诗歌

งานเขียนที่ใช้ภาษาอย่างกวี

诗歌shīgē หมายถึงบทกวีหรือกวีนิพนธ์ เป็นคำเรียกรวมงานประเภทกวี ไม่ได้หมายถึงเพลงทุกเพลงเพียงเพราะตัวท้ายมีความหมายเกี่ยวกับเพลง นักเรียนอาจพบคำนี้ในห้องเรียนวรรณกรรม การอ่านหรือกิจกรรมท่องบทกวี จุดที่ควรสังเกตคือการใช้ภาษา จังหวะและภาพที่ผู้เขียนสร้างขึ้น บทกวีมีหลายรูปแบบ ไม่ใช่ทุกชิ้นต้องมีจำนวนตัวอักษรหรือสัมผัสตายตัวเหมือนกัน จึงอย่าสรุปกฎของกวีทุกยุคจากตัวอย่างเพียงบทเดียว

อ่าน เขียนและท่องบทกวี

คำที่ใช้ร่วมได้ เช่น 阅读诗歌yuèdú shīgē คืออ่านบทกวี 创作诗歌chuàngzuò shīgē คือสร้างสรรค์บทกวี และ 朗诵诗歌lǎngsòng shīgē คืออ่านบทกวีออกเสียงอย่างมีจังหวะ นักเรียนดูคำกริยาจะรู้ว่ากำลังทำกิจกรรมแบบไหน คำว่าอ่านออกเสียงไม่จำเป็นต้องร้องเป็นทำนองเพลง และคำว่าสร้างสรรค์ก็ไม่ได้รับรองว่าผลงานนั้นตีพิมพ์แล้ว ถ้าบอกจำนวนชิ้นโดยทั่วไปใช้คำลักษณนามสำหรับบท เช่น บทกวีสองบท ส่วนคำรวมประเภทอาจไม่ต้องมีจำนวน

แยกจากเพลงและบทความ

歌曲gēqǔ เน้นเพลง ส่วน 诗歌shīgē เน้นงานกวี บางงานกวีอาจถูกนำไปแต่งเป็นเพลงได้ จึงมีความสัมพันธ์กันโดยไม่ใช่สิ่งเดียวกันทุกกรณี 文章wénzhāng เป็นคำกว้างสำหรับงานเขียนหรือบทความ นักเรียนเลือกคำให้ตรงชนิดงานที่กำลังกล่าวถึง เมื่อใช้บทกวีฝึกภาษา ควรแยกความหมายตามตัวอักษรออกจากภาพเปรียบเทียบ และดูว่าข้อความเป็นภาษาปัจจุบันหรือภาษาเก่าก่อนใช้ในบทสนทนาทั่วไป ตัวอย่างในหน้านี้เป็นประโยคสอนคำศัพท์ ไม่คัดบทกวีของผู้แต่งคนใด ฝึกการอ่านและคำเกี่ยวกับวรรณกรรมใน คอร์สเรียนภาษาจีน

ลำดับขีด