tóubèn (v.) – ไปพึ่งพิง, ไปขอความช่วยเหลือ
พินอิน: tóubèn
คำอ่านไทย: โถวเปิ้น
ประเภทคำ: คำกริยา (v.)
ความหมาย:
(v.) ไปพึ่งพิง, ไปขอความช่วยเหลือ, ไปอาศัยอยู่ด้วย: หมายถึงการเดินทางไปหาใครบางคน (ส่วนใหญ่มักเป็นญาติหรือเพื่อน) เพื่อขอความช่วยเหลือหรือขอที่พักพิงอาศัย, โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตนเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก
คำประสมที่พบบ่อย:
投奔亲友 (tóubèn qīnyǒu): ไปพึ่งพิงญาติมิตร
前来投奔 (qiánlái tóubèn): เดินทางมาเพื่อพึ่งพิง
无处投奔 (wú chù tóubèn): ไม่มีที่ให้ไปพึ่งพิง
ประโยคตัวอย่าง:
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ไปพึ่งพิง, ไปขอความช่วยเหลือ)
他失业后无家可归，只好去乡下投奔亲戚。
Tā shīyè hòu wújiākěguī, zhǐhǎo qù xiāngxià tóubèn qīnqī.
หลังจากเขาตกงานจนไม่มีบ้านอยู่ ก็ทำได้เพียงไปพึ่งพิงญาติที่ต่างจังหวัด
因家乡遭遇天灾，许多村民前来城市投奔亲友。
Yīn jiāxiāng zāoyù tiānzāi, xǔduō cūnmín qiánlái chéngshì tóubèn qīnyǒu.
เนื่องจากบ้านเกิดประสบภัยพิบัติทางธรรมชาติ ชาวบ้านจำนวนมากจึงเดินทางเข้ามาในเมืองเพื่อพึ่งพิงญาติมิตร
在那个战乱的年代，许多人流离失所，四处投奔。
Zài nàgè zhànluàn de niándài, xǔduō rén liúlíshīsuǒ, sìchù tóubèn.
ในยุคสงครามนั้น ผู้คนมากมายต้องพลัดถิ่นไร้ที่อยู่ ระหกระเหินไปพึ่งพิงผู้คนทั่วทุกสารทิศ
他年轻时离开家乡，独自一人去上海投奔未来。
Tā niánqīng shí líkāi jiāxiāng, dúzì yīrén qù Shànghǎi tóubèn wèilái.
ตอนที่เขายังหนุ่ม เขาได้จากบ้านเกิดมาเพียงลำพัง เพื่อมุ่งสู่เซี่ยงไฮ้และไขว่คว้าอนาคต
他失去了所有的家人，感到孤苦伶仃，无处投奔。
Tā shīqùle suǒyǒu de jiārén, gǎndào gūkǔlíngdīng, wú chù tóubèn.
เขาสูญเสียครอบครัวไปทั้งหมด รู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้าง ไม่มีที่จะไปพึ่งพิงใคร
这位年轻的学徒不远千里而来，投奔当时最有名的工匠。
Zhè wèi niánqīng de xuétú bùyuǎn qiānlǐ ér lái, tóubèn dāngshí zuì yǒumíng de gōngjiàng.
ลูกศิษย์หนุ่มคนนี้เดินทางมาไกลหลายพันลี้ เพื่อมาขอฝากตัวเป็นศิษย์กับช่างฝีมือที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุคนั้น
A: 你毕业后有什么打算？
Nǐ bìyè hòu yǒu shé me dǎsuàn?
เรียนจบแล้วเธอมีแผนจะทำอะไรต่อ
B: 我想先去我姐姐那里投奔她，在北京找找工作机会。
Wǒ xiǎng xiān qù wǒ jiějiě nàlǐ tóubèn tā, zài Běijīng zhǎo zhǎo gōngzuò jīhuì.
ฉันคิดว่าจะไปอาศัยอยู่กับพี่สาวของฉันก่อน แล้วค่อยลองหาโอกาสในการทำงานที่ปักกิ่งดู
« Back to Word Index