zhōngwǔ (n.) – ตอนเที่ยง
พินอิน: zhōngwǔ
คำอ่านไทย: จงหวู่
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย:
(n.) ตอนเที่ยง, เวลาเที่ยง (โดยทั่วไปหมายถึงช่วงเวลารอบๆ 12:00 น.)
คำประสมที่พบบ่อย:
中午饭 (zhōngwǔfàn) – อาหารกลางวัน
今天中午 (jīntiān zhōngwǔ) – เที่ยงวันนี้
明天中午 (míngtiān zhōngwǔ) – เที่ยงพรุ่งนี้
中午休息 (zhōngwǔ xiūxī) – พักกลางวัน
ประโยคตัวอย่าง:
现在是上午九点五十七分（09:57），离中午吃饭还有一个多小时。
Xiànzài shì shàngwǔ jiǔ diǎn wǔshíqī fēn (09:57), lí zhōngwǔ chīfàn hái yǒu yīgè duō xiǎoshí.
ตอนนี้คือเวลาเก้าโมงห้าสิบเจ็ดนาที (09:57) ยังเหลือเวลาอีกชั่วโมงกว่าจะถึงตอนเที่ยงเพื่อทานอาหารกลางวัน
A: 今天中午我们吃什么？
Jīntiān zhōngwǔ wǒmen chī shénme?
เที่ยงวันนี้พวกเรากินอะไรกันดี
B: 我们去吃泰国船面吧，公司附近新开了一家。
Wǒmen qù chī Tàiguó chuán miàn ba, gōngsī fùjìn xīn kāile yījiā.
พวกเราไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือกันเถอะ มีร้านมาเปิดใหม่ใกล้ๆ บริษัท
曼谷中午的太阳很厉害，出门记得带上雨伞或者帽子。
Màngǔ zhōngwǔ de tàiyáng hěn lìhài, chūmén jìdé dài shàng yǔsǎn huòzhě màozi.
แดดตอนเที่ยงของกรุงเทพฯ แรงมาก อย่าลืมพกร่มหรือหมวกไปด้วยตอนออกจากบ้าน
我跟他约好了，明天中午十二点在暹罗百丽宫（Siam Paragon）门口见。
Wǒ gēn tā yuē hǎole, míngtiān zhōngwǔ shí’èr diǎn zài Xiānluó Bǎilìgōng (Siam Paragon) ménkǒu jiàn.
ฉันนัดกับเขาไว้แล้วว่าจะเจอกันพรุ่งนี้ตอนเที่ยงสิบสองนาฬิกาตรงที่หน้าประตูสยามพารากอน
他有午睡的习惯，每天中午都会睡半个小时。
Tā yǒu wǔshuì de xíguàn, měitiān zhōngwǔ dōu huì shuì bàn ge xiǎoshí.
เขามีนิสัยนอนกลางวัน ทุกวันตอนเที่ยงเขาจะนอนครึ่งชั่วโมง
我们公司中午的休息时间是从十二点到一点。
Wǒmen gōngsī zhōngwǔ de xiūxí shíjiān shì cóng shí’èr diǎn dào yīdiǎn.
เวลาพักกลางวันของบริษัทเราคือตั้งแต่สิบสองนาฬิกาถึงบ่ายโมง
昨天中午（9月8日）我吃得太饱了，下午一直觉得很困。
Zuótiān zhōngwǔ (9 yuè 8 rì) wǒ chī dé tài bǎole, xiàwǔ yīzhí juédé hěn kùn.
เมื่อวานตอนเที่ยง (8 ก.ย.) ฉันกินอิ่มเกินไป ตอนบ่ายเลยรู้สึกง่วงตลอดเลย
