ปกบทความวิธีปรุงอาหารภาษาจีน

วิธีปรุงอาหารภาษาจีน 10 คำ: 炒 煎 炸 蒸 煮 炖 焖 烧 烤 凉拌 ต่างกันอย่างไร

โดยTheeSir

เวลาอ่านเมนูจีน คำหรือกลุ่มคำบอกวิธีปรุงในชื่ออาหารมักบอกมากกว่ารสชาติ เพราะมันใบ้ว่าของในจานผ่านกระทะ น้ำมัน น้ำ ไอน้ำ หรือความร้อนแห้งมาอย่างไร ปัญหาคือคำแปลอังกฤษอย่าง fried หรือคำแปลแบบกว้างอาจทำให้ 炒chǎo, 煎jiān และ 炸zhá ถูกปนกัน ทั้งที่คำแรกคือผัด ส่วนอีกสองคำคือจี่กระทะกับทอดน้ำมันมาก ส่วนคำว่า “ตุ๋น” ก็อาจเจอ 炖dùn, 焖mèn หรือ 烧shāo บทนี้พี่จะช่วยแยกคำเหล่านี้จาก “ตัวกลางที่นำความร้อน + ปริมาณน้ำ + ไฟ + เวลา” เพื่อให้น้องๆ อ่านเมนูได้แม่นกว่าการจำคำแปลคำเดียว

สรุปเร็ว: 炒chǎo คือผัดเร็วด้วยน้ำมันไม่มาก, 煎jiān คือจี่หรือทอดบนกระทะให้ผิวเหลือง, 炸zhá คือทอดในน้ำมันมาก, 蒸zhēng ใช้ไอน้ำ, 煮zhǔ ให้ของอยู่ในน้ำหรือน้ำซุป, 炖dùn ใช้ของเหลวและไฟอ่อนนาน ส่วน 烤kǎo ใช้ความร้อนแห้งแบบอบ ย่าง หรือโรสต์ตามบริบท

แผนที่วิธีปรุงอาหารจีน: ดูอะไรเป็นหลัก

วิธีจำที่แม่นกว่าการจับคู่ “จีนหนึ่งคำ = ไทยหนึ่งคำ” คือถามสี่ข้อ: ความร้อนเดินทางผ่านน้ำมัน น้ำ ไอน้ำ หรือความร้อนแห้ง? อาหารสัมผัสของเหลวโดยตรงไหม? ใช้ไฟแรงเร็วหรือไฟอ่อนนาน? ตอนจบเหลือน้ำแกงมากน้อยแค่ไหน? ตารางนี้เป็นภาพรวมสำหรับอ่านเมนู ไม่ใช่สูตรตายตัว เพราะพ่อครัวแต่ละพื้นที่อาจเตรียมวัตถุดิบและจบจานต่างกัน

