jiāoqì (adj./n.) – สำอาง, อ่อนแอ / ความสำอาง
พินอิน: jiāoqì
คำอ่านไทย: เจียวชี่
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.), คำนาม (n.)
ความหมาย: (adj.) สำอาง, อ่อนแอ, บอบบาง (ทนความลำบากไม่ได้)
(n.) ความสำอาง, ความบอบบาง
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: สำอาง, อ่อนแอ, บอบบาง)
A: 他怎么这么怕热？
Tā zěnme zhème pà rè?
ทำไมเขาถึงขี้ร้อนขนาดนี้
B: 他从小就被惯坏了，特别娇气。
Tā cóngxiǎo jiù bèi guànhuài le, tèbié jiāoqì.
เขาถูกตามใจจนเสียคนมาตั้งแต่เด็ก สำอางเป็นพิเศษ
这个孩子太娇气了，一点苦都吃不了。
Zhège háizi tài jiāoqì le, yìdiǎn kǔ dōu chī bu liǎo.
เด็กคนนี้สำอางเกินไป ลำบากนิดหน่อยก็ทนไม่ได้
别看她外表娇气，其实内心很坚强。
Bié kàn tā wàibiǎo jiāoqì, qíshí nèixīn hěn jiānqiáng.
อย่ามองว่าภายนอกเธอดูบอบบาง จริงๆ แล้วจิตใจเข้มแข็งมาก
在艰苦的环境里，娇气的人很难生存。
Zài jiānkǔ de huánjìng lǐ, jiāoqì de rén hěn nán shēngcún.
ในสภาพแวดล้อมที่ gian khổ คนที่อ่อนแออยู่รอดได้ยาก
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ความสำอาง, ความบอบบาง)
她身上有一股大小姐的娇气。
Tā shēnshang yǒu yì gǔ dàxiǎojiě de jiāoqì.
บนตัวเธอมีกลิ่นอายความสำอางแบบคุณหนู
军训可以改掉学生们的娇气。
Jūnxùn kěyǐ gǎidiào xuéshēngmen de jiāoqì.
การฝึกทหารสามารถแก้ไขนิสัยสำอางของนักเรียนได้
他受不了妻子身上的娇气。
Tā shòubuliǎo qīzi shēnshang de jiāoqì.
เขาทนความบอบบางน่าทะนุถนอมของภรรยาไม่ไหว
« Back to Word Index