dàshēng (adj./ adv.) – เสียงดัง
พินอิน: dàshēng
คำอ่านไทย: ต้าเซิง
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.), คำวิเศษณ์ (adv.)
ความหมาย: เสียงดัง, อย่างเสียงดัง
ประโยคตัวอย่าง:
在图书馆里，请不要大声说话。
Zài túshūguǎn lǐ, qǐng búyào dàshēng shuōhuà.
ในห้องสมุด กรุณาอย่าพูดคุยเสียงดัง
他说话的声音很大声，整个房间都听得见。
Tā shuōhuà de shēngyīn hěn dàshēng, zhěngge fángjiān dōu tīngdejiàn.
เสียงพูดของเขาดังมาก ได้ยินกันทั่วทั้งห้อง
A: 你说什么？我听不见。
A: Nǐ shuō shénme? Wǒ tīngbujiàn.
A: เธอพูดว่าอะไร ฉันไม่ได้ยิน
B: 我说，请你再说大声一点儿！
B: Wǒ shuō, qǐng nǐ zài shuō dàshēng yìdiǎnr!
B: ฉันบอกว่า กรุณาพูดให้ดังขึ้นอีกหน่อย!
今天是星期天中午，曼谷乍都乍市场里人很多，声音也很大声。
Jīntiān shì xīngqītiān zhōngwǔ, Màngǔ Zhàdūzhà Shìchǎng lǐ rén hěn duō, shēngyīn yě hěn dàshēng.
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ตอนเที่ยง ในตลาดนัดจตุจักร กรุงเทพฯ มีคนเยอะมาก เสียงก็ดังมากเช่นกัน
« Back to Word Index