shuāi (v.) – หกล้ม, ตก, ขว้าง
พินอิน: shuāi
คำอ่านไทย: ซวาย
ประเภทคำ: คำกริยา (v.)
ความหมาย: (v.) หกล้ม, ตก, หล่น
(v.) ขว้าง, ปา, โยน (ลงพื้น)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: หกล้ม, ตก, หล่น)
A: 走路要小心一点。
Zǒulù yào xiǎoxīn yìdiǎn.
เดินต้องระวังหน่อยนะ
B: 是啊，曼谷雨季地面很滑，很容易摔倒。
Shì a, Màngǔ yǔjì dìmiàn hěn huá, hěn róngyì shuāidǎo.
ใช่แล้ว ฤดูฝนที่กรุงเทพฯ พื้นลื่นมาก หกล้มง่ายมาก
他下楼梯时不小心摔了一跤。
Tā xià lóutī shí bù xiǎoxīn shuāile yì jiāo.
ตอนที่เขาลงบันได เขาหกล้มโดยไม่ตั้งใจ
孩子从床上摔下来了。
Háizi cóng chuáng shàng shuāi xiàlái le.
เด็กร่วงลงมาจากบนเตียง
他骑自行车摔伤了腿。
Tā qí zìxíngchē shuāishāngle tuǐ.
เขาขี่จักรยานล้มจนขาบาดเจ็บ
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ขว้าง, ปา, โยน)
他生气地把手机摔在了地上。
Tā shēngqì de bǎ shǒujī shuāi zàile dìshàng.
เขาขว้างโทรศัพท์มือถือลงบนพื้นอย่างโมโห
别把盘子摔了！
Bié bǎ pánzi shuāi le!
อย่าทำจานตกแตกนะ!
他一生气就喜欢摔东西。
Tā yì shēngqì jiù xǐhuān shuāi dōngxi.
พอเขาโมโหทีไรก็ชอบขว้างปาข้าวของ
« Back to Word Index