mán (adj./adv.) – หยาบคาย, ค่อนข้างจะ
—
พินอิน: mán
คำอ่านไทย: หมาน
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.), คำวิเศษณ์ (adv.)
ความหมาย: (adj.) หยาบคาย, ป่าเถื่อน, ไร้เหตุผล
(adv.) ค่อนข้างจะ, ทีเดียว (มีความหมายเหมือนกับ 「很」hěn หรือ 「挺」tǐng)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ค่อนข้างจะ, ทีเดียว)
这个地方蛮有意思的。
Zhège dìfāng mán yǒuyìsi de.
สถานที่แห่งนี้ก็น่าสนใจทีเดียว
A: 你觉得这件衣服怎么样？
Nǐ juédé zhè jiàn yīfú zěnme yàng?
เธอคิดว่าเสื้อผ้าตัวนี้เป็นอย่างไรบ้าง
B: 蛮好看的，很适合你。
Mán hǎokàn de, hěn shìhé nǐ.
ก็สวยดีนะ เหมาะกับเธอมาก
这家餐厅的冬阴功汤味道蛮正宗的。
Zhè jiā cāntīng de dōngyīngōng tāng wèidào mán zhèngzōng de.
รสชาติต้มยำกุ้งของร้านอาหารแห่งนี้ต้นตำรับทีเดียว。「正宗」(zhèngzōng: ต้นตำรับ)
他这个人蛮可靠的，可以信任。
Tā zhège rén mán kěkào de, kěyǐ xìnrèn.
เขาเป็นคนที่ค่อนข้างจะไว้ใจได้ สามารถเชื่อใจได้
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: หยาบคาย, ป่าเถื่อน)
他这个人有点「蛮横」(mánhèng)，不讲道理。
Tā zhège rén yǒudiǎn mánhèng, bù jiǎng dàolǐ.
เขาเป็นคนที่ค่อนข้างจะหยาบคายไร้เหตุผล ไม่ฟังเหตุผล。「蛮横」(mánhèng: หยาบคายไร้เหตุผล)
遇到问题要动脑筋，不能光靠「蛮力」(mánlì)。
Yù dào wèntí yào dòng nǎojīn, bùnéng guāng kào mánlì.
เมื่อเจอปัญหาต้องใช้สมองคิด ไม่สามารถอาศัยแต่กำลังเดรัจฉานอย่างเดียวได้。「蛮力」(mánlì: กำลังเดรัจฉาน, กำลังป่าเถื่อน)
他脾气很蛮，没人敢惹他。
Tā píqì hěn mán, méi rén gǎn rě tā.
อารมณ์ของเขาป่าเถื่อนมาก ไม่มีใครกล้ายั่วโมโหเขา
« Back to Word Index