居住

居住jūzhù อ่านว่า ‘จวีจู้’ เป็นคำกริยาว่า ‘อาศัย/พำนักอยู่’ มักใช้ในภาษากลางหรือทางการเพื่อเชื่อมบุคคลหรือกลุ่มกับสถานที่อยู่อาศัย เช่นเมือง เขต หรืออาคาร คำนี้เน้นการพำนักมากกว่าการแวะพัก แต่ไม่บอกกรรมสิทธิ์ สัญชาติ ทะเบียนครัวเรือน สิทธิทางกฎหมาย หรือระยะเวลาโดยอัตโนมัติ เมื่อใช้ในเอกสารต้องอ่านนิยามของหน่วยงานและยืนยันช่วงเวลาที่เกี่ยวข้อง

สถานที่และระยะเวลาที่พำนัก

居住在＋地点、长期居住、暂时居住、共同居住jūzhù zài + dìdiǎn, chángqī jūzhù, zànshí jūzhù, gòngtóng jūzhù รูปแรกวางสถานที่หลังคำบุพบท รูปต่อมาบอกระยะยาว ชั่วคราว หรืออยู่ร่วมกัน หากระยะเวลามีผลต่อสิทธิ บริการ หรือเอกสาร ต้องใช้วันที่เริ่ม–สิ้นสุดและหลักฐานตามเกณฑ์ ไม่ใช้ภาพบ้าน ตำแหน่งโทรศัพท์ หรือคำบอกเล่าเพียงอย่างเดียวตัดสินว่าใครพำนักที่ใด

ที่อยู่ เอกสาร และนิยามของหน่วยงาน

居住地址、居住证明、实际居住地、居住登记jūzhù dìzhǐ, jūzhù zhèngmíng, shíjì jūzhùdì, jūzhù dēngjì แบบฟอร์มอาจแยกที่อยู่ปัจจุบัน ที่อยู่ตามทะเบียน ที่อยู่ติดต่อ และสถานที่พักจริง ซึ่งไม่จำเป็นต้องตรงกัน ผู้กรอกควรดูช่วงเวลา วัตถุประสงค์ และเอกสารที่ยอมรับ ไม่เปิดเผยที่อยู่ส่วนบุคคลเกินจำเป็น และไม่ใช้คำศัพท์หน้านี้แทนคำแนะนำทางกฎหมายหรือขั้นตอนราชการล่าสุด

สภาพและความเหมาะสมของการอยู่อาศัย

居住条件、居住环境、适合居住、改善居住状况jūzhù tiáojiàn, jūzhù huánjìng, shìhé jūzhù, gǎishàn jūzhù zhuàngkuàng การประเมินควรดูน้ำ ไฟ การระบายอากาศ ความปลอดภัย เสียง การเข้าถึง ขนาดพื้นที่ และความต้องการของผู้ใช้ คำว่าเหมาะแก่การอยู่อาศัยเป็นข้อประเมิน ไม่ใช่ข้อเท็จจริงจากภาพภายนอกเพียงภาพเดียว และคนต่างกลุ่มอาจต้องใช้เกณฑ์ต่างกัน

แยกคำใกล้เคียงและขอบเขตของภาพ

住、生活、住宿、定居zhù, shēnghuó, zhùsù, dìngjū คำแรกเป็นภาษาพูดกว้างและอาจหมายถึงพัก คำที่สองคือดำเนินชีวิต คำที่สามคือพักค้างคืนหรือบริการที่พัก และคำสุดท้ายคือปักหลักระยะยาวกว่า ส่วน 居住jūzhù เป็นคำทางการกว่าที่เน้นการพำนัก หมุดตัวแทนในกรอบบ้านช่วยจำเพียง ‘อาศัยในพื้นที่หนึ่ง’ ไม่พิสูจน์ระยะ ที่อยู่ เจ้าของ/ผู้เช่า ทะเบียน สัญชาติ สิทธิ การอนุญาต สภาพบ้าน สมาชิกครัวเรือน หรือคุณสมบัติในเอกสาร

ลำดับขีด