相声

ศิลปะตลกด้วยถ้อยคำที่ไม่ได้มีแค่สองคน

相声xiàngsheng อ่านโดยประมาณว่า เซี่ยงเซิง เป็นศิลปะการแสดงตลกของจีนที่ใช้ถ้อยคำ จังหวะ และการโต้ตอบเพื่อสร้างอารมณ์ขัน จึงไม่ควรแปลกว้างๆ ว่าละครตลกทุกประเภท หรือจำว่าเป็นการพูดบนเวทีสองคนเท่านั้น แม้แบบคู่จะพบได้บ่อย แต่ยังมีการแสดงเดี่ยวและแบบหลายคนด้วย

สามรูปแบบช่วยให้เข้าใจคำที่พบในรายการ

单口相声dānkǒu xiàngsheng ใช้นักแสดงหนึ่งคน 对口相声duìkǒu xiàngsheng ใช้สองคน และ 群口相声qúnkǒu xiàngsheng ใช้ตั้งแต่สามคนขึ้นไป ข้อมูล มรดกวัฒนธรรมจีน อธิบายรูปแบบเหล่านี้ไว้ เมื่อนักเรียนอ่านชื่อช่วงการแสดงจึงควรดูคำขยายด้านหน้าด้วย เพื่อไม่สับสนว่าหัวคำเดียวต้องหมายถึงจำนวนผู้แสดงเท่ากันเสมอ

ทักษะสี่ด้านไม่ใช่แค่การพูดมุก

กลุ่มคำ 说、学、逗、唱shuō, xué, dòu, chàng ใช้กล่าวถึงการพูดเล่า การเลียนแบบ การทำให้ขำ และการร้อง ในบริบทนี้ คำที่ใช้ทั่วไปว่าเรียนจึงมีความหมายด้านการเลียนแบบเสียงหรือท่าทางด้วย ลองจำความหมายจากบริบทการแสดงแทนการแปลด้วยความหมายแรกที่เคยเรียนเพียงอย่างเดียว และไม่จำเป็นต้องสรุปว่าทุกช่วงการแสดงจะเน้นทั้งสี่ด้านเท่ากัน

เลือกคำกริยาและลักษณนามให้ตรงสิ่งที่เล่า

听相声tīng xiàngsheng คือฟังการแสดง ส่วน 说相声shuō xiàngsheng ใช้กับการแสดงประเภทนี้ และ 相声演员xiàngsheng yǎnyuán คือนักแสดง หากนับบทหรือช่วงการแสดง ใช้ 一段相声yí duàn xiàngsheng ได้ ส่วน 一场相声演出yì chǎng xiàngsheng yǎnchū เน้นงานแสดงหนึ่งครั้ง เหล่าซือแนะนำให้แยกว่ากำลังพูดถึงเนื้อหาช่วงหนึ่งหรือทั้งงาน

ฟังเพื่อจับจังหวะและบริบทภาษา

相声段子xiàngsheng duànzi ใช้พูดถึงบทหรือช่วงเนื้อหาการแสดง นักเรียนอาจแบ่งฟังเป็นช่วงสั้นๆ แล้วสังเกต 停顿tíngdùn คือการเว้นจังหวะ และ 语气yǔqì คือน้ำเสียงหรือท่าทีในการพูด ความขำอาจเกี่ยวกับคำพ้องเสียง การเลียนแบบ หรือบริบททางสังคม จึงควรดูความหมายรอบประโยคด้วย ไม่จำเป็นต้องเข้าใจทุกมุกตั้งแต่ครั้งแรก

ตัวเต็ม พินอิน และระดับ HSK

ตัวเต็มเขียน 相聲xiàngsheng บัญชี HSK ทางการระบุคำนี้ที่ระดับ 6 และเป็นคำนาม พยางค์แรกอ่านเสียงสี่ ส่วนพยางค์หลังใช้เสียงเบาตามพินอินที่ระบุ อย่านำเสียงหนึ่งของอักษรเดี่ยวมาใส่โดยอัตโนมัติ หากต้องการฝึกฟังและทบทวนพื้นฐานเพิ่มเติม สามารถกลับไปที่ เรียนภาษาจีน เพื่อเลือกบทเรียนให้เหมาะกับระดับ

ลำดับขีด