คำจีนภาพจำหลักตัวกลาง ไฟ และเวลาตัวอย่างบนเมนู
炒chǎo
ผัดและกลับวัตถุดิบอย่างรวดเร็วในกระทะ
น้ำมันไม่มาก ไฟค่อนข้างแรง เวลาสั้น
炒饭chǎofàn ข้าวผัด
煎jiān
วางสัมผัสกระทะให้ด้านหนึ่งเกิดสีหรือผิวเกรียม
น้ำมันบางๆ ถึงปริมาณปานกลาง รอให้ผิวเกิดสีก่อนกลับ
煎蛋jiāndàn ไข่ทอดหรือไข่จี่กระทะ เช่น ไข่ดาว
炸zhá
ทอดจนผิวนอกกรอบด้วยน้ำมันร้อน
น้ำมันมาก วัตถุดิบมักจมหรือเกือบจม
炸春卷zhá chūnjuǎn ปอเปี๊ยะทอด
蒸zhēng
ทำให้สุกด้วยไอน้ำโดยไม่แช่ในน้ำเดือด
น้ำอยู่ใต้ภาชนะ อาหารรับไอน้ำ เวลาแปรตามวัตถุดิบ
蒸鱼zhēng yú ปลานึ่ง
煮zhǔ
ต้มของในน้ำ น้ำซุป หรือของเหลว
อาหารสัมผัสของเหลวโดยตรง ระดับไฟและเวลาขึ้นกับสูตร
煮饺子zhǔ jiǎozi ต้มเกี๊ยว
炖dùn
ต้มต่อด้วยไฟอ่อนเป็นเวลานานให้เนื้อนุ่มและรสรวมกัน
มีน้ำหรือน้ำซุปพอสมควร ใช้ไฟอ่อนนาน
炖汤dùn tāng ตุ๋นน้ำแกง
焖mèn
ปิดฝา ใช้ไฟอ่อน ให้อาหารสุกด้วยความชื้นและน้ำปรุงในหม้อ
มีของเหลวแต่ไม่จำเป็นต้องท่วม ปิดฝาเคี่ยวต่อ
焖饭mènfàn ข้าวหุง/อบในหม้อแบบปิดฝา
烧shāo
ทำให้สุกกับน้ำปรุง แล้วเคี่ยวหรือเก็บน้ำซอสให้เข้าเนื้อ
มักมีทั้งขั้นน้ำมันและน้ำซอส ขั้นตอนแตกต่างตามสูตร
红烧肉hóngshāoròu หมูสามชั้นหงเสา
烤kǎo
อบ ย่าง หรือโรสต์ด้วยความร้อนแห้ง
ไม่ต้มในของเหลว อาจทาน้ำมันที่ผิว ความร้อนมาจากเตาหรือเปลวไฟ
烤鸭kǎoyā เป็ดย่าง
凉拌liángbàn
คลุกเย็นกับน้ำปรุงหลังเตรียมวัตถุดิบ ไม่ใช่วิธีทำให้สุกด้วยความร้อน
อาจใช้ของดิบหรือของที่ทำให้สุกแล้ว คลุกน้ำมันงา น้ำส้มสายชู หรือซอส
凉拌黄瓜liángbàn huángguā แตงกวาคลุกเย็น
อย่าตัดสินจากอุณหภูมิอย่างเดียว: แหล่งข้อมูลสุขภาพของจีนจัด 炒chǎo, 煎jiān, 炸zhá และ 烤kǎo ไว้ในกลุ่มความร้อนค่อนข้างสูง ส่วนวิธีที่ใช้น้ำหรือไอน้ำมักต่ำกว่า แต่ครัวจริงควบคุมอุณหภูมิไม่คงที่ คำเหล่านี้จึงอธิบาย “กระบวนการ” มากกว่าจะเป็นตัวเลขตายตัว

“ผัด–จี่–ทอด” ไม่ใช่คำเดียว: แยก 炒chǎo, 煎jiān และ 炸zhá

炒chǎoวัตถุดิบเคลื่อนตลอดหั่นชิ้นไม่ใหญ่ ผัดและกลับเร็วเพื่อให้สุกทั่วและรับเครื่องปรุง
煎jiānผิวสัมผัสกระทะปล่อยแต่ละด้านให้เกิดสี ก่อนกลับหรือทอดต่อ
炸zháน้ำมันโอบรอบอาหารเน้นผิวกรอบและสีทอง น้ำมันมากกว่าสองคำแรกชัดเจน

炒chǎo คือภาพของกระทะที่มีการขยับวัตถุดิบอย่างต่อเนื่อง แหล่งของ World Federation of Chinese Catering Industry อธิบายแกนหลักว่าใช้น้ำมันปริมาณไม่มากกับไฟแรงและทำให้สุกเร็ว คำนี้จึงใกล้ “ผัด” มากกว่า “ทอด” ตัวอย่างง่ายคือ 炒青菜chǎo qīngcài ผัดผัก และ 炒饭chǎofàn ข้าวผัด

煎jiān ให้ความสำคัญกับด้านที่แนบกระทะ ใช้น้ำมันน้อยกว่าการทอดน้ำมันท่วม และรอให้ผิวเหลืองหรือเกรียมก่อนกลับด้าน เช่น 煎蛋jiāndàn ไข่ทอดหรือไข่จี่กระทะ (เช่น ไข่ดาว) และ 煎饺jiānjiǎo เกี๊ยวจี่กระทะ จุดสังเกตคืออาหารมักคงเป็นชิ้นและไม่ได้ถูกตะหลิวกลับเร็วตลอดเวลาแบบผัด

