烦

烦fán เป็นได้ทั้งคำคุณศัพท์บอกว่ารู้สึกรำคาญ หงุดหงิด หรือกลุ้มใจ และกริยาว่าไปรบกวน/ทำให้อีกฝ่ายรำคาญ ตัวเต็ม煩 เช่น 我最近很烦ช่วงนี้ฉันกลุ้มใจมาก、别烦我อย่ามารบกวนฉัน และ这件事真烦เรื่องนี้ชวนหงุดหงิด ความหมายต้องดูว่าใครเป็นผู้รู้สึกและอะไรเป็นสาเหตุ ไม่ควรอนุมานอารมณ์จากสีหน้าหรือท่าทางเพียงอย่างเดียว

ผู้รู้สึกเป็นประธาน: 很烦、心里烦

我很烦、心里有点儿烦wǒ hěn fán, xīnli yǒudiǎnr fán บอกสภาวะภายในของผู้พูด อาจเกิดจากงาน ความไม่แน่นอน เสียงรบกวน หรือเรื่องส่วนตัว คำว่า烦ไม่ได้บอกว่าสาเหตุใดและไม่ได้เท่ากับโกรธเสมอไป จึงควรให้บริบท เช่น 因为工作很多，我有点儿烦

สิ่งหรือคนทำให้รำคาญ: 烦人、烦我

这件事很烦人、别烦我zhè jiàn shì hěn fánrén, bié fán wǒ 烦人เป็นคุณศัพท์/วลีว่า ‘ชวนรำคาญ’ ส่วน烦我ใช้กริยามีกรรมว่า ‘รบกวนฉัน’ น้ำเสียง别烦我ค่อนข้างตรงและอาจแข็ง หากต้องการสุภาพให้บอกความต้องการตรง ๆ เช่น 我现在需要安静一下

ระดับและผล: 真烦、烦死了、烦得睡不着

真烦、烦死了、烦得睡不着zhēn fán, fán sǐ le, fán de shuìbuzháo 烦死了เป็นภาษาพูดขยายระดับ ไม่ได้หมายถึงเสียชีวิตจริง 得ในส่วนเติมเต็มอ่านde และ睡不着อ่านshuìbuzháoเพราะ着เป็นผลว่า ‘สำเร็จ’ ไม่ใช่อนุภาคzhe ควรเลือกความแรงให้เหมาะกับสถานการณ์

แยกจาก麻烦、烦恼、无聊、生气 และภาพช่วยจำ

麻烦อาจหมายถึงยุ่งยากหรือรบกวนขอความช่วยเหลือ 烦恼เป็นความกังวลหรือเรื่องกลุ้มที่ต่อเนื่อง 无聊คือเบื่อเพราะไม่มีอะไรน่าสนใจ และ生气คือโกรธ 烦อ่านfán คำอ่านไทย ‘ฝาน’ ภาพช่วยจำใช้เชือกสีแดงเส้นเดียวที่ส่วนใหญ่ทอดเรียบแต่เกิดปมยุ่งหนึ่งกลุ่มตรงกลาง เพื่อสื่อสภาวะที่ติดขัดและชวนหงุดหงิดเชิงนามธรรม ภาพนี้ไม่พิสูจน์ว่าบุคคลใดกำลังรำคาญหรือกลุ้ม ไม่ระบุสาเหตุ ระดับ หรือระยะเวลา และไม่แทนการวินิจฉัยสภาพจิตใจ

ลำดับขีด