箭

jiàn (n.) – ลูกธนู, ลูกศร

พินอิน: jiàn
คำอ่านไทย: เจี้ยน
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) ลูกธนู, ลูกศร: อาวุธที่ใช้ยิงด้วยคันธนู

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ลูกธนู, ลูกศร)
弓和箭是古代狩猎的主要工具。
Gōng hé jiàn shì gǔdài shòuliè de zhǔyào gōngjù.
คันธนูและลูกศรเป็นเครื่องมือหลักในการล่าสัตว์สมัยโบราณ

他把箭搭在弓上，瞄准了目标。
Tā bǎ jiàn dā zài gōng shàng, miáozhǔnle mùbiāo.
เขานำลูกศรพาดไว้บนคันธนู เล็งไปที่เป้าหมาย

他的箭射中了靶心。
Tā de jiàn shèzhòngle bǎxīn.
ลูกธนูของเขายิงโดนใจกลางเป้า

俗话说，“光阴似箭”。
Súhuà shuō, “guāngyīnsìjiàn”.
สุภาษิตกล่าวไว้ว่า “กาลเวลายิ่งกว่าลูกธนู” (หมายถึงเวลาผ่านไปเร็วมาก)

这个标志的箭头指向右边。
Zhège biāozhì de jiàntóu zhǐxiàng yòubiān.
หัวลูกศรของสัญลักษณ์นี้ชี้ไปทางด้านขวา

这个计划可以一箭双雕，同时解决两个问题。
Zhège jìhuà kěyǐ yījiànshuāngdiāo, tóngshí jiějué liǎng gè wèntí.
แผนการนี้สามารถยิงธนูนัดเดียวได้นกสองตัว สามารถแก้ไขสองปัญหาได้ในเวลาเดียวกัน

A: 你在看什么？
Nǐ zài kàn shénme?
เธอกำลังดูอะไรอยู่
B: 我在看射箭比赛。
Wǒ zài kàn shèjiàn bǐsài.
ฉันกำลังดูการแข่งขันยิงธนูอยู่