hàixiū (adj.) – ขี้อาย, เขิน
พินอิน: hàixiū
คำอ่านไทย: ฮ่ายซิว
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.)
ความหมาย: (adj.) ขี้อาย, เขินอาย
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ขี้อาย, เขินอาย)
A: 你为什么不上去唱歌？
Nǐ wèishéme bú shàngqù chànggē?
ทำไมเธอไม่ขึ้นไปร้องเพลงล่ะ
B: 我有点害羞，不敢在大家面前表演。
Wǒ yǒudiǎn hàixiū, bù gǎn zài dàjiā miànqián biǎoyǎn.
ฉันเขินนิดหน่อย ไม่กล้าแสดงต่อหน้าทุกคน
她是个很害羞的女孩，一说话就脸红。
Tā shì ge hěn hàixiū de nǚhái, yì shuōhuà jiù liǎnhóng.
เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ขี้อายมาก พอพูดทีไรก็หน้าแดง
别害羞，大胆地表达你的想法。
Bié hàixiū, dàdǎn de biǎodá nǐ de xiǎngfǎ.
อย่าอายไปเลย แสดงความคิดของเธอออกมาอย่างกล้าหาญ
他看到喜欢的人，会害羞得说不出话来。
Tā kàndào xǐhuān de rén, huì hàixiū de shuō bu chū huà lái.
พอเขาเห็นคนที่ชอบ ก็จะเขินจนพูดไม่ออก
小孩子在陌生人面前常常会感到害羞。
Xiǎo háizi zài mòshēngrén miànqián chángcháng huì gǎndào hàixiū.
เด็กเล็กๆ มักจะรู้สึกขี้อายเมื่ออยู่ต่อหน้าคนแปลกหน้า
他害羞地低下了头。
Tā hàixiū de dīxiàle tóu.
เขาก้มหน้าลงอย่างเขินอาย
随着年龄的增长，他不再那么害羞了。
Suízhe niánlíng de zēngzhǎng, tā bú zài nàme hàixiū le.
เมื่ออายุมากขึ้น เขาก็ไม่ขี้อายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
« Back to Word Index