敢

ความหมายและวิธีใช้

敢 เป็นกริยาช่วยแสดงว่าผู้กระทำมีความกล้าหรือยอมรับความเสี่ยงที่จะทำสิ่งหนึ่ง โครงสร้างคือ 敢 + กริยา เช่น 敢说 กล้าพูด、敢问 กล้าถาม และ 敢承认 กล้ายอมรับ มักเกี่ยวข้องกับความกลัว อำนาจ ผลกระทบ หรือแรงกดดันทางสังคม จึงไม่ใช้เดี่ยว ๆ เมื่อยังไม่ชัดว่ากล้าทำอะไร เว้นแต่บริบทก่อนหน้าระบุกริยาไว้แล้ว

รูปปฏิเสธ 不敢 + กริยา พบบ่อยมาก เช่น 不敢看 ไม่กล้าดู และ 不敢告诉父母 ไม่กล้าบอกพ่อแม่ คำถามแบบเลือกใช้ 敢不敢 + กริยา เช่น 你敢不敢试一试 คุณกล้าลองไหม คำตอบสั้นใช้ 敢 กล้า หรือ 不敢 ไม่กล้าได้ ส่วน 没敢 + กริยา หมายถึงในเหตุการณ์ที่ผ่านมาไม่ได้กล้าทำ เช่น 我没敢问他 ตอนนั้นฉันไม่กล้าถามเขา

敢于 เป็นรูปสองพยางค์ที่เป็นทางการกว่า敢และตามด้วยกริยาหรือวลีกริยา เช่น 敢于面对困难 กล้าเผชิญความยากลำบาก และ 敢于负责 กล้ารับผิดชอบ ในภาษาพูดใช้敢ตรง ๆ ได้เป็นธรรมชาติกว่า สำนวน 敢想敢做 แปลว่ากล้าคิดกล้าทำ โดย敢ซ้ำหน้ากริยาแต่ละตัวเพื่อเน้นทั้งความคิดและการลงมือ

敢 ต่างจาก 勇敢 เพราะ敢เป็นกริยาช่วยและต้องนำหน้าการกระทำ เช่น 敢说真话 ส่วน勇敢เป็นคำคุณศัพท์บอกลักษณะคนหรือการกระทำ เช่น 他很勇敢 เขากล้าหาญ และ 勇敢地面对 เผชิญอย่างกล้าหาญ 胆子大 หมายถึงใจกล้าหรือไม่ค่อยกลัว เป็นลักษณะนิสัย ไม่ได้ทำหน้าที่เชื่อมกับกริยาโดยตรงแบบ敢

พินอิน gǎn เป็นเสียงสาม คำอ่านไทย ก่าน ตัวเต็มและตัวย่อเหมือนกันว่า 敢 ใน 不敢 คำว่า不อ่าน bù เพราะพยางค์ถัดไปเป็นเสียงสาม ไม่เปลี่ยนเป็นbú ส่วน 敢不敢 อ่าน gǎn bu gǎn โดย不กลางรูปคำถามมักเป็นเสียงเบา วลี 不敢相信 บางบริบทหมายถึงประหลาดใจจนแทบไม่อยากเชื่อ ไม่จำเป็นต้องมีความกลัวจริง ๆ จึงต้องแปลตามสถานการณ์

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 敢 + กริยา
• 不敢 + กริยา
• 没敢 + กริยา
• 敢不敢 + กริยา?
• 敢于 + กริยาหรือหน้าที่
• 敢想敢做
• 没有人敢…

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

敢เป็นกริยาช่วย ส่วน勇敢เป็นคำคุณศัพท์

เหตุการณ์อดีตที่ไม่ได้กล้าทำมักใช้没敢 ไม่ใช่没不敢

不敢相信อาจสื่อความประหลาดใจว่าแทบไม่อยากเชื่อ

ลำดับขีด