炸zhá ในบริบททำอาหารอ่านว่า zhá หมายถึงทอดในน้ำมันมาก เช่น 炸鸡zhá jī ไก่ทอด แต่ตัวอักษรเดียวกันอ่าน zhà ได้เมื่อหมายถึงระเบิดหรือทำให้ระเบิด นี่เป็นคำหลายเสียงที่ไม่ควรเดาจากตัวอักษรลอยๆ

การผัดไก่และผักในกระทะเหล็กด้วยทัพพีโลหะ
ภาพของ ผัด คือวัตถุดิบขนาดพอดีคำ น้ำมันไม่ท่วม และการกลับอาหารอย่างรวดเร็ว ต่างจากการจี่ที่ปล่อยผิวแนบกระทะและการทอดที่ใช้น้ำมันมาก
จุดที่คำแปลอังกฤษทำให้ยิ่งงง: เมนูภาษาอังกฤษอาจใช้ fried กับทั้งข้าวผัด ของจี่กระทะ และของทอด จึงควรย้อนมาดูตัวจีน หากเห็น 炒chǎo ให้คิดถึง stir-fry, เห็น 煎jiān ให้คิดถึง pan-fry และเห็น 炸zhá จึงค่อยนึกถึง deep-fry เป็นหลัก

แยก 蒸zhēng, 煮zhǔ, 炖dùn และ 烤kǎo ด้วย “อาหารแตะน้ำไหม”

蒸zhēng ใช้ไอน้ำพาความร้อนไปสู่อาหาร วัตถุดิบวางในเข่งหรือภาชนะเหนือระดับน้ำ จึงไม่แช่อยู่ในน้ำเดือด กระทรวงเกษตรจีนเรียกวิธีนี้ว่า “ทำให้สุกด้วยไอ” และอธิบายว่าไม่จำเป็นต้องกลับชิ้นอาหารระหว่างนึ่ง ตัวอย่างที่อ่านง่ายคือ 清蒸鱼qīngzhēng yú ปลานึ่งแบบรสไม่หนัก และ 蒸饺zhēngjiǎo เกี๊ยวนึ่ง

煮zhǔ ต่างตรงที่อาหารสัมผัสน้ำหรือน้ำซุปโดยตรง จะต้มเส้น เกี๊ยว ไข่ หรือผักก็ใช้คำนี้ได้ เช่น 煮面zhǔ miàn ต้มเส้น และ 煮鸡蛋zhǔ jīdàn ต้มไข่ คำว่า “ต้ม” ในชื่อบอกตัวกลางหลัก แต่ยังไม่บอกรส น้ำซุป และขั้นตอนสุดท้ายทั้งหมด

炖dùn เพิ่มมิติของเวลา: ใส่น้ำหรือน้ำซุป ต้มให้ร้อนแล้วใช้ไฟอ่อนต่อจนวัตถุดิบนุ่มและรสกลม เช่น 小鸡炖蘑菇xiǎojī dùn mógu ไก่ตุ๋นเห็ด และ 炖排骨dùn páigǔ ซี่โครงตุ๋น งานวิจัยการแปลศัพท์อาหารจีนชี้ว่าคำอังกฤษอย่าง stew และ braise มักถูกใช้ทับกัน จึงควรดูขั้นตอนจริง ไม่ใช่ตัดสินจากคำอังกฤษอย่างเดียว

烤kǎo อยู่คนละฝั่ง เพราะใช้ความร้อนแห้งและไม่ให้วัตถุดิบต้มอยู่ในของเหลว คำนี้ครอบคลุมความหมาย roast, bake และ grill ตามอุปกรณ์และเมนู เช่น 烤鸭kǎoyā เป็ดย่างหรือโรสต์, 烤串kǎochuàn ของเสียบไม้ย่าง และ 烤面包kǎo miànbāo อบหรือปิ้งขนมปัง

