日

ความหมายและวิธีใช้

日 มีความหมายดั้งเดิมว่าดวงอาทิตย์ และขยายมาเป็นวันหรือหน่วยเวลาหนึ่งวัน ในภาษาจีนปัจจุบันคำเดี่ยวที่หมายถึงวันทั่วไปมักใช้ 天 มากกว่า แต่ 日 พบมากในภาษาเขียน ป้าย แบบฟอร์ม กำหนดการ และคำประสม เช่น 每日 ทุกวัน、假日 วันหยุด และ 日常 ประจำวัน เมื่อระบุวันที่แบบเป็นทางการใช้ 月 + เลขวันที่ + 日 เช่น 五月十日 วันที่ 10 พฤษภาคม。

เมื่อ 日 อยู่ในคำประสม ความหมายต้องดูทั้งคำ ไม่ควรแปลเป็นคำว่า ‘วัน’ ทีละตัวเสมอ เช่น 生日 หมายถึงวันเกิด、日子 หมายถึงวันหรือช่วงชีวิต และ 日用品 หมายถึงของใช้ประจำวัน หากใช้หน่วยนับระยะเวลาในบทสนทนาทั่วไปมักพูด 三天 สามวัน แต่เอกสารอาจใช้ 三日 ได้ โดยรูปหลังมีน้ำเสียงกระชับและเป็นทางการกว่า。

ในข้อความวันที่ 日 ทำหน้าที่คล้าย 号 แต่ระดับภาษาแตกต่างกัน เช่น 五月十日 กับ 五月十号 ต่างหมายถึงวันที่ 10 พฤษภาคม รูป 日 เหมาะกับเอกสาร ข่าว บัตรเชิญ และกำหนดการ ส่วน 号 เป็นธรรมชาติกว่าในบทสนทนา 日 ยังใช้เป็นตัวย่อของ 日本 ในบริบทเฉพาะทางบางชนิด แต่ผู้เรียนระดับต้นควรดูบริบทและไม่ตีความเช่นนั้นโดยอัตโนมัติ。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• เดือน + เลขวันที่ + 日
• 每/本/次 + 日
• จำนวน + 日 ในภาษาเขียน
• 日 + คำนามในคำประสม
• คำนาม + 日
• 今日/昨日/明日
• 日…夜…

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

日、天 และ 号 ไม่เหมือนกันทั้งหมด: 天 เป็นคำทั่วไปสำหรับวันและใช้บอกระยะเวลา เช่น 三天; 日 เป็นทางการกว่าและใช้ในวันที่หรือคำประสม; 号 ใช้บอกวันที่ในภาษาพูด เช่น 今天几号？ วันนี้วันที่เท่าไร เมื่อตอบแบบทางการใช้ 十日 ได้ แต่ไม่ใช้ *三号天 เพื่อหมายถึงสามวัน。

日 อ่าน rì เสียงสี่ คำอ่านไทยใช้ รื่อ โดยต้องมีเสียงท้ายแบบพยางค์จีน ไม่อ่านเป็น ‘ยื่อ’ หรือ ‘ริ’ สั้นแบบไทย ในคำ 日子 อ่าน rìzi โดย 子 เป็นเสียงเบา ส่วน 假日 อ่าน jiàrì เพราะ 假 หมายถึงวันหยุดและอ่าน jià ไม่ใช่ jiǎ และ 一日 ในวันที่ปฏิทินคงอ่าน yī rì ตามการอ่านตัวเลขทีละหลัก。

ลำดับขีด