通信

ความหมายหลัก

通信 มีสองขอบเขตหลัก ในฐานะกริยาหมายถึงคนสองฝ่ายติดต่อแลกเปลี่ยนข่าวสารกัน โดยเดิมเด่นที่การเขียนจดหมาย เช่น 我们一直通信、写信通信 ในฐานะคำนามหมายถึงกระบวนการ ระบบ หรือเทคโนโลยีที่ส่งข้อมูลจากระยะไกล เช่น 通信技术、通信网络 และ 卫星通信 จึงพบทั้งในชีวิตประจำวันแบบ ‘ติดต่อกัน’ และในภาษาเทคนิคแบบ ‘การสื่อสาร/โทรคมนาคม’ ต้องดูว่าประธานเป็นบุคคลหรือกำลังกล่าวถึงระบบและอุตสาหกรรม

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

เมื่อใช้เป็นกริยาระหว่างบุคคล มักใช้ 跟/与 + คน + 通信 เช่น 他与家人通信 ติดต่อทางจดหมายกับครอบครัว และใช้ 互相通信、保持通信 เพื่อบอกการติดต่อสองทางหรือคงช่องทางไว้ เมื่อใช้เป็นคำนามทางเทคนิค 通信 วางหน้าคำนามอื่นได้ เช่น 通信设备、通信系统、通信工程 หรือมีวิธีส่งอยู่หน้า เช่น 无线通信、卫星通信、数字通信 หากระบบหยุดทำงานใช้ 通信中断 และหากฟื้นกลับใช้ 恢复通信

คำที่มักใช้ร่วมกัน

วลี 通信技术、通信网络、通信设备、通信系统、卫星通信、无线通信 และ 与朋友通信 แสดงองค์ประกอบหลักของคำ คำสี่วลีแรกเป็นภาษาวิชาการและงานระบบ; 卫星通信 กับ 无线通信 แบ่งตามเทคโนโลยีหรือช่องทาง; 与朋友通信 แสดงการติดต่อโต้ตอบระหว่างคนที่เดิมมักทำทางจดหมาย แต่ในบทสนทนาทั่วไป 保持联系 มักธรรมชาติกว่า การเลือกวลีจึงขึ้นกับว่าพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างคนหรือโครงสร้างส่งข้อมูล

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

通信 ต่างจาก 联系、通讯 และ 通话。联系 กว้างที่สุด หมายถึงติดต่อหรือเชื่อมโยงกันผ่านช่องทางใดก็ได้ เช่น 电话联系、保持联系 และเหมาะกับคนทั่วไป; 通信 เน้นการแลกเปลี่ยนข้อความ/จดหมายหรือการส่งข้อมูลทางไกลในเชิงระบบ; 通讯 มักเกี่ยวกับข่าวสาร การสื่อสาร และงานโทรคมนาคมเช่นกัน และในบางบริบทใช้ใกล้กับ 通信 แต่คำประสมมาตรฐานอาจเลือกต่างกัน เช่น 通信技术 และ 通讯员; 通话 จำกัดที่การพูดคุยผ่านโทรศัพท์หรือระบบเสียง เช่น 正在通话 ไม่ใช้แทนการส่งข้อมูลทั่วไป

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอินคือ tōngxìn อ่านไทยว่า ‘ทงซิ่น’ โดย tōng เป็นเสียงหนึ่งและ xìn เป็นเสียงสี่ ตัวเต็มเหมือนตัวย่อคือ 通信 ระวัง 信 ในคำนี้อ่าน xìn ไม่ใช่เสียงเบา และไม่ควรตีความทุกครั้งว่า ‘ส่งจดหมาย’ เพราะคำเทคนิคครอบคลุมเสียง ข้อความ ภาพ และข้อมูลดิจิทัลด้วย ในบทสนทนา ‘ไว้ติดต่อกันนะ’ เลือก 保持联系 ได้ธรรมชาติกว่า 保持通信 ส่วนคำว่า ‘กำลังคุยโทรศัพท์’ ต้องใช้ 正在通话 ไม่ใช่ 正在通信

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 跟/与 + คน + 通信
• 互相/保持 + 通信
• 通信 + 技术/网络/设备/系统
• 无线/卫星/数字 + 通信
• 通信 + 中断
• 恢复 + 通信
• 通过 + ช่องทาง + 通信

เวลาฝึกคำนี้ ควรอ่านทั้งกลุ่มคำและประโยคเต็มตามพินอิน พร้อมสังเกตตำแหน่งของคำ ส่วนเติมเต็ม และคำที่มักอยู่ร่วมกัน การจำจากบริบทจริงช่วยให้เลือกความหมายและโครงสร้างได้แม่นกว่าการท่องคำแปลเดี่ยว

สรุปก่อนใช้

联系 เป็นคำติดต่อทั่วไป ส่วน 通信 เน้นข้อความระยะไกลหรือระบบส่งข้อมูล

通话 จำกัดการคุยผ่านโทรศัพท์หรือเสียง

通信 และ 通讯 ใกล้กันบางบริบท แต่คำประสมมาตรฐานต้องตรวจเป็นคำ ๆ

พินอิน tōngxìn และคำอ่านไทยคือ ทงซิ่น

ลำดับขีด