เข่งไม้ไผ่สำหรับนึ่งเกี๊ยววางข้างหม้อตุ๋นดินเผา
ของนึ่งไม่แช่น้ำ ส่วนของตุ๋นอยู่กับน้ำซุปและใช้เวลานานกว่า การมองตำแหน่งของน้ำจึงช่วยแยกคำได้ทันที

ทำไม “ตุ๋น” ยังมี 炖dùn, 焖mèn และ 烧shāo

คำขั้นตอนเด่นภาพที่มักพบคำไทยที่ใกล้ที่สุด
炖dùn
ต้มแล้วเคี่ยวไฟอ่อนนาน เน้นให้นุ่มและรสรวมกัน
มักยังมีน้ำซุปให้กิน แต่ขึ้นกับสูตร
ตุ๋น / เคี่ยวไฟอ่อน
焖mèn
ปิดฝา ใช้ไฟอ่อน ให้ความชื้นและน้ำปรุงหมุนเวียนอยู่ในหม้อ
ของเหลวอาจน้อยกว่าตุ๋นและซึมเข้าอาหารมาก
ตุ๋น/เคี่ยวปิดฝา หรือหุงแบบปิดฝา
烧shāo
อาจทอดหรือผัดก่อน เติมน้ำปรุง แล้วเคี่ยวและเก็บซอส
มักเหลือซอสเข้มข้นเคลือบอาหาร แต่ไม่ใช่กฎตายตัว
เคี่ยวซอส / ตุ๋นแบบมีการเก็บน้ำ

ความต่างนี้ไม่ใช่กำแพงแข็ง สูตรหนึ่งอาจผัดก่อนแล้วค่อยตุ๋น หรือจี่ผิวก่อนปิดฝา คำในชื่อจึงมักเลือก “ลักษณะที่เจ้าของสูตรอยากให้จำ” มากกว่ารายงานทุกขั้นตอน 黄焖鸡huángmèn jī เน้นไก่ที่ปิดฝาเคี่ยวกับน้ำปรุง ส่วน 红烧肉hóngshāoròu เน้นกระบวนการหงเสาที่ทำให้ซอสสีเข้มเคลือบหมู ไม่ได้แปลว่า “เผาหมูสีแดง”

คำว่า 烧shāo เปลี่ยนตามบริบท: นอกครัวอาจหมายถึงเผา ไหม้ หรือมีไข้ แต่เมื่ออยู่ในชื่ออาหารอย่าง 红烧hóngshāo และ 烧茄子shāo qiézi มักชี้ไปที่การทำกับน้ำปรุงและเคี่ยวจนเข้าเนื้อ อย่าแปลทีละตัวโดยไม่ดูคำทั้งชุด

จากชื่อเมนูไปถึงสูตร: ลำดับคำบอกอะไรเรา

ชื่ออาหารจีนจำนวนมากวาง “วิธีปรุง” ไว้หน้าวัตถุดิบ ทำให้เราแยกข้อมูลเป็นชั้นได้ เช่น คำแรกบอกเทคนิค คำถัดมาบอกกลิ่นหรือซอส และคำท้ายบอกของหลัก แต่ไม่ใช่ทุกชื่อจะเดินตามสูตรเดียวกัน บางเมนูใช้สถานที่ บุคคล สี หรือเรื่องเล่าเป็นชื่อ การอ่านแบบแยกส่วนจึงช่วยตั้งสมมติฐาน ไม่ใช่ใบอนุญาตให้แปลโดยไม่ดูทั้งจาน

รูปแบบที่พบบ่อยตัวอย่างวิธีแกะความหมาย
วิธีปรุง + วัตถุดิบ
清蒸鲈鱼qīngzhēng lúyú
清蒸qīngzhēng นึ่งแบบรสไม่หนัก + ปลากะพง
กลิ่นหรือเครื่อง + วิธี + วัตถุดิบ
蒜蓉炒青菜suànróng chǎo qīngcài
กระเทียมสับ + ผัด + ผักใบเขียว
ลักษณะ + วิธี + วัตถุดิบ
香煎豆腐xiāngjiān dòufu
หอม + จี่กระทะ + เต้าหู้ เน้นผิวและกลิ่นจากการจี่
วิธีผสมที่กลายเป็นชื่อเฉพาะ
红烧茄子hóngshāo qiézi
มะเขือยาวทำแบบหงเสา ต้องอ่าน 红烧hóngshāo เป็นหน่วยเดียว ไม่แยก “แดง + เผา”

