餐

อาหารและมื้ออาหาร

餐cān ใช้เป็นคำนามหมายถึงอาหารหรือมื้ออาหาร และใช้เป็นลักษณนามนับมื้อได้ด้วย ภาพประกอบเป็นอาหารที่จัดไว้หนึ่งมื้อ แม้จะมีจานและชามหลายใบก็ยังกล่าวถึงมื้อเดียวได้ เพราะหน่วยที่นับคือการกินอาหารแต่ละครั้ง ไม่ใช่จำนวนภาชนะ คำนี้มักพบในคำประสมเกี่ยวกับเวลาอาหาร สถานที่กินอาหาร หรือการรับประทานอาหาร เวลาอ่านจึงควรดูคำที่ประกอบอยู่ด้วย เพื่อแยกชื่ออาหาร ชื่อมื้อ และจำนวนมื้อให้ชัด

ชื่อมื้อและการกินอาหาร

早餐一定要吃好。Zǎocān yídìng yào chī hǎo. หมายถึงอาหารเช้าต้องกินให้ดี เป็นคำพูดในตัวอย่างที่ใช้ 早餐zǎocān บอกชื่อมื้อ ส่วน 吃好chī hǎo เน้นการกินให้ดีตามบริบท ไม่ได้ระบุเมนูหรือปริมาณอาหารที่ต้องกิน ชื่อมื้ออื่นที่พบบ่อยคือ 午餐wǔcān อาหารกลางวัน และ 晚餐wǎncān อาหารเย็น คำข้างหน้าช่วยบอกช่วงเวลาของมื้อ ควรจำทั้งคำพร้อมเสียงอ่าน

ร้านอาหารและคำชวน

我们找一家餐厅吃饭吧。Wǒmen zhǎo yì jiā cāntīng chīfàn ba. หมายถึงพวกเราหาร้านอาหารสักร้านกินข้าวกันเถอะ คำว่า 餐厅cāntīng หมายถึงร้านอาหารหรือห้องรับประทานอาหารตามสถานที่ที่กล่าวถึง ประโยคนี้กำลังชวนหาร้าน จึงเลือกความหมายร้านอาหาร คำว่า 一家yì jiā ใช้นับร้านหนึ่งแห่ง ส่วน 吧ba ที่ท้ายประโยคช่วยให้เป็นคำชวน คำเดียวกันอาจอยู่ในเรื่องอาหาร แต่หน้าที่ในประโยคต่างจากการใช้เป็นหน่วยนับมื้อ

อาหารที่จัดบริการในเที่ยวบิน

飞机上提供免费的餐食。Fēijī shàng tígōng miǎnfèi de cānshí. หมายถึงบนเครื่องบินมีบริการอาหารฟรี คำว่า 餐食cānshí ในที่นี้เป็นคำนามหมายถึงอาหารที่จัดให้รับประทาน และ 免费miǎnfèi บอกว่าไม่คิดเงิน ประโยคนี้กล่าวถึงเที่ยวบินสมมติในบทเรียน ไม่ได้หมายความว่าทุกเที่ยวบินมีเงื่อนไขเหมือนกัน เวลาแปลให้รักษาความหมายที่ประโยคกล่าวถึง โดยไม่เติมชื่อสายการบิน เมนู หรือข้อกำหนดที่ไม่ได้ระบุ

นับจำนวนมื้อและเล่าประสบการณ์

我一天吃三餐。Wǒ yì tiān chī sān cān. หมายถึงวันหนึ่งฉันกินข้าวสามมื้อ ตรงนี้ 三餐sān cān ใช้นับมื้อ ส่วน 这顿饭是我吃过最贵的一餐。Zhè dùn fàn shì wǒ chīguò zuì guì de yì cān. เล่าว่าอาหารมื้อนี้เป็นมื้อที่แพงที่สุดที่ผู้พูดเคยกิน ทั้ง 顿dùn และ 餐cān ใช้กับการนับมื้ออาหารได้ แต่ต้องดูโครงสร้างของทั้งประโยค ไม่แทนกันในคำประสมทุกคำ คำว่า 吃过chīguò ช่วยบอกประสบการณ์ที่ผ่านมา

บอกจุดประสงค์และจำนวนที่จำกัด

为了减肥，他一天只吃一餐。Wèile jiǎnféi, tā yì tiān zhǐ chī yì cān. หมายถึงเพื่อที่จะลดความอ้วน วันหนึ่งเขากินข้าวแค่มื้อเดียว จุดที่ใช้ฝึกภาษาคือ 为了wèile บอกจุดประสงค์ และ 只zhǐ บอกว่าเพียงหรือแค่ ส่วน 一餐yì cān ระบุหนึ่งมื้อ ประโยคนี้เล่าการกระทำและความตั้งใจของตัวละคร ไม่ได้ยืนยันผลลดน้ำหนักหรือแนะนำวิธีกินอาหาร เวลาอ่านให้แยกเหตุผลของผู้พูดออกจากข้อเท็จจริงที่ประโยคไม่ได้กล่าวไว้

บทสนทนาเรื่องอาหารจีนและอาหารไทย

A ถาม 你喜欢吃中餐还是泰餐？Nǐ xǐhuān chī Zhōngcān háishì Tàicān? ว่าชอบกินอาหารจีนหรืออาหารไทย คำว่า 中餐Zhōngcān ตรงนี้หมายถึงอาหารจีน เพราะกำลังเทียบประเภทอาหาร B ตอบ 我都喜欢，特别是泰式晚餐。Wǒ dōu xǐhuān, tèbié shì Tàishì wǎncān. ว่าชอบทั้งสองอย่าง โดยเฉพาะอาหารเย็นแบบไทย คำว่า 都dōu ครอบคลุมตัวเลือกทั้งสอง บทสนทนาเป็นการพูดถึงความชอบ ไม่ได้ระบุร้านจริงหรือเมนูประจำชาติที่ทุกคนต้องกิน

การอ่าน ตัวอักษร และการฝึกต่อ

อ่าน 餐cān เป็นเสียงหนึ่ง คำอ่านไทย ชาน เป็นเสียงเทียบโดยประมาณ พยัญชนะต้นเป็นเสียงกักเสียดแทรกมีลม ซึ่งไม่ตรงกับเสียงไทยทั้งหมด ตัวอักษรจีนตัวย่อและตัวเต็มใช้รูปเดียวกัน ควรฝึกทั้งคำประสมและรูปนับมื้อ ในหลักสูตรที่ตรวจพบตัวอักษรนี้ในบัญชีอ่านและเขียน HSK 4 แต่ไม่พบรายการคำเดี่ยวแยกไว้ จึงไม่กำหนดระดับคำศัพท์จากบัญชีตัวอักษร คำประสมที่มีตัวนี้อาจมีรายการและระดับของตนเอง อ่านต่อในคอร์สเรียนภาษาจีน

ลำดับขีด