wàihào (n.) – ชื่อเล่น, ฉายา
พินอิน: wàihào
คำอ่านไทย: ว่ายฮ่าว
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย:
(n.) ชื่อที่คนอื่นตั้งให้เล่นๆ ตามลักษณะเด่น บุคลิก หรือเรื่องราวบางอย่างของบุคคลนั้นๆ ซึ่งไม่ใช่ชื่อจริง; ฉายา
คำประสมที่พบบ่อย:
起外号 (qǐ wàihào): ตั้งฉายา, ตั้งชื่อเล่น
叫外号 (jiào wàihào): เรียกด้วยฉายา
给他起个外号 (gěi tā qǐ ge wàihào): ตั้งฉายาให้เขา
ประโยคตัวอย่าง: (ความหมาย: ฉายา, ชื่อเล่น)
因为他特别喜欢吃土豆，所以大家就给他起了个外号叫“土豆”。
Yīnwèi tā tèbié xǐhuān chī tǔdòu, suǒyǐ dàjiā jiù gěi tā qǐle gè wàihào jiào “Tǔdòu”.
เพราะว่าเขาชอบกินมันฝรั่งเป็นพิเศษ ทุกคนก็เลยตั้งฉายาให้เขาว่า “มันฝรั่ง”
我不喜欢别人给我起外号，觉得这样很不礼貌。
Wǒ bù xǐhuān biérén gěi wǒ qǐ wàihào, juédé zhèyàng hěn bù lǐmào.
ฉันไม่ชอบให้คนอื่นมาตั้งฉายาให้ รู้สึกว่ามันไม่สุภาพมากๆ
他的外号叫“小胖”，虽然他现在已经不胖了。
Tā de wàihào jiào “Xiǎo Pàng”, suīrán tā xiànzài yǐjīng bù pàngle.
ฉายาของเขาคือ “เจ้าอ้วน” ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่อ้วนแล้วก็ตาม
同学们，请不要给别人乱起外号，要互相尊重。
Tóngxuémen, qǐng bùyào gěi biérén luàn qǐ wàihào, yào hùxiāng zūnzhòng.
นักเรียนทุกคน กรุณาอย่าตั้งฉายาให้คนอื่นมั่วๆ ต้องเคารพซึ่งกันและกัน
大家平时都叫他的外号，以至于我忘记他的真名叫什么了。
Dàjiā píngshí dōu jiào tā de wàihào, yǐzhìyú wǒ wàngjìle tā de zhēn míng jiào shénmele.
ปกติทุกคนก็เรียกแต่ฉายาของเขา จนฉันลืมไปแล้วว่าชื่อจริงของเขาคืออะไร
A: 李明为什么会有个外号叫“字典”啊？
Lǐ Míng wèishéme huì yǒu gè wàihào jiào “Zìdiǎn” a?
ทำไมหลี่หมิงถึงมีฉายาว่า “พจนานุกรม” ล่ะ
B: 因为他知道的事情特别多，问什么都知道，就像一本活字典。
Yīnwèi tā zhīdào de shìqíng tèbié duō, wèn shénme dōu zhīdào, jiù xiàng yī běn huó zìdiǎn.
เพราะว่าเรื่องที่เขารู้มีเยอะมาก ถามอะไรก็รู้หมด เหมือนกับพจนานุกรมมีชีวิตเลย
这个外号从我上中学起就跟着我了。
Zhège wàihào cóng wǒ shàng zhōngxué qǐ jiù gēnzhe wǒle.
ฉายานี้อยู่กับฉันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแล้ว
« Back to Word Index