คำที่บอกไฟ การเคลื่อนไหว และตอนจบของจาน

ในสูตรอาหาร คำกริยาวิธีปรุงเป็นเพียงแกน ขั้นตอนจะชัดขึ้นเมื่อประกบกับคำบอกไฟและการกระทำ 大火dàhuǒ คือไฟแรง, 中火zhōnghuǒ คือไฟกลาง, 小火xiǎohuǒ คือไฟอ่อน และ 文火wénhuǒ ก็ใช้สื่อไฟอ่อนสำหรับเคี่ยวหรือตุ๋นได้ ส่วนคำต่อไปนี้ช่วยให้เห็นการเคลื่อนไหวในหม้อ

คำในสูตรหน้าที่ภาพที่ควรนึกถึง
翻炒fānchǎo
ผัดกลับไปมา
ตะหลิวทำให้ทุกด้านสัมผัสกระทะและเครื่องปรุง
烧开shāokāi
ต้มให้เดือด
ทำให้น้ำหรือน้ำซุปเข้าสู่จุดเดือดก่อนขั้นถัดไป
盖上锅盖gàishang guōgài
ปิดฝาหม้อ
เก็บไอน้ำและความร้อนไว้ภายใน เห็นบ่อยกับการเคี่ยวปิดฝาและตุ๋น
收汁shōuzhī
ทำให้น้ำซอสลดลงและเข้มข้นขึ้น
เคี่ยวจนซอสเคลือบอาหาร หลายสูตรเร่งไฟช่วงท้าย แต่ระดับไฟต้องดูคำสั่งประกอบ
先把水烧开，再放面条。Xiān bǎ shuǐ shāokāi, zài fàng miàntiáo.

ต้มน้ำให้เดือดก่อน แล้วค่อยใส่เส้น
用小火炖四十分钟。Yòng xiǎohuǒ dùn sìshí fēnzhōng.

ตุ๋นด้วยไฟอ่อนสี่สิบนาที
最后开大火收汁。Zuìhòu kāi dàhuǒ shōuzhī.

สุดท้ายเปิดไฟแรงเพื่อเก็บน้ำซอส

ประโยคแรกใช้โครง 先……再……xiān… zài… เพื่อบอก “ทำอย่างแรกก่อน แล้วจึงทำอย่างที่สอง” เป็นโครงสำคัญเวลาอ่านสูตร เพราะวิธีปรุงหนึ่งจานอาจมีหลายช่วง เช่น ลวกก่อนแล้วผัด จี่ก่อนแล้วปิดฝา หรือเคี่ยวไฟอ่อนก่อนเร่งไฟเก็บซอส หากจับลำดับไม่ได้ ต่อให้รู้คำศัพท์ทุกคำก็ยังทำขั้นตอนสลับกันได้

ถ้าสูตรเขียน 先煎后焖xiān jiān hòu mèn หมายถึงจี่ผิวก่อนแล้วจึงเคี่ยวต่อแบบปิดฝา ไม่ได้บังคับให้เลือกว่าจานนั้นเป็นของจี่หรือของตุ๋นอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่นเดียวกับ 先焯水再炒xiān chāoshuǐ zài chǎo ที่ให้ลวกวัตถุดิบก่อนนำไปผัด การเห็นคำหลายวิธีในสูตรเดียวจึงเป็นเรื่องปกติ และช่วยอธิบายว่าทำไมชื่อเมนูสั้นๆ ถึงบอกขั้นตอนได้ไม่ครบทั้งหมด

