ์อยู่ การแปลไทยอย่างเดียวอาจไม่แสดงความต่างนี้ครบ

ความหมายที่ไม่ใช่การเคลื่อนที่จริง

趋向补语จำนวนมากขยายเป็นความหมายเชิงนามธรรม เช่น想起来 “นึกขึ้นมาได้”, 看下去 “อ่านหรือดูต่อไป”, 好起来 “ดีขึ้น”, 听出来 “ฟังแล้วแยกออก” และ坚持下来 “ทำต่อเนื่องจนรักษาไว้ได้” ในกรณีเหล่านี้ไม่ได้มีวัตถุเคลื่อนที่จริง แต่โครงสร้างยังแสดงการเปลี่ยนสภาพ การเริ่มดำเนิน หรือความต่อเนื่อง

ตำแหน่งของกรรม

ตำแหน่งกรรมเปลี่ยนตามชนิดของ趋向补语 ความชัดเจนของกรรม และว่ากรรมเป็นสถานที่หรือสิ่งของ เช่น走进教室、拿一本书出来、把书拿出来 ล้วนมีแบบแผนต่างกัน ผู้เริ่มเรียนควรจำเป็นชุดพร้อมประโยค ไม่ควรวางกรรมระหว่างส่วนประกอบตามลำดับภาษาไทยโดยเดาเอง โดยเฉพาะเมื่อมี来/去และ把字句ร่วมกัน

ต่างจาก结果补语

方向补语เน้นทิศทางหรือพัฒนาการ เช่น拿出来และ走进去 ส่วน结果补语เน้นผลลัพธ์ เช่น写完、看懂และ做错 อย่างไรก็ตาม趋向补语บางคำมีความหมายขยายเชิงผล เช่น想起来หรือ听出来 จึงมีพื้นที่ทับซ้อนทางความหมาย การจำชื่อประเภทช่วยวิเคราะห์ แต่ต้องดูความหมายจริงของทั้งวลี

การออกเสียง

方向补语อ่านว่า fāngxiàng bǔyǔ คำอ่านไทย “ฟางเซี่ยง ปู่อวี่” โดย方เป็นเสียง 1, 向เป็นเสียง 4 และ补、语เป็นเสียง 3 ส่วนชื่อมาตรฐาน趋向补语อ่านqūxiàng bǔyǔ

ลำดับขีด