huángdì (n.) – จักรพรรดิ, ฮ่องเต้
พินอิน: huángdì
คำอ่านไทย: หวางตี้
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) จักรพรรดิ, ฮ่องเต้ (ผู้ปกครองสูงสุดของจีนในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์, แตกต่างจาก 国王 guówáng – กษัตริย์)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: จักรพรรดิ, ฮ่องเต้)
A: 为什么泰国的国王不叫皇帝？
Wèishéme Tàiguó de guówáng bù jiào huángdì?
ทำไมกษัตริย์ของไทยถึงไม่เรียกว่าฮ่องเต้
B: 因为“皇帝”是中国古代最高统治者的特定称呼。
Yīnwèi “huángdì” shì Zhōngguó gǔdài zuìgāo tǒngzhìzhě de tèdìng chēnghu.
ก็เพราะว่า “ฮ่องเต้” เป็นคำเรียกเฉพาะสำหรับผู้ปกครองสูงสุดของจีนในสมัยโบราณ
秦始皇是中国的第一位皇帝。
Qín Shǐhuáng shì Zhōngguó de dì yī wèi huángdì.
จิ๋นซีฮ่องเต้คือจักรพรรดิพระองค์แรกของประเทศจีน
在古代，皇帝的权力是至高无上的。
Zài gǔdài, huángdì de quánlì shì zhìgāowúshàng de.
ในสมัยโบราณ อำนาจของฮ่องเต้นั้นสูงส่งไร้เทียมทาน
故宫是明清两代皇帝居住的宫殿。
Gùgōng shì Míng Qīng liǎng dài huángdì jūzhù de gōngdiàn.
พระราชวังต้องห้ามเป็นพระราชวังที่จักรพรรดิในสมัยราชวงศ์หมิงและชิงประทับอยู่
“皇帝的新衣”是一个有名的童话故事。
“Huángdì de xīnyī” shì yí ge yǒumíng de tónghuà gùshi.
“ฉลองพระองค์ใหม่ของพระราชา” เป็นนิทานที่มีชื่อเสียงเรื่องหนึ่ง
他过着皇帝一般的生活。
Tā guòzhe huángdì yìbān de shēnghuó.
เขาใช้ชีวิตราวกับเป็นฮ่องเต้
古代的皇帝被称为“天子”。
Gǔdài de huángdì bèi chēngwéi “tiānzǐ”.
ฮ่องเต้ในสมัยโบราณถูกขนานนามว่าเป็น “โอรสแห่งสวรรค์”
« Back to Word Index