ชื่อเมนูถ้าแปลตรงเกินไปสิ่งที่ควรรู้จริง
水煮鱼shuǐzhǔ yú
ปลาต้มจืดๆ ในน้ำ
อาหารเสฉวนรสจัด มีพริกและน้ำมันร้อน วิธี “ต้ม” เป็นเพียงส่วนหนึ่งของจาน
红烧肉hóngshāoròu
เนื้อย่างสีแดง
หมูเคี่ยวซอสสีเข้มแบบหงเสา ไม่ใช่เมนูย่าง
干锅gānguō
หม้อแห้งที่ไม่มีของเหลวเลย
เป็นสไตล์หม้อรสเข้มที่มีซอสหรือน้ำมันได้ เพียงไม่ได้เสิร์ฟเป็นน้ำซุปมากแบบหม้อไฟ
麻辣烫málàtàng
ของเผ็ดชาที่แค่ “ลวก” เท่านั้น
เป็นชื่อประเภทอาหารเลือกวัตถุดิบแล้วต้มในน้ำซุป คำท้ายบอกความร้อนและวิธีคร่าวๆ ไม่ใช่สูตรทั้งหมด

อีกกลุ่มที่เจอบ่อยคือคำทำเร็วในน้ำเดือด เช่น 焯水chāoshuǐ ลวกวัตถุดิบเพื่อเตรียมก่อนปรุงต่อ, 汆cuān จุ่มหรือต้มชิ้นอาหารในน้ำเดือดอย่างรวดเร็ว และ 涮shuàn แกว่งชิ้นบางๆ ในน้ำซุปร้อน เช่น 涮羊肉shuàn yángròu เนื้อแกะลวกหม้อไฟ สามคำนี้ไม่จำเป็นต้องท่องในวันเดียว แต่ช่วยให้เห็นว่าคำไทย “ลวก” ก็แตกแขนงตามวิธีและบริบทเช่นกัน

ประโยคภาษาจีนที่ใช้ถามวิธีปรุงและสั่งอาหาร

เวลาไม่แน่ใจ อย่าพยายามเดาจากภาพเพียงอย่างเดียว ถามร้านด้วยประโยคสั้นๆ จะได้ทั้งวิธีปรุง ปริมาณน้ำมัน และระดับรสที่ต้องการ

这个菜是炒的还是炸的？Zhège cài shì chǎo de háishi zhá de?

จานนี้ผัดหรือทอดน้ำมันท่วมครับ/คะ
可以少放一点油吗？Kěyǐ shǎo fàng yìdiǎn yóu ma?

ใส่น้ำมันน้อยลงหน่อยได้ไหมครับ/คะ
我想吃清淡一点的。Wǒ xiǎng chī qīngdàn yìdiǎn de.

ฉันอยากกินรสอ่อนกว่านี้หน่อย
这道菜怎么做？Zhè dào cài zěnme zuò?

อาหารจานนี้ทำอย่างไรครับ/คะ
我要一份炒饭，再来一份蒸饺。Wǒ yào yí fèn chǎofàn, zài lái yí fèn zhēngjiǎo.

เอาข้าวผัดหนึ่งที่ แล้วก็เกี๊ยวนึ่งอีกหนึ่งที่
อยากเดาผิวอาหาร
คำว่า 煎jiān, 炸zhá หรือ 烤kǎo บอกได้ว่าจานอาจมีผิวเหลือง เกรียม หรือกรอบ แต่ต้องดูวัตถุดิบและสูตรต่อ
อยากได้รสอ่อน
คำว่า 蒸zhēng หรือ 清蒸qīngzhēng เป็นจุดเริ่ม แต่ยังต้องดูน้ำราด
อยากได้น้ำซุป
煮zhǔ และ 炖dùn มีโอกาสเหลือของเหลวมากกว่า 焖mèn หรือ 烧shāo
มีข้อจำกัดอาหาร
ชื่อวิธีปรุงไม่บอกส่วนผสมทั้งหมด ต้องถามเนื้อสัตว์ น้ำมัน ถั่ว หรือสารก่อภูมิแพ้แยกต่างหาก

