口语

kǒuyǔ (n.) – ภาษาพูด

พินอิน: kǒuyǔ
คำอ่านไทย: โข่วอวี่
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) ภาษาพูด, ภาษาปาก (ตรงข้ามกับ 书面语 shūmiànyǔ ภาษาเขียน)

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: (n.) ภาษาพูด):
他的泰语口语说得很地道。
Tā de Tàiyǔ kǒuyǔ shuō de hěn dìdao.
ภาษาพูดภาษาไทยของเขาสำเนียงดีมาก

要想提高口语能力，最好的方法就是多练习。
Yào xiǎng tígāo kǒuyǔ nénglì, zuìhǎo de fāngfǎ jiùshì duō liànxí.
การจะพัฒนาความสามารถด้านการพูดได้นั้น วิธีที่ดีที่สุดก็คือการฝึกฝนให้มากๆ

A: 你的口语为什么这么好？
Nǐ de kǒuyǔ wèishénme zhème hǎo?
ทำไมภาษาพูดของเธอถึงดีขนาดนี้
B: 因为我常常和泰国朋友聊天。
Yīnwèi wǒ chángcháng hé Tàiguó péngyou liáotiān.
เพราะว่าฉันพูดคุยกับเพื่อนชาวไทยบ่อยๆ

学习一门语言，不仅要会读会写，口语也很重要。
Xuéxí yì mén yǔyán, bùjǐn yào huì dú huì xiě, kǒuyǔ yě hěn zhòngyào.
การเรียนภาษาหนึ่งๆ ไม่เพียงแต่ต้องอ่านออกเขียนได้เท่านั้น ภาษาพูดก็มีความสำคัญมากเช่นกัน

现在是星期二下午两点多，在曼谷的很多语言学校，都有专门的泰语口语课。
Xiànzài shì xīngqī’èr xiàwǔ liǎng diǎn duō, zài Màngǔ de hěn duō yǔyán xuéxiào, dōu yǒu zhuānmén de Tàiyǔ kǒuyǔ kè.
ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองโมงกว่าของวันอังคาร ในโรงเรียนสอนภาษาหลายแห่งของกรุงเทพฯ ล้วนมีคลาสเรียนภาษาพูดภาษาไทยโดยเฉพาะ

这个词通常用在口语中，书面语里很少见。
Zhège cí tōngcháng yòng zài kǒuyǔ zhōng, shūmiànyǔ lǐ hěn shǎojiàn.
คำนี้โดยปกติจะใช้ในภาษาพูด ไม่ค่อยพบเห็นในภาษาเขียน