粗

粗cū เป็นคำคุณศัพท์หลายความหมาย หากพูดถึงเส้น เชือก ลำต้น หรือแท่ง หมายถึงหนาหรือใหญ่ด้านเส้นผ่านศูนย์กลาง หากพูดถึงพื้นผิวหรือวัสดุหมายถึงหยาบ และในคำอย่าง粗加工หรือ粗略估计หมายถึงขั้นต้นหรือไม่ละเอียด ตรงข้ามหลักคือ细ซึ่งอาจแปลว่าบาง เล็ก ละเอียด หรือประณีตตามคำนาม ไม่ควรใช้คำแปลเดียวกับทุกบริบท

ความหนาด้านเส้นผ่านศูนย์กลาง

粗线cū xiàn คือเส้นหนา 粗绳เชือกเส้นใหญ่ และ树干很粗ลำต้นหนามาก ความหมายนี้วัดความกว้างรอบแกนของสิ่งยาว ไม่ใช่ความหนาแบบแผ่นเสมอไป หนังสือหนามักใช้厚 ไม่ใช้粗 ส่วนคนรูปร่างอ้วนใช้胖หรือ壮ตามบริบท ไม่ใช้粗เรียกคนทั้งตัวโดยตรง

พื้นผิวและวัสดุที่หยาบ

表面很粗biǎomiàn hěn cū หมายถึงพื้นผิวหยาบ แต่ภาษามาตรฐานมักใช้粗糙เมื่อเน้นสัมผัสที่ไม่เรียบ 粗布คือผ้าทอเนื้อหยาบ และ粗粮คือธัญพืชไม่ขัดสี/ธัญพืชหยาบตามการแบ่งอาหาร ความหมายเฉพาะของคำประสมอาจกว้างกว่าการเอาคำว่า ‘หยาบ’ มาวางตรง ๆ

การทำแบบขั้นต้นหรือรายละเอียดไม่มาก

粗加工cū jiāgōng คือการแปรรูปขั้นต้นก่อนงานละเอียด 粗略估计คือประมาณคร่าว ๆ และ粗看คือมองคร่าว ๆ รูปเหล่านี้เน้นระดับรายละเอียด ไม่ได้บอกว่าผู้ทำงานสะเพร่าเสมอ หากเป็นความผิดจากการไม่รอบคอบจึงใช้粗心หรือ马虎ให้ตรงกว่า

เสียง ลักษณะ และคำตรงข้าม

声音很粗อาจหมายถึงเสียงทุ้มหรือกระด้างตามบริบท ขณะที่粗话หมายถึงคำพูดหยาบคาย ควรเรียนเป็นคำประสมและดูน้ำเสียง ไม่ใช้ 粗cū แทนใหญ่ทุกชนิด คู่ตรงข้าม细เองก็เปลี่ยนคำแปลตามคำนาม อ่านcūเสียงหนึ่ง คำอ่านไทย ‘ชู’ รูปตัวเต็มเหมือนตัวย่อ

ลำดับขีด