Mini Quiz: เห็นคำแล้วนึกภาพวิธีปรุงให้ได้

1. ถ้าเห็น 炒饭chǎofàn ควรนึกถึงผัดหรือทอดน้ำมันท่วม

เฉลย: ผัด คำว่า 炒chǎo ใช้น้ำมันไม่มากและกลับข้าวกับเครื่องในกระทะอย่างรวดเร็ว

2. 蒸饺zhēngjiǎo กับ 煮饺子zhǔ jiǎozi ต่างกันที่อะไร

เฉลย: แบบแรกสุกด้วยไอน้ำและไม่แช่ในน้ำ ส่วนแบบหลังต้มเกี๊ยวให้สัมผัสน้ำเดือดโดยตรง

3. คำใดเหมาะกับของทอดน้ำมันท่วมที่สุด: 煎jiān หรือ 炸zhá

เฉลย: 炸zhá ส่วน 煎jiān คือจี่หรือทอดบนกระทะด้วยน้ำมันน้อยกว่า

4. ทำไม 水煮鱼shuǐzhǔ yú จึงห้ามเดาว่าเป็นปลาต้มรสอ่อน

เฉลย: เพราะเป็นชื่อเมนูเสฉวนที่มีทั้งพริก เครื่องเทศ และน้ำมันร้อน คำบอกวิธีปรุงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของสูตร

5. ถ้าอยากถามว่าอาหารจานนี้ทำอย่างไร พูดว่าอะไร
这道菜怎么做？Zhè dào cài zěnme zuò?

อาหารจานนี้ทำอย่างไรครับ/คะ

อ่านต่อและฝึกภาษาจีนจากอาหาร

■ ฝึกสั่งตั้งแต่เข้าร้านจนจ่ายเงินที่ คู่มือสั่งอาหารในร้านอาหารจีน
■ รู้จักมื้อแรกของวันต่อที่ อาหารเช้าจีนกินอะไร
■ ทบทวนบทเรียนทุกระดับที่หน้า เรียนภาษาจีน

แหล่งข้อมูลที่ใช้ตรวจ

คำถามที่พบบ่อย

คำบอกวิธีปรุงในชื่อเมนูรับประกันว่าสูตรเหมือนกันทุกร้านไหม

ไม่รับประกัน คำนั้นบอกเทคนิคหรือภาพจำหลัก แต่ร้านและภูมิภาคอาจใช้ขั้นเตรียม เครื่องปรุง ไฟ และเวลาต่างกัน ควรใช้เป็นเบาะแสแล้วดูคำอื่นในชื่อหรือถามร้านต่อ

炖dùn กับ 焖mèn แปลว่าตุ๋นทั้งคู่ได้ไหม

แปลกว้างๆ ได้ในบางบริบท แต่ 炖dùn มักเน้นไฟอ่อนนานและมีน้ำซุป ส่วน 焖mèn เน้นปิดฝาและให้ความชื้นกับน้ำปรุงหมุนเวียนอยู่ในหม้อ หากต้องอธิบายเมนูให้เห็นภาพควรแยกสองกระบวนการนี้

คำว่า 烤kǎo ต้องแปลว่าย่างเสมอไหม

ไม่เสมอ เพราะครอบคลุมทั้งย่าง อบ โรสต์ และปิ้ง ต้องดูวัตถุดิบกับอุปกรณ์ เช่น เป็ดอาจใช้ “ย่าง/โรสต์” ขนมปังอาจใช้ “อบ/ปิ้ง” และของเสียบไม้อาจใช้ “ย่าง”

ถ้าอยากเลือกเมนูที่ใช้น้ำมันปรุงน้อย ควรมองหาคำไหน

蒸zhēng และ 煮zhǔ เป็นจุดเริ่มที่ดี แต่ชื่อวิธีปรุงไม่บอกไขมันในวัตถุดิบ น้ำราด และเครื่องทั้งหมด ให้ถามว่า 可以少放一点油吗？Kěyǐ shǎo fàng yìdiǎn yóu ma? เพื่อขอให้ใส่น้ำมันน้อยลง และแจ้งข้อจำกัดอาหารกับร้านโดยตรง

